Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Σήμερα βρισκόμαστε 36 χρόνια μετά από την πτώση του αμερικανόφερτου καθεστώτος της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Σήμερα τόσα χρόνια μετά το φόντο μιάς επανάστασης που συγκεντρώνει τον αγώνα και την αγωνία όλης της κοινωνικής διαστρωμάτωσης του λαού της πατρίδος μας είναι μάλλον πολύ επίκαιρο!
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι σήμερα μπορεί να είμαστε σε χειρότερη οικονομική κατάσταση από τότε…μπορεί η χώρα να είναι μέτοχος πολλών παγκόσμιων οργανισμών, ευρωπαϊκών προοπτικών και συνθέσεων και κάθε διεθνούς μετοχής σε συντονιστικά όργανα εξουσίας, αλλά δυστυχώς τα συμφέροντα τα οικονομικά και οι κάθε είδους έμποροι που υπάρχουν εδώ γύρω μας δεν αφήνουν να υπάρχει το δίκαιο του εργάτη, το δίκαιο του χειρώνακτος εργαζομένου, το δίκαιο του υπαλλήλου, το δίκαιο του ιατρού που δουλεύει σε άθλιες συνθήκες, το δίκαιο του οποιουδήποτε που καταστρατηγείτε στην τελική μορφή του και η λίστα μπορεί να γίνει ατελείωτη…δάσκαλοι, επιστήμονες, χτίστες, υδραυλικοί…οι πάντες ταλαιπωρούνται…και ταλαιπωρούν, παρανομούν ή μάλλον εξαπατούν για να ζήσουν, έχει γίνει η εξαπάτηση μια μορφή επανάστασης απέναντι σε ένα κράτος που το κλέβουν διότι ξέρουν ή μάλλον νομίζουν ότι δεν μπορεί να τους χορηγήσει τα απαραίτητα σε υγεία, παιδεία και αξιοπρεπή διαβίωση!
Ένα κράτος που «κλέβει» και δεν υπολογίζει του υπηκόους του, τότε είναι απάνθρωπα σαδιστικό και σαδιστικά απάνθρωπο!
Σήμερα το «Πολυτεχνείο ’ 73» μας θυμίζει την πτώση της θύρας εισόδου της Σχολής και αυτή η πόρτα είναι η πόρτα των δικαιωμάτων του ανθρώπου που γκρεμίζουν όσοι κυβερνούν (κάθε συλλογικότητα) και καταστρατηγούν το κάθε δικαίωμα μας!
Το ψ ω μ ί, δηλαδή το δικαίωμα στην εργασία και επιβίωση μας, έχει γίνει αμφισβητούμενο , δυστυχώς καταντήσαμε να χαιρόμαστε με το επίδομα ανεργίας το οποίο λαμβάνουν παιδιά που έπρεπε να απαιτούσαν την εργασία που τους έταξαν κάποιοι πολιτικοί και πολιτικάντηδες!
Έχει γίνει το θέμα εντελώς πνευματικό, ο άνθρωπος που αγαπά τον Θεό δεν μπορεί να αγνοεί τον συνάνθρωπο του που πεινά και συνθλίβεται από τα των διεθνών παγκοσμιοποιημένων οργανισμών συμφέροντα…ζητάς εργασία και δουλεύεις φθηνά και εκείνοι (τα αφεντικά –που δεν είναι πια προϊστάμενοι και υπάλληλοι, αλλά αφεντικά και δούλοι –οι εργαζόμενοι-, αφού από οκτάωρο χτυπούν 10 -12 ωρο και δεν διαμαρτύρονται διότι αν απολυθούν δεν ξέρουν πως θα ζήσουν!)με διάθεση καμμόρας και μαφίας δεν σε αφήνουν να χαρείς τον κόπο σου…δουλεύουν πολλοί και διάφοροι και όχι μόνον αλλοδαποί (που και γι’ αυτούς είναι απαράδεκτο) αλλά και πολίτες αυτού του κράτους με δικαιώματα καταστρατηγημένα:
1. ωράριο απάνθρωπο.
2. συνθήκες εργασίας πρωτόγονες.
3. σχέσεις εργατών – εργοδοσίας ακαθόριστες
4. ασφαλιστική εξασφάλιση με «εναέρια ελεύθερη πτώση» που οδηγεί στην αυτοκαταστροφή.
5. διάθεση αποχαύνωσης λόγω της καθημερινότητας που συνθλίβει την σκέψη και τα δικαιώματα!
Δυστυχώς πολλοί από τους πολιτικούς δεν ενδιαφέρονται για τον πολίτη …αλλά πολιτεύονται για την δική τους τσέπη, προς ίδιον όφελος, …χειρότερα και από τους συνταγματάρχες που είναι τώρα εντός της φυλακής…
Στο δημοκρατικό παρελθόν της χώρας από το 1974 έως σήμερα υπάρχει περιθώριο να αποκτηθούν παράνομα χρήματα και περιουσιακά στοιχεία δήθεν νόμιμα σε μια ή δυο τετραετίες και κανείς να μην επέμβει!
Κλέβουν , αποκτούν και καταστρατηγούν κάθε έννοια νομιμότητος και ηθικής υπόστασης τους και κανείς δεν τους ελέγχει…τύφλα να έχει η μαφία, που έχει εδώ γίνει καθεστώς εναλλαγής των δύο πολιτικών χώρων που αλλάζουν την εξουσία όπως αλλάζει ένας ξάδελφος με τον εξάδελφο του μπλούζα για να βγεί έξω και δυστυχώς «χαμένοι από χέρι, χαμένοι και οι δυό…λόγια, λόγια, λόγια ψεύτικα» ακούμε από τους δύο πόλους εξουσίας κάθε μέρα εμείς οι άνθρωποι οι απλοί και καθημερινοί!
Π α ι δ ε ί α: είναι μια πονεμένη ιστορία στην ελληνική επικράτεια, τι είναι η παιδεία η ελληνική? Πως νοηματοδοτείται? Τι μπορεί να προσφέρει σε εμάς σήμερα?
Η ελληνική παιδεία έχει μια έντονη ιστορική προοπτική που μπορεί αν ειδωθεί σωστά και διδαχθεί επίκαιρα να ανδρώσει απογόνους του αρχαίου, ανατολικό-ρωμαϊκού (βυζαντινού) και νεοελληνικού παρελθόντος, υπερήφανους για τους προγόνους τους που πολέμησαν την αποχαύνωση και τον Ξέρξη, την αποϊεροποίηση και τον Τούρκο (ή μάλλον τον Οθωμανό, διότι με τους σημερινούς τούρκους ποιο πολλά μας συνδέουν παρά μας ενώνουν),την επέλαση των βαρβάρων και τον «συνωστισμό στο λιμάνι της Σμύρνης» (έτσι κάποιοι βλέπουν την μικρασιατική καταστροφή, που μπορεί να ξεκίνησε λανθασμένα από τους εν Ελλάδι έλληνες, αλλά η καταστροφική μανία των Τούρκων ήταν άνευ προηγουμένου βαρβαρώδης) την κατοχή και τον Γερμανοϊταλικό άξονα μαζί με την βουλγαρική απειλή…η παιδεία μας ομιλεί για την Εκκλησία της Ελλάδος και την ορθόδοξη πίστη που έγινε η τροφός και μάνα του έθνους…(αν και σήμερα πολλοί στρέφονται εναντίον της για δικά μας λάθη…)άσχετα με την σχέση κράτους – Εκκλησίας είναι απαραίτητο να διδάσκεται η πίστη στο Ευαγγέλιο του Χριστού, για να γνωρίζουν οι πάντες το πολιτισμικό υπόβαθρο της χώρας από την οποία κατάγονται ή τους φιλοξενεί!
Όπως αν εγώ έμενα στην Κορέα έπρεπε να μελετήσω στοιχεία του κορεατικού πολιτισμού εν οίς στοιχείοις είναι και η θρησκευτική παράδοση του βουδισμού για να κατανοώ το περιβάλλον στο οποίο βρίσκομαι!
Η παιδεία η νεοελληνική εξέπεσε σε εκπαίδευση!
Σε συλλογή και συσσώρευση πολλές φορές άχρηστων πληροφοριών…που δεν έχουν όφελος να δώσουν στα παιδιά αλλά να τα φορτίσουν ψυχοσωματικώς αρνητικά τα παιδιά προς το σχολικό περιβάλλον! (εδώ δεν φταίνε τόσο οι δάσκαλοι και καθηγητές αλλά ο σκόπελος του εξ Εσπερίας και μέσω υπουργείου παιδείας σταλέντος αναλυτικού προγράμματος…αλλά και τι να κάνουν οι διδάσκαλοι κάθε εκπαιδευτικής βαθμίδας που είναι μερικοί ωρομίσθιοι, άλλοι αναπληρωτές –που τώρα είναι στο έλεος του Θεού και μιάς κυβέρνησης που έδειχνε μια βάρκα άδεια γεμάτη ελπίδα να εισορμήσουν και τελικά ήταν ένα καλοστημένο αντιτορπιλικό- και ταλαιπωρούνται από τον δήθεν αδιάβλητο ασέπ)! Ο κόπος πολλών εξ αυτών είναι άξιος συγχαρητηρίων και επαίνων αφού πονούν και αγαπούν τους μαθητές τους και τους μαθαίνουν όσα έμαθαν και εκείνοι από τις μελέτες και τους δικούς τους δασκάλους!
Ε λ ε υ θ ε ρ ί α :
Τελικά είναι μεγάλο θέμα το θέμα της ελευθερίας,!
Αν σε κάτι διαφέρει ο άνθρωπος από τα ζώα δεν είναι ούτε ο νους αφού νοητικό σύστημα έχουν και άλλα ζώα, ούτε η γλώσσα αφού γλωσσικό σύστημα (μάλλον καλύτερα γλώσσα επικοινωνίας έχουν όλα τα ζώα), ούτε η σχέση τους σε κοινωνική συνύπαρξη αφού πολλά ζώα ζουν σε αγέλες αλλά η ελευθερία είναι το μοναδικό αγαθό, μυστήριο, προσόν, δώρο που έχει ο άνθρωπος σε σχέση με τα άλλα όντα!
Κανείς δεν χρειάζεται να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες του γιατί και πώς η ελευθερία είναι το πανυπέρτερο αγαθό επί γης…γιατί η Ελευθερία μας ενώνει ή μας χωρίζει από τον Θεό, τον (συν-)άνθρωπο, την κτίση άλογη και έλλογη
Πώς υπάρχει εν Ελευθερία ο άνθρωπος? υπάρχει όταν είναι αδούλωτος στην εγωπάθεια του, αντίθετος στην αποχαυνωτική ευμάρεια του πολιτισμού μας, αντίθετος στο συστημ(ατ)ικό εναρμονισμό μας με την καθεστηκυία τάξη, δηλαδή αντίθετος σε ότι από άνθρωπο τον εξομοιώνει με την άλογη φύση όχι βιολογικά αλλά ενστικτωδώς! Δεν μπορεί ο άνθρωπος να γίνει ζώο αλλά μπορεί να αλλοτροιώσει το «είναι» του και να είναι του και να είναι χειρότερο από το ζώο…αφού το ζώο δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο αλλά ο άνθρωπος μπορεί ελεύθερα να διαλέξει κάθε είδους αγαθό και την σχέση του με τον μόνον Αγαθόν που είναι ο Κύριος μας!
Μακάρι το «Πολυτεχνείο» να νοηματοδοτεί ένα επαναστατικό τρόπο βίωσης των πραγμάτων!

modern father

περι Πολυτεχνείου

Το Πολυτεχνειο ηταν η αιωνια γιορτη.Η εξεγερση!
Νοεμβρίου 16, 2009 in Πολιτική-Κοινωνία των πολιτών | Leave a comment
Ενα ποιήμα του Μιχάλη Κατσαρού. Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ
Η διαθήκη μου
Αντισταθείτε
σ’αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει : καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ’αυτόν που γύρισε πάλι
και λέει : Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρία εισαγωγαί – εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες
ατέλιωτες τις παρελάσεις
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται
μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακίες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
απο γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.
Μιχάλης Κατσαρός
Κατσαρός
Το δικο μου “Πολυτεχνειο”
Το Πολυτεχνείο δεν ηταν μια σταγονα
που επεσε απο τον ουρανο και χαθηκε στην ερημο της ιστοριας.
Σιγουρα δεν ηταν στεφανι στο Ηρωον
λογοι με λογια επαναλαμβανομενα
τυπος χωρις ουσια
ακαταλαβιστικες φρασεις για ηρωες και για νεκρους.
Το Πολυτεχνειο ειναι ενας κρικος
στην αλυσιδα της ανατασης της ανθρωπινης ψυχης
εδω και παντου
οταν η φωνη ξεσπα αδιαμεσολαβητη , καθαρια , ανεξελεγκτη.
Το Πολυτεχνειο ηρθε απο το χτες
και εξακοντισε το πυρηνο μηνυμα του στο αυριο
ξανα και ξανα
το Πολυτεχνειο ζει μεσα στους αγωνες του σημερα.
Οι υπολοιποι (καταναλωτες ανθρωποφαγοι της ιστοριας)
αιωνιοι αντιπαλοι οσων δημιουργουν τον κοσμο
βυθισμενοι παντα στην πολυθρονα σας να κρινετε οσα κανουν οι αλλοι
σωπαστε τουλαχιστον σημερα.
Λιγη ντροπη δεν βλαφτει
Το Πολυτεχνειο ειναι η δικια μας γιορτη
γιορτη τραγουδι, τρεχαλα, γεννα, περιπετεια, δημιουργια
ενα αγριμι ελευθερο που στο περασμα του χαραζει μονοπατια
δεν την νιωθετε, δεν την καταλαβαινετε
αυτη τη γιορτη
(ειναι η ιδια μας η ζωη)
δεν θα σας τη χαρισουμε ποτε να παιξετε μαζι της.
Θα την σκοτωσετε.
http://hermionidanews.blogspot.com/2008/11/blog-post_16.html
http://sikam.wordpress.com/


αντισταθείτε…
αντισταθείτε…
αντισταθείτε…
αυτό είναι το μήνυμα του Πολυτεχνείου : αντίσταση θα πάρω ενότητα και αγώνα για να βρουν ανάπαυση οι πρώτοι νεκροί!
Δεν μπορεί κανείς να κάνει δικό του το «Πολυτεχνείο» δεν ανήκει σε κανέναν ούτε σε αριστερό ούτε σε δεξιό, ούτε μόνον σε μετριοπαθή ούτε στον ηττοπαθή πολιτικό, δεν ανήκει ούτε στον επιστήμονα ούτε στον εργάτη, ούτε στον υπουργό ούτε στον κληρικό, ούτε σε κάθε εξουσιαστή και σε κάθε εξουσιαζόμενο, ανήκει σε καθέναν από εμάς, ανήκει σε όλους και στους «κόντρα διαβόλους»!
Χρόνια μας πολλά!


Modern father


Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

ευσεβιστικός ατομισμός και εκκλησιαστικος εγκεντρισμός

«Από τον 7ο αιώνα και μετά, το κίνημα που συνέχισε την παράδοση του Γνωστικισμού στη Μικρά Ασία, Συρία, Μεσοποταμία και Θράκη ήταν λοιπόν οι Παυλικιανοί. Ονομάστηκαν έτσι για την εξαιρετική τιμή που απέδιδαν στον Απόστολο Παύλο και στη διδασκαλία του. Δέχονταν τον οντολογικό δυαλισμό του Μαρκίωνα, την «κατά δόκησιν» ανθρώπινη παρουσία του Χριστού, απέρριπταν την εβραϊκή παράδοση και την Παλαιά Διαθήκη, αλλά και τις εκκλησιαστικές ιεροτελεστίες, τον κλήρο, τους ναούς, τις εικόνες, την προσκύνηση των αγίων. Ονόμαζαν μόνο τους εαυτούς των «Χριστιανούς», ενώ όσους ανήκαν στην Εκκλησία τους αποκαλούσαν «Ρωμαίους»: άγευστους της Χάρης και της σωτηρίας. Συμπτώματα που σαφώς μαρτυρούν την θρησκευτική άρνηση του εκκλησιαστικού γεγονότος και των θεσμικών εκφάνσεων, την υποκατάσταση του από έναν ευσεβιστικό ατομοκεντρισμό – την απευθείας ατομική πρόσβαση στη σωτηρία.»

Χρήστου Γιανναρά, “Ενάντια στη θρησκεία”, εκδ. Ίκαρος, σσ. 257- 258.

Περιδιαβαίνοντας την πατρίδα μας πολλές έχουμε μαρτυρίες για τον χριστιανικό της χαρακτήρα συνιφασμένο με το ιστορικό της παρελθόν!

Δυστυχώς πολλοί θέλοντας να σκιαμαχήσουμε νε αυτό το παρελθόν με μια αναγκαστική μονοκονδυλιά προσπαθούν να το διαγράψουν και δικαιολογημένα -κατ’ εμέ- διότι η παρουσία του Χριστού σε πολλές εκφάνσεις της ζωής μας, τους ελέγχει παντοιοτρόπως και σκαλίζει το περιβόλι της καρδιάς τους που στο βάθος αγαπά και σέβεται τον Ιησού Χριστό.


συνεχίζεται....

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

περι της Αγίας Άννης...

Δεν ξέρω γιατί και ποιος προκαλεί αυτή την έριδα περί της μοναχής που άνευ αδείας και ευλογίας του επισκόπου τείνει να έχει καταλάβει πραξικοπηματικά το παρεκκλήσιον της ενορίας των Εισοδίων της Θεοτόκου Κρανιδίου, την αγία Άννα…
Εκκλησιαστικώς το θέμα είναι απλούν, αφού ο επίσκοπος απεφάσισε ότι το «μοναστήρι» που δεν είναι νομίμως και κανονικώς ιδρυμένο ως μονή, να μην κατοικηθεί ακόμη, δεν μπορεί κανείς να επιβάλλει την παρουσία του!
Ο μοναχός(ή μοναχή) δεν αποφασίζει μόνος του και αυθαιρέτως όταν η Εκκλησιαστική Αρχή θελήσει να μην γίνει αυτό που εκείνος είχε αποφασίσει, ο μοναχός κάνει υπακοή και ποιεί το θέλημα του επισκόπου.
Ο επίσκοπος είπε στην μοναχή να αποσυρθεί και να εγκαταβιώσει σε άλλο μοναστήρι!
Δεν της είπε απλά να φύγει από την αγία Άννα…δεν είναι τσιφλίκι κανενός και ιδιαιτέρως κάποιας που ήλθε μόλις προ λίγων μηνών εδώ…δεν έχει κανένα δικαίωμα η μοναχή να προκαλεί τριγμούς στην τοπική εκκλησία!
Ένας άλλος στο παρελθόν ευαίσθητος μοναχός (και ουχί αιθεροβάμων αναίσθητος που κάνει το θέλημα του!)διέγνωσε ότι στην τοπική Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως ξέσπασε το θέμα της αμφισβήτησης της προσωπικής του εκλογής στο θρόνο του Επισκόπου ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος παραιτήθηκε του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως και δεν θέλησε να επιβάλλει τον εαυτό του ετσιθελικώς και με την υποστήριξη κοσμικών μέσων(ως είναι εν τη περιπτώσει μας, η συλλογή υπογραφών).
Που ακούστηκε μοναχή να μαζεύει υπογραφές για να εγκαθιδρυθεί σε μοναστήρι στο οποίο ούτε ένα λιθαράκι δεν έχει βάλει εκείνη ούτε πνευματικό ούτε υλικό!
Θα πείτε πολλοί ότι δεν τις μαζεύει εκείνη αν δεν το ήθελε να γίνει θα το είχε σταματήσει…δεν μπορεί ένα πνευματικό κεφάλαιο να θέλει να επιβληθεί με κοσμικά κριτήρια, τον μοναχό τον επιβάλλει η προσευχητική διάθεση του και μάλλον αυτή είναι άγνωστη οδός για πολλούς από όσους συλλέγουν υπογραφές και γνώμες!
Η Εκκλησία είναι του Χριστού, ούτε δική μου ούτε μοναχού ούτε κανενός και αποφασίζουν όργανα διακονίας ως είναι ο Επίσκοπος και οι κληρικοί του με τη γνώμη του λαού!
Εύχομαι να λυθεί το θέμα όχι κοσμικά αλλά πνευματικά!
modern father

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

θέλουν να ξεχάσουμε αυτα που μα ενώνουν με την αγαπημενη μας "Ιθάκη", Ελλάδα του σήμερα!


εδώ δυστυχώς στην πατρίδα μας ούτε και αυτό είναι αρετή η πατριδοφιλία και αγάπη στην ιερά έννοια της πατρίδος και στην εθνική μας αυτοσυνειδησία…πονάμε την Ελλάδα, σημαίνει αγαπούμε και σεβόμαστε την ιστορία της, τον πολιτισμό της, την διαχρονία της, την συνέχεια της και αν δεν θέλουμε να γνωρίζουμε την αλήθεια την ιστορική με γεια μας με χαρά μας αλλά δεν μπορούμε να προβάλλουμε ότι εμάς μας αρέσει!
Ιδεολογίες και αντιπολεμικό μένος ήταν ανύπαρκτα στο έπος του 1940, όταν έφυγαν για το μέτωπο «(τα)παιδιά της Ελλάδος παιδιά, που σκληρά πολεμ(άτε)ούνε πάνω στα βουνά. Παιδιά στη γλυκιά Παναγιά προσευχόμαστε όλες (αναφέρεται στις μανάδες και οικείες των στρατευμένων νειάτων της πατρίδος μας)να έρθετε ξανά…»
http://www.youtube.com/watch?v=5bXcU3Qo9cQ&feature=related
ξεκάθαρη η αναφορά στην μητέρα του Θεού μας που δικαίωνε τον δίκαιο αγώνα, όχι ότι ήταν πολεμοχαρής αλλά ήταν συμπαραστάτρια και παρηγορήτρια όλων όσων είχαν στο μέτωπο οικείους που πολεμούσαν για τα άγια χώματα μας!
Το ΟΧΙ του –φασίστα κατά τα άλλα- Ιωάννη Μεταξά εξέφρασε το πανελλήνιο αίσθημα…καμμιά αντίδραση σε φασίστες καμμιά διάθεση ιδεολογικής αποτίμησης των πραγμάτων αλλά αγνή και άδολη διάθεση να προασπισθούν το έδαφος και την ακεραιότητα των ελληνικών θέσεων…
(Ακούστε τον παλμό των Ελλήνων:
http://www.youtube.com/watch?v=oBSZWMkuP2o και την ανακοίνωση ότι ψευδώς θα εκφράζονται από εδώ και πέρα! Και η μαχητικότητα των Ελλήνων είναι εμφανής: http://www.youtube.com/watch?v=VReM4F9lM0I&feature=related )
Είτε το θέλουμε είτε όχι το ΟΧΙ το είπε ο Μεταξάς με αγάπη στην Ελλάδα!και τελικώς ιστορικά δικαιώθηκε διότι τελικώς απετυνάχθη ο εχθρικός ζυγός και ο φασίστας ήταν ένας των Ελλήνων μπροστάρηδων του αγώνα για την Ελληνική ακεραιότητα!
Δυστυχώς και σήμερα φασιστικά κινούνται όσοι αμφισβητούν το «ΟΧΙ» το ιερό που μαζί του βροντοφώναζε όλος ο λαός! Δεν ξεσηκώθηκε ούτε ο νούς μόνον ούτε το σώμα του Έλληνες πέταγε σπίθες και μετείχε ηρωϊκά στον αγώνα η καρδιά!
Δεν μπόρεσα να μην γράψω κάτι διαφορετικό από αυτό που ακούσαμε το μάλλον μέτριο και γελοίο που είδαμε στο
http://www.protagon.gr/default.aspx?tabid=345&videoid=1778...οι χαρακτηρισμοί δυστυχώς είναι ελαφρύτατοι…
Τι να πω…αν αφήσω την οργή μου να εκφρασθεί…δεν έχει η Ελλάδα ιστορία μετά τον 5ο αιώνα προ Χριστού…μόνον ο Περικλής…εγώ ντρέπομαι που λένε και αυτοί ότι είναι Έλληνες! Ας πολιτογραφηθούν όπως νομίζουν…δεν είχε πορεία μετά τον 5 αιώνα, δεν υπάρχει η πορεία του Μεγάλου Κωνσταντίνου, δεν υπάρχει ο μεγάλος Θεοδόσιος, δεν υπάρχει ο Ιουστινιανός, δεν υπάρχουν άλλοι ενδιάμεσοι δεν υπάρχουν Κολοκοτρώνηδες, Καραϊσκάκηδες, Μπουμπουλίνες…Αλβανικό μέτωπο και νίκη των Ελλήνων κατά του άξονος των Γερμανοϊταλών και τόσα και αλλά…μέχρι το Πολυτεχνείο!
Αλλά υπάρχει η δήθεν καλλιτεχνική άποψη, η δήθεν σάτυρα, η δήθεν εξυπνάδα που μας οδηγεί στο άσπρο μαύρο…
Χρυσός αιώνας του Περικλή …και μετά συνέχεια 2500 χρόνια μετά περίπου στους θολοκουλτουριάρηδες και γραικυλιστές, τους ραγιάδες των παθών και της καλοπέρασης τους που μόνον προνόμιο έχουν να ελέγχουν τα πάντα (τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα λένε εκείνοι – μάλλον για διαφθορά και καταστροφική μανία καθετί του ελληνικού που μας διακρίνει από κάθε άλλο λαό!).
Δεν μπορώ να πω τίποτα άλλον έχω άδικο???
Πείτε μου?
Είμαι ανοιχτός σε κάθε ευπρεπή διάλογο!
modern father

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

ο άθεος και / στο εκκλησιαστικο περιβάλλον!

ο άθεος και το εκκλησιαστικό περιβάλλον.

Αρχικά σίγουρα ξαφνιάζεται όποιος δει αυτόν ως τίτλο της ανάρτησης μας, δεν μπορεί ο άθεος να είναι μέρος εκκλησιαστικού οργανισμού, εκκλησιαστικού περιβάλλοντος δηλαδή είναι αμέτοχος καθετί εκκλησιαστικού.
Αυτό είναι το αυτονόητο, ο άθεος είναι εχθρός και εκτός εκκλησιαστικού σώματος. Σ’ αυτό συμφωνείτε όλοι σας? Γιατί να συμφωνείτε? Μπορώ να βρω και να αναψηλαφήσω αθέους εντός των τειχών των εκκλησιαστικών καμαρών, δυστυχώς εκεί στις καρδιές μας εντός δεν υπάρχουν κάμερες για να καταγράψουν τις ενστικτώδεις συμπεριφορές μας και να μας φέρουν αντιμέτωπους με την πραγματικότητα!
Φυσικά κανείς εκ της μερίδος των ευσεβών δεν μπορεί να βρει λάθη στον εαυτό του…πάντα τα λάθη τα μεταθέτει στους ετέρους!
Κανείς εκ των θεοφοβουμένων δεν βρίσκει ψυχολογικό σύμπλεγμα στον εαυτό του αλλά το τοποθετεί σε εκείνους, τους άλλους που διώχνει από κοντά του, τους οποίους στολίζει με ποικίλους χαρακτηρισμούς στην άθεη πορεία του, που αντιστρατεύεται τον ευαγγελικό νόμο που μας καλεί ούτε «ρακά» να μην προσφωνούμε τον αδελφό μας, δεν μπορεί κανείς να πει στον άλλον τι είναι και ποιος είναι εάν ο άλλος δεν του το ζητήσει: διότι αν στο ζητήσει ο αδελφός σου σημαίνει ότι χρειάζεται την αληθή σου κρίση, αλλά και αν αυτή, η αληθής σου κρίση, εκφράζεται μισερά πως θα οικοδομηθεί ο άλλος.
Δυστυχώς άθεος είναι πολλές φορές και ο χριστιανικός μας αντικατοπτρισμός του εαυτού μας, εμείς βιώνουμε την ευαγγελική οδό και ζωή ως κάτι ξένο που δεν μας αφορά, αν μας καλεί ο Κύριος στο εκκλησιαστικό άθλημα του παρόντος να γίνουμε Χριστού μέλη κάνοντας αγώνα εναγώνιο (με σκοπούς πολλούς, αλλά ιδιαιτέρως άθλημα να βιώσουμε τον Χριστό ιδιαιτέρως στα πρόσωπα των αδελφών μας) και ενάρετο αγώνα που σκοπό έχει όχι τον ακτιβισμό ως αρετή αλλά την καλλιέργεια της καρδιάς μας.
Και πως θα πιστοποιεί η καρδιά μας ότι δεν θα είναι μια χριστιανική –εξωτερικά- και κατά τα φαινόμενα καρδιά αλλά θα είναι μια ουσιαστική θυσίας καρδιά για τον αδελφό μας.
Πόσοι άθεοι βρίσκονται μέσα στα τείχη? Πόσοι πολλοί που δεν υπολογίζουν τον Χριστό και τον θείο Λόγο του θέλουν να λειτουργούν εξ ονόματος του? Πόσοι οι οποίοι μας λέγουν για απλότητα και αρετές δεν έχουν επιδείξει στη ζωή τους ευαγγελική απλότητα και χριστιανική αρετή? Πόσοι πολλοί μπορούν να κατακρίνουν τους αθέους και όσους αρνούνται τον Χριστό διότι εμείς που λέμε ότι του ανήκουμε δεν έχουμε πραγματική και θυσιαστική σχέση μαζί του?
Με συγκλονίζει και με κρίνει ένας μη χριστιανός ένας «άθεος», εκτός των τειχών του εκκλησιαστικού σώματος (το οποίο δεν λοιδορώ αλλά δεν το χαρίζω σε όσους το καπηλεύονται και το παραχαράσσουν), ο αείμνηστος και μακαριστός (τα λέμε για τους αγίους γιατί όχι και για το μέγα πνεύμα του Ινδουιστή – πιστού «χριστιανού», όχι με την έννοια του βαπτίσματος –που είναι και παραμένει ιερό- αλλά με την έννοια της εγγύτητος στον Ιησού Χριστό με αυτό που έλεγε) Μαχάτμα Γκάντι : «Αναμφιβόλως θα ήμουν χριστιανός, αν οι χριστιανοί ήταν χριστιανοί εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο.»
http://blogs.sch.gr/eylignou/archives/3047 και θα προσθέσω εγώ και έμοιαζαν στον Ιησού Χριστό εντός και εκτός του οικείου χώρου τους, διότι αν είμαι χριστιανός εντός του ναού και εκτός είμαι ότι και οι άθεοι τότε ποίο το όφελος?
Δεν ξέρω διερωτώμαι κατανοούμε ότι μπορεί οι άνθρωποι να μας στρέψουν τις πλάτες λόγω της ξεροκεφαλιάς μας και της αθεότητος του τρόπου ζωής μας?
Μπορεί η Εκκλησία να λέγει ότι είναι του Χριστού και να ξεχνά τον τρόπο που έφυγε από τη γη?
Δεν μπορεί να είναι του Εσταυρωμένου και αντί να σταυρώνει ο καθένας τον εαυτό του να σταυρώνει τους γύρω του?
Εγώ μάλλον είμαι περισσότερο «άθεος» από κάθε άλλον , αφού άλλα λέω, άλλα κάνω (αφού συχνά μου το ζητούν) και άλλα εννοώ!
Συγχωρήσατε μου την «αθεότητα», για αυτό και δεν κρίνω κανέναν σας και σας αγαπώ όπως σας πρόσφερε σε μένα ο Κύριος μας!
modern father
(αφιερωμένο σε κάθε άθεο ή "άθεο" φίλο μας)
μετάφραση αυτόματη:
the atheist and /ecclesiastical environment!
the atheist and the ecclesiastical environment.Initially certainly ξαφνιάζεται anyone who see him as our title of the suspension, not the atheist to be part of the Agency, church organ environment is an outsider everything Church.This is the obvious, the atheist is enemy and outside Church House.In this you agree all ’? Why do you agree? I can find and αναψηλαφήσω αθέους within the walls of the ecclesiastical Kamares, unfortunately there in our hearts within there are no cameras to record the own Our behaviors and to be home!Of course one of the batch of wishful cannot find mistakes to itself of … always the mistakes shifts to ετέρους!One of the θεοφοβουμένων does not find psychological cluster to itself but places it on those others who is driving out from near it, which στολίζει in a variety of ratings in άθεη road, which aims evangelical law invites us nor ' ρακά ' to not προσφωνούμε our brother, it is not possible to say to the other what they are and What if the other not request: because if your brother in request means you'll need a correct your crisis, but also if your, the true crisis, μισερά that the other will be built.Unfortunately an atheist is several times and our mirror of the Christian ourselves, we are experiencing the Evangelical route and life as something foreign not our It relates if our calls on Mr in ecclesiastical sport of this to be Christ States by clicking fight εναγώνιο (with many purposes, but particularly sport to experience Christ in particular on the faces of our brothers) and virtuous fight designed not the activism as virtue but cultivating the our heart.And how to certify the our hearts that will not be a Christian – external- and apparently heart but it will be a substantial sacrifice heart for the our brother.How many άθεοι within walls? How many not calculate the Christ and the sulphur floor wish to work on behalf of? How many the who say for simplicity and virtues not have demonstrated in their lives Evangelical simplicity and Christian virtue? How many can criticize the αθέους and those who deny Christ because we say of We belong do not have real and θυσιαστική relationship with him?With shocking and considers a non-Christian a ' atheist ', outside the walls of the church body (which is not regret but not the χαρίζω those who are abusing and παραχαράσσουν), the late lamented and μακαριστός (say Holy why not and for the great spirit of Ινδουιστή – as a loyal ' Christian ', not in the sense the baptism – that is and remains sacred-but with the concept of subsidiarity in Jesus Christ with what mahātmā Gandhi said): ' There is no doubt I would be Christian, if Christians were Christians 24 hours in the 24-hour period. '
http://blogs.sch.gr/eylignou/archives/3047and will Add I and seemed to have been in Jesus Christ inside and outside the space because if I'm Christian within the Church and outside I am that the άθεοι then what the benefit? Not I know I wonder we understand that the people to turn our backs as a result of ξεροκεφαλιάς and αθεότητος in our lifestyles?Can the Church to say that it is of Christ and to forget how left the Earth?Not can be one of Εσταυρωμένου and instead of everyone itself will crucify to will crucify them around?I'm more ' atheist ' than anyone, after other say, other make (after often request), and other I mean!I am sorry for my atheist's things, so not judge anyone your and your I love you as I gave me the main us! modern father '(dedicated to each atheist or "atheist" our friend)

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

ο λογος του Ινδιάνου

1854... Επιστολή Ινδιάνου αρχηγού προς τα γεράκια της Ουάσινγκτον
Επιστολή-απάντηση του Ινδιάνου αρχηγού Σητλ προς τα γεράκια της Ουάσιγκτον, όταν τους ζητήθηκε να πουλήσουν τη γη τους στους λευκούς… (έτος 1854).
"Ο Μεγάλος Άρχοντας της Ουάσιγκτον διατάζει να μας πουν, ότι επιθυμεί να αγοράσει τη γη μας. O Μεγάλος Αρχηγός μας στέλνει επίσης λόγια φιλίας και καλής διάθεσης. Εκτιμούμε αυτή την ευγένεια γιατί ξέρουμε ότι χρειάζεται πολύ λίγο τη φιλία μας.Θα σκεφτούμε την προσφορά σας γιατί ξέρουμε ότι, αν δεν το κάνουμε, ο λευκός άνθρωπος θα έρθει με το πύρινα όπλα του και θα πάρει τη γη μας. Ο Μεγάλος Άρχοντας της Ουάσιγκτον μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σ' αυτά που του λέει ο Άρχοντας Σήτλ με την ίδια βεβαιότητα που οι λευκοί αδελφοί μας μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη στην αλλαγή των εποχών.Τα λόγια μου είναι αμετάβλητα όπως τ' αστέρια. Πώς μπορείτε ν' αγοράσετε ή να πουλήσετε τον ουρανό, τη ζεστασιά της γης; Αυτή η ιδέα μας φαίνεται παράξενη. Εμείς δεν είμαστε ιδιοκτήτες της δροσιάς του αέρα ούτε του φέγγους του νερού. Πως λοιπόν θα μπορούσατε να μας το αγοράσετε; Το λέμε εγκαίρως από την αρχή.Πρέπει να ξέρετε ότι κάθε σωματίδιο της γης είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε λαμπερό φύλλο, κάθε αμμουδιά, κάθε ομίχλη στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε έντομο με το βούισμα του είναι ιερό στη μνήμη και στην εμπειρία του λαού μου. Ο χυμός που τρέχει μέσα στα δένδρα περιέχει τις μνήμες του ανθρώπου με το ερυθρό δέρμα. Οι πεθαμένοι του λευκού ανθρώπου λησμονούν τη γενέτειρά τους όταν πάνε να περπατήσουν στ' άστρα. Οι δικοί μας πεθαμένοι ποτέ δεν ξεχνούν αυτήν την όμορφη γη, γιατί η μητέρα του ανθρώπου έχει ερυθρό δέρμα.Είμαστε ένα τμήμα της γης και αυτή είναι τμήμα του εαυτού μας. Τα μυρωδάτα άνθη είναι αδέλφια μας. Το ελάφι, το άλογο και ο μεγαλοπρεπής αετός είναι αδέλφια μας. Οι βουνίσιες κορυφές, οι χυμοί των λιβαδιών, η ζεστασιά του σώματος του μικρού αλόγου και ο άνθρωπος - όλα αυτά - ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Τα ποτάμια είναι αδέλφια μας, αυτά σβήνουν τη δίψα μας. Τα ποτάμια κουβαλούν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας.Αν σας πουλήσουμε τη γη μας, θα πρέπει να θυμάστε και να διδάσκετε στα παιδιά σας ότι τα ποτάμια είναι δικά μας αδέλφια και αδέλφια δικά σας. Θα πρέπει από κει και πέρα να φροντίζετε τα ποτάμια τόσο καλά όσο κι' έναν αδελφό σας. Ξέρουμε ότι ο λευκός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει το δικό μας τρόπο ζωής. Το ίδιο του κάνει ένα κομμάτι γης ή ένα άλλο, γιατί αυτός είναι ένας ξένος που έρχεται τη νύχτα για να βγάλει από τη γη ό,τι χρειάζεται.Η γη δεν είναι αδελφός του αλλά εχθρός του. Αφού την κατακτήσει, την εγκαταλείπει και συνεχίζει το δρόμο του. Αφήνει πίσω του τους τάφους των γονιών του χωρίς να τον πειράζει. Αρπάζει τη γη από τα παιδιά της χωρίς να τον πειράζει. Ξεχνάει τον τάφο του πατέρα του και τα δικαιώματα των παιδιών του. Mεταχειρίζεται τη μητέρα του τη γη, τον αδελφό του τον ουρανό, σαν να είναι πράγματα που μπορεί κανείς ν' αγοράσει, να ληστέψει και να πουλήσει, σαν να είναι πρόβατα και γυάλινες χάντρες. Η απληστία του θα καταβροχθίσει τη γη και θ' αφήσει πίσω του μόνο έρημο. Δεν το καταλαβαίνω. Ο δικός μας τρόπος του Είναι, είναι διαφορετικός από τον δικό σας. Δεν υπάρχει καμιά ήρεμη περιοχή στις πόλεις του λευκού ανθρώπου, κανένα μέρος που να μπορεί ν' ακουστεί η ανάπτυξη των φύλλων της άνοιξης ή το τρίψιμο των φτερών ενός εντόμου.Αλλά ίσως να είναι έτσι επειδή εγώ είμαι ένας αγριάνθρωπος και δεν μπορώ να καταλάβω τα πράγματα. Ο θόρυβος της πόλης φαίνεται ότι βρίζει τ' αυτιά. Και τι ζωή είναι αυτή, όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί ν' ακούσει την μοναχική κραυγή του ερωδιού ή τη νυχτερινή συνομιλία των βατράχων γύρω από το πηγάδι;Εμείς οι Ινδιάνοι προτιμάμε τον απαλό ήχο του ανέμου που χαϊδεύει την επιφάνεια της λίμνης και τη μυρουδιά του ανέμου που καθάρισε η βροχή του μεσημεριού ή αρωμάτισε το άρωμα των πεύκων. Ο αέρας είναι κάτι το πολύτιμο για τον άνθρωπο με το ερυθρό δέρμα, γιατί όλα τα πράγματα μοιράζονται την ίδια πνοή: το ζώο, το δέντρο και ο άνθρωπος.Ο λευκός άνθρωπος μπορεί να μην αισθάνεται τον αέρα που αναπνέει. Όπως ο άνθρωπος που αγωνιά πολλές μέρες, γίνεται αναίσθητος στη δυσωδία. Αλλά αν σας πουλήσουμε τη γη μας, θα πρέπει να θυμάστε ότι ο αέρας είναι πολύτιμος για μας. Ότι ο αέρας μοιράζεται το πνεύμα του μ' όλη τη ζωή που συντηρεί. Κι' αν σας πουλήσουμε τη γη μας, θα πρέπει να την διατηρείτε αμόλυντη και ιερή σαν τόπο όπου ακόμα και ο λευκός άνθρωπος μπορεί να πάει για ν' απολαύσει τον γλυκαμένο από τα άνθη της πεδιάδας άνεμο.Θα πρέπει να διδάσκετε στα παιδιά σας αυτά που εμείς έχουμε διδάξει στα δικά μας: ότι η γη είναι η μητέρα μας. Όλα όσα επηρεάζουν τη γη επηρεάζουν και τα παιδιά της γης. Όταν οι άνθρωποι φτύνουν στο χώμα, φτύνουν τον εαυτό τους. Δεν ύφανε ο άνθρωπος το δίχτυ της ζωής: είναι μόνο μία κλωστή του. Όλα όσα θα κάνει κανείς στο δίχτυ θα τα κάνει στον εαυτό του. Όλα τα πράγματα συνδέονται μεταξύ τους όπως το αίμα ενώνει μια οικογένεια.Ακόμα και ο λευκός άνθρωπος, που ο Θεός του περπατάει και συζητάει μαζί του - σαν φίλος με φίλο - δεν μπορεί να είναι έξω από την κοινή μοίρα. Ίσως να είμαστε, παρόλα αυτά, αδέλφια. Ξέρουμε κάτι που ο λευκός άνθρωπος θα το ανακαλύψει κάποια μέρα: ότι ο Θεός μας είναι και Θεός του.Τώρα σκέπτεστε, ίσως, ότι είστε ιδιοκτήτες της γης μας, αλλά δεν μπορείτε να είστε. Αυτός είναι ο Θεός της ανθρωπότητας και το Έλεος του είναι ίδιο και για τον ερυθρόδερμο και για τον λευκό. Αυτή η γη είναι πολύτιμη γι' Αυτόν και το να την βλάψει κανείς σημαίνει ότι υποτιμά πολύ τον Δημιουργό της. Οι λευκοί άνθρωποι θα περάσουν, ίσως και πριν από τις άλλες φυλές. Αν μολύνετε το κρεβάτι σας, θα πεθάνετε κάποια νύχτα πνιγμένοι στα δικά σας απορρίμματα. Αλλά ακόμα και την τελευταία ώρα θα φωτιστείτε με την ιδέα ότι ο Θεός σας έφερε σ' αυτή τη γη και σας έδωσε την κυριαρχία πάνω της και πάνω στον άνθρωπο με το ερυθρό δέρμα για κάποιο ειδικό σκοπό.Τέτοιο πεπρωμένο είναι για μας μυστήριο, γιατί δεν ξέρουμε τι θα γίνει όταν θα έχουν εξολοθρευτεί όλοι οι βούβαλοι, όταν θα έχουν δαμαστεί όλα τα άγρια άλογα, όταν οι πιο μυστικές γωνιές των δασών θα μυρίζουν άνθρωπο και όταν η θέα προς τους πράσινους λόφους θα εμποδίζεται από ένα πλήθος από σύρματα που μιλάνε. Πού είναι το πυκνό δάσος; Εξαφανίστηκε. Πού είναι ο αετός; Εξαφανίστηκε!Έτσι τελειώνει η ζωή και αρχίζει η επιβίωση......"
http://plibyos.blogspot.com/2009/10/1854.html
"""Τα λόγια μου είναι αμετάβλητα όπως τ' αστέρια. Πώς μπορείτε ν' αγοράσετε ή να πουλήσετε τον ουρανό, τη ζεστασιά της γης; Αυτή η ιδέα μας φαίνεται παράξενη. Εμείς δεν είμαστε ιδιοκτήτες της δροσιάς του αέρα ούτε του φέγγους του νερού. Πως λοιπόν θα μπορούσατε να μας το αγοράσετε; Το λέμε εγκαίρως από την αρχή.""""
μήπως την σοφία των σοφων και την σύνεση των συνετών αθετεί αυτό το κείμενο?
μήπως εκείνος ο ανιμιστής είναι πιο πολύ χριστιανός από εμάς???
εγω σέβομαι την απλη και λιτή αλλα σαφή και σοφή τοποθέτηση του στα πράγματα, που πονά και διαχειρίζεται με σύνεση και πόνο!ας ήμασταν και εμεις λιγάκι ευαίσθητοι σαν και αυτόν!
φιλοι μου μελετησατε το κείμενο απο τον π.Λίβυο.
modern father