Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

παπαδοσύνη



παπαδοσύνη






μια αποφαση για λησμοσύνη

μια καθημερινότητα με ντομπροσύνη

μια εξουσία για αξιωσύνη






ενας ο στόχος

ενα το νοημα

εν το συμφέρον






παπα μου, ακου

παπα μου` τρέχα

παπά μου... γέλα






γελια να κάνω

τρέξιμο να 'χω

ακουσμα θα'χω






νοιαξιμο θέλω

πόνο γεμάτο

μόχθο αφάντως

και ειδομένο






οιδα` ουκ οίδα

οιδα` δεν οίδα

οίδα` δεν ξέρω






Χριστέ μου, έλα

έρχομαι, τάχυ

ελά ταχέως~!


ιερομόναχος Ιερόθεος

εν Κρανιδίω, σωτήριο έτος απο γεννήσεως Χριστού

2017-Μαίου-17η

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

"εφώνησες" τη Σαμαρείτιδι

Χάσαμε το ν ό η μ α, γεμίσαμε φιέστες και "πανηγυράκια", χάσαμε το πανηγύρι της πίστεως μας, το εσώτατο και εξωτερικά ειδομένο αναστάσιμο μήνυμα!χάσαμε το όρος και στεκόμεθα στο ορώμενο δένδρο πρό του όρους, που δεν κρύβει το όρος, δεν έχει όμως την απεραντοσύνη του μεγέθους του όρους και την σημαντικότητα του όρους. Σε κάθε όρος απελευθερώνεσαι και ζεις όχι αφ'υψηλού, αλλά υψηλά, υψιπετάς και αναπνέεις α'ερα καθαρό και ελευθερο!

η πίστη μας δεν είναι "ώσει κόκκος σινάπεως", να έχει την δυναμική του ολίγου αλλά όχι του καθόλου, να είναι γεμάτη ως έχουσα περιχόμενο και όχι αδειανή μη έχουσα περιεχόμενο εν αυτή, αλλά είναι γεμάτη "μαγική αντίληψη", γέμουσα καθωσπρεπισμού και του λανθάνοντος πάντοτε κριτηρίου: "του τι θα πει ο κόσμος", πως θα μας κρίνουν, πως θα ανταποκριθούν σε ότι ερεθίζει τα δικά τους ερεθίσματα χωρίς ενδιαφέρον για να μην γίνει μπακάλικο η πίστη μας, να μην γίνει "μπακαλόγατος" κουτοπόνηρα ο ελπίζων για καλύτερο ή σωστότερα αγιότερο μέλλον!η σόφια μας ευρίσκεται στο να πάρω ενα μάτσο λαμπάδες να αναψω, να ενισχύσω το γαζοφυλάκιο του ναού, που δεν ειναι ταμείο φτωχών ακι ναού αλλα δοσοληψεία και "θα δινω προς Σας και εσεις θα με γεμίζετε με παράσημα", γεμάτες αυτές οι συναλλαγές μπόλικο σκοτάδι και καθόλου Φως Χριστού!
λείψανα μιάς υγειούς σχέσεως και κόκκαλα ιερά που δεν μπορούν να μας πληροφορήσουν οτι η ανασταση εγινε και εμεις θα αναστηθούμε εν εκείνη τη ημέρα...τίποτα δεν γινειται προς δόξαν Αναστάντος Λυτρωτού αλλά γεμάτα θρησκευτικότητα τα κριτηρια μας αλλοιώθηκαν και μας παρασύρουν εις πηγάδι βαθύ που δεν ξέρω αν θα αντλούμε ύδωρ αλλώμενον εις ζωήν αιώνιον!

Θεέ μου, Μεσσία μας, Λυτρωτά μου καλεσαί μας και εμάς απροϋπόθετα και ελευθερα σαν την αγία Φωτεινή και εμάς...ξεδίψασε μας με το ύδωρ το δικό σου!

καθαρισε τον ρύπο μας και ξέπλυνε μας στο φρέαρ του Ιακώβ χωρίς να μετράς τις ατιμίες και τα λαθεμενα παθήματα μας...5 προς 6 είσαι...έλα και όλα θα τα λύσεις κοντά μου, εσύ "εφώνησες" τη Σαμαρείτιδι!έτσι καραβοτσακισμένος έρχομαι και εγω και ο κάθενας κοντά σου.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος, 14η Μαϊου 2017,
εν Ναυπλίω και εν τη εορταζούση ιερά Μονή.
ιερομόναχος Ιερόθεος

Ιερουργια του Θείου Λογου νο 61 Αποκαλυψις Μεσσιου τη αγ.Φωτεινή τη Σαμα...

Ιερουργια του Θειου Λογου νο 60 περι αγιου Επιφανίου επ.Κυπρου

Ιερουργια του Θειου Λογου νο 60 περι αγιου Επιφανίου επ.Κυπρου

Κατηχητικου Κοιλαδος Ληξη 2017 βιντεο στ

Κατηχητικου Κοιλαδος Ληξη 2017 βιντεο ε

Κατηχητικου Κοιλαδος Ληξη 2017 βιντεο δ

Κατηχητικου Κοιλαδος Ληξη 2017 βιντεο γ

Κατηχητικου Κοιλαδος Ληξη 2017 βιντεο β

Κατηχητικου Κοιλαδος Ληξη 2017 βιντεο α

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Ιερουργια του Θείου Λόγου νο 59 περι οσιομαρτυρος Νικολαου του Νεου και ασκηση στη ζωη μας


Λειτουργική και κηρυκτική Εβδομάς απο 8ης έως 13ης Μαίου 2017



Λειτουργική και κηρυκτική Εβδομάς απο 8ης έως 13ης Μαίου 2017.:


Σήμερα Δευτέρα απόγευμα στις 7 μ.μ. στο ιερο Εξωκλήσι του αγίου Νικολάου του εν Βουνένοις στη Βερβερόντα στο Πορτο Χέλι θα τελεσουμε τον εόρτιο και πανηγυρικο εσπερινό του αγίου, μετα την μνήμη του Προφήτου Ησαϊου και του αγιου Μάρτυρος Χριστοφόρου.


την Τετάρτη πρωί 10η Μαϊου ε.ε., Μεσοπεντηκοστής, θα τελεσουμε τον όρθρο και την Θεία Λειτουργία επι τη εορτή της του Θεού Σοφίας, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στις 7 π.μ. εις ι.Ν.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος.

το εσπέρας της Τετάρτη στις 18.00 θα τελέσουμε ιερά Παράκληση και ερμηνεία των υπολειπομένων της θειας Λειτουργίας (ευχή χερουβικου ύμνου και επιλοιπα εναπομείναντα σημεία).



την Πέμπτη 11/5/2017 το πρωί , μνημη των φωτιστών των Σλάβων αγιων Κυρίλλου και Μεθοδίου, όρθρος και θεια λειτουργια εις το παρεκκλήσιον αγιου Νεκταρίου Κατσιφωνιου, ανήκον εις τον ι.Ν.των Εισοδίων της Θεοτόκου Κρανιδίου.

την αυτή ημέρα, το εσπέρας εις τας 18.00 θα τελέσουμε τον εσπερινό εις το παρεκκλησιον το ευρισκόμενον εντός της Ι.Μονής Αγίας Αννης Κρανιδίου(της ερειπωθήσεις δια απουσίας μοναζόντων).

το εσπέρας του Σαββάτου θα επισκεφθούμε την ι.Μονήν Αγιας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος Ναυπλίας, κάτωθεν της Ευαγγελιστρίας Ναυπλίας εις τας 19.30 όπου θα χοροστατήσει ο Ποιμενάρχης της ΑργοΝαυπλίας Σεβ. Μητρ. Αργολίδος κ.κ. Νεκτάριος.

Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Ερμηνεία Πληρωτικών θειας Λειτουργίας ι Ν Ευαγγελισμου της Θεοτόκου Κοιλάδος 7 Μαϊου 2017


Σινάν-πασά...εκεινος που εκαψε τον αγιο Σαββα τον Α΄Αρχιεπισκοπο Σερβίας και το δικο μας καψιμο της προσωπικοτητος



οταν ακουω τους προϊσταμενους μας(πνευματικα δεν υφισταται τετοια εννοια...αλλα ας το δεχθουμε να συνεννοηθούμε) να λεν σεις φταίτε που δεν εχετε ψάλτη, σεις φταίτε που δεν εχετε παιδια στο ιερό, σεις φταιτε που δεν εχετε κυριες της φιλοπτωχου καταλληλες, εσεις φταιτε που δεν εχετε καλους ιεροψαλτες, εσεις οι ερημοι παπαδες φταίτε για ολα...
Γίνομαι έξαλλος, διηκονησα επι διετιαν όλην σε ενα χωριό, που με σημαδευσαι ακομη και στην υγεία μου, στα προβληματα υγειας μας ποτε οι προισταμενοι μας δεν ενδιαφερθηκαν δεν ησαν εκει, ουτε και οι αλλοι κληρικοι, ισως οι γονεις και οι φιλοι ησαν εκει, αλλα αυτο δεν ειναι το θεμα. το θεμα ειναι οτι βρισκεις μια κατασταση και δεν μεμψημοιρείς πάντοτε, θες αλλαγές πολλλες και ποικίλες μα δεν δινεται δυνατότητα πρέπει να κανεις εγγραφο, πρεπει να παρακαλέσεις το σουλτανάτο του "Σινάν-πασά", να υποβληθείς εις κόπους και μόχθους.
κανεις δεν θα σε καταλάβει, θα πας να κάνεις πράξη τον ιερο ευαγγελικό λόγο. θα αρχισουν να διαμαρτύρονται...και ο "επόπτης εργασίας σου" θα σου στειλει κανενα εγγραφο που θα παγωσεις αμέσως.
θα σε χαρακτηρίσουν μοντέρνο-μα γιατι ειναι κακό αυτό-, θα σε πουν νεωτεριστή-αφου δεν θα εχουν προσλαμβάνουσες εξωτερικες να σε καταλάβουν...
και μια μέρα των ημερών θα αντικατασταθεις ή θα παρετηθείς και εκ πείρας θα ξέρεις οτι πλεον πρεπει να σε ενδιαφέρει να κανεις το καλυτερο δυνατο απο μερους σου, να κάνεις πράξη με τον τρόπο ζωής σου την ουσια του ευαγγελικου λόγου και αποστολοικού κηρύγματος. και να χωνέψεις μέσα σου οτι δεν θα ακούσεις καλό λόγο και μπράβο ποτέ και θα τελειωσεις την επιγεια διακονία σου με το παράπονο του Χριστού σου και Λυτρωτή σου,« ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις;.


μετάφραση της ι.Μ.Γουμενίσσης: "Του απήντησεν ο Ιησούς· “εάν κακώς ωμίλησα, μαρτύρησε εδώ ενώπιον του δικαστηρίου δια το κακόν αυτό. Εάν όμως καλά και σωστά απήντησα, διατί με δέρνεις;”
(Ιω. 18,23)

Σχόλια
μιά κυρία facebooker::::

Αχ πατερ μου ποσο αδικια υπαρχει παντου που δεν μετραται κ ουτε το περιμενεισ πολλεσ φορεσ...
Ierotheos Loumousiotis ax ax ax...den mπορω να γραφω τα παντα...αλλιως θα εμαρτυρουντο πολλων καρδιων διαλογισμοι!

μοναδικος παπαΦιλόθεος

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

«Γάμος: Μυστήριο & Καθημερινότητα» Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτι...

Το λαβωμένο οφφίκιον!!!

του πατρός Ιεροθέου Λουμουσιώτη
ή Λάβωμα???ή Το λαβωμένο οφφίκιον!!!
Κρανίδι 16 Ιανουαρίου 2017 μ.Χ..

  Είναι τραγικό να είναι ο άνθρωπος στον εαυτό του κλεισμένος.
  Πολύ δύσκολο πράγμα στην ταβεννησιώτικη Μονή, που πολλοί θα ήθελαν να είναι.
  το τοπίο της  Μονής θαυμάσιο, η μοναξιά μοναδική και στοχαστικά ζηλευτή, ο φόβος` ανύπαρκτη συνθήκη, η ηρεμία αδιαπραγμάτευτη… κανείς δεν ανήκε σε κανέναν!
  Αλλά σε αυτόν τον ευλογημένο ασκητικό τόπο, ήλθαν οι λάθος μοναχοί… οι λάθος άνθρωποι, οι πονεμένοι χαρακτήρες: ο ένας αλκοολικός και ο άλλος φιλοχρήματος αλλά δεν τα είχαν όλα κακά, ο ένας έκανε τον ταπεινό και ο άλλος το έπαιξε εγωιστής, μα στα δύο τελευταία «λάθη» μετείχαν και οι δύο εναλλάξ να σας τους συστήσουμε ο Ανατόλιος και ο Δύσιος.
  Ένοιωθε ότι τον πνίγει η ομορφιά που δεν είχε στόχο καλαίσθητο, ένοιωθε το στεφάνι αγκάθινο στον τόπο της καρδιάς του μέσα. Είχε μια πλήγη. Αιμάσουσα πληγή, γεμάτη πόνο και δάκρυ. Γεμάτη θλίψη και μίσος, γεμάτη πόνο και έμπονη αγάπη. Αγάπη που εμ-πυρ-ίζεται και εμ-πειρ(-α-)ίζεται στην καθημερινή συναλληλία, στην συνύπαρξη.
  Μια πληγή που μέσα του αιμορραγεί και ταλαιπωρεί την ύπαρξη του. Κάτι που μέσα του τον πληγώνει τον άνθρωπο, κάτι που σταυρώνει την ειλικρινή αγάπη μεταξύ τους. Κάτι που είναι ο σταυρός και ο έρωτας του μαζί, ο Χριστός και η «αλητεία» του (το να είναι όντως αλήτης, χωρίς δοχειό (να γραφτεί υποσημείωση στα μοναστήρια λεγόταν έτσι το κελάρι, η αποθήκη του ελαίου και των αγαθών των υλικών) έμαθε να ζεί. Αυτός είναι ο Ανατόλιος. Υπάρχει χωρίς να άρχει, υπάρχει για να συνυπάρχει. Πολύ δύσκολο πράγμα η συνύπαρξη, ένας σταυρός αβάσταχτος, ένας καημός…
  Μα καημό τελικά ποιός από τους δύο είχε; Όλοι υποτακτικοί-μοναχοί του ωραίου (πάντα στην ώρα του στις ακολουθίες {σε υποσημείωση: μορφή και τύπος προσευχής σε χρονική σειρά και αλληλουχία}) ηγουμένου Βενεδίκτου. Ενός ευθυτενή και υψηλού αλλά λιγάκι ευτραφή μοναχού, αφιερωμένου στην πορεία της μονής, στο να την δει αύριο καλύτερα, από χθες! O Ηγούμενος φαινόταν ασυμπαθής, αλλά δεν ήταν, καθότι ήθελε ίσες αποστάσεις από όλους, αλλά και να είναι δίπλα σε όλους, χωρίς συναισθηματισμούς, χωρίς άλλου είδους γεγονότα.
  Ήταν πιο κοντά μάλλον στον Ανατόλιο, μα ο Δύσιος ήταν ταπεινά κακεντρεχής, ήταν επιλεκτικά σιωπηρός, ήταν αγενώς ευγενής. Ο Βενέδικτος, είχε πρόβλημα αφού η μονή είχε και άλλους μοναχούς, αλλά αυτοί οι δύο του δημιουργούσαν πρόβλημα. Ακόμη και όταν δεν έμπλεκαν σε καυγά φωνασκούντες, ήσαν παγερά αδιάφοροι ο ένας για τον άλλον. Δεν ήθελαν να επικοινωνούν, απλά κοινωνούσαν από τα ίδια χέρια του Ηγουμένου, χωρίς εν-συν-αίσθηση της καταστάσεως τους, ήσαν άγνωστοι οι κόσμοι τους, το εσωτερικούς τους τελικά ήταν λαβωμένο. Η ύπαρξη τους καταστεναχωρημένη.
Αλλά γιατί να γίνει αυτό?
Γιατί πρέπει να είναι πάντα σε επιφυλακή μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, μέσα στην ταβεννησιώτικη Μονή, γιατί να σκέπτονται πάντα και οι δύο τι θα πουν. Ο Ηγούμενος προσευχόταν για να μάθει` και μάθαινε να προσεύχεται, για να μην του διαλύσουν τον τόπο ασκήσεως που ζούσε 40 χρόνια. Ίσως σκεφτόταν να διώξει και τους δύο, ίσως ο ένας να ήθελε και να φύγει, ίσως… έτσι τον πήρε ο ύπνος το βράδυ παραμονής της μεγάλης Εορτής του αγίου των Θαλασσινών, την 6η Δεκεμβρίου του 1433.
Ενώ δε άλλες φορές από τον κόπο του διακονήματος και τις ευθύνες κοιμόταν χωρίς να ξέρει πως, τούτη τη φορά το μάτι του γαρίδα, είχε σβήσει ακόμη και το καντήλι στο εικόνισμα της Παναγίας μας, για να κοιμηθεί, αφού πέρασε μια ώρα και πήγαινε να περάσει και η δεύτερη, άρχισε να προσεύχεται ξαπλωμένος λόγω ψύχρας χειμερινής.
Εκείνη την νυχτερινή προσευχή, την επεσκέφθη μιά σκέψη μοναδική και φωτισμένα προοδευτική. «Βενέδικτε», ένοιωσε να αφουγκράζεται μιά φωνή, που του είπε: «αν δεν βρεις την αφορμή αυτοί οι δυο δεν θα ησυχάσουν»… ποια αφορμή; τι να είχε γίνει και να είχε την ευθύνη ο Ηγούμενος Βενέδικτος… και ενώ βασανιζόταν φρικτά από τις σκέψεις του, του ήλθε στο μυαλό ότι 69 μέρες πρίν, ήταν η μνήμη του Φωτιστού της Αρμενίας και τους έστειλε να ψάλλουν μαζί κάπου και από τότε ήταν σαν τον σκύλο με τη γάτα και ενώ παλαιότερα μάλωναν μία φορά στις 30 μέρες, τώρα όποτε έλεγε κάτι ο ένας στον άλλον, αρπάζονταν, έκαναν στα λόγια πάντα, ο ένας τον άλλον σμπαράλια.
«Το θυμήθηκα!!!»
Μονολόγισε ο Βενέδικτος… Δόξα τω Θεώ , είπε μέσα του και γέλασαν και τα ώτα του εκείνη τη στιγμή, δόξα τω Θεώ, όλα θα γίνουν όπως πρώτα` ευελπιστούσε.
Όλα σαν χθες, σαν να ’ταν χθές… γίνονται όμως έτσι όπως θέλουμε τα γεγονότα; Αλλάζει η ζωή όταν ο ένας ήθελε να τσακώνεται με τον άλλον; Ο Ηγούμενος σκέφθηκε: «να τους καλεσω μαζι;» Σιγά μην καθίσουν ήσυχα θα γίνουν νέοι βεζούβϊοι και όταν βγουν από το γραφείο μου θα αλληλοφαγωθούν, να καλέσω έναν ένα, θα διαλυθεί από τα λόγια άπασα η μοναστηριακή κοινότητα. Τι να κάνω έλεγε με τον λογισμό του… και εκεί τον πήρε ο ύπνος, ξύπνησε, νίφθηκε και προσευχήθηκε, ντύθηκε επισήμως και κατέβηκε στο Ναό, ήταν του Αη-Νικόλα.
Στο νου του περιπόλευε ένα τραγούδι νησιώτικο, την βαρκα σου Νικόλα έλεγε το άσμα.
Ποια ήταν η λύση; Να πάρει βάρκα και να φύγει, να μείνει εκεί και να παλέψει, να μείνει εκεί και να παραιτηθεί της ηγουμενίας, να παραιτηθεί τελικά από όλα και να φύγει για άγνωστο τόπο; Βασανιζόταν ο Ηγούμενος. Ο Δύσιος δεν ήθελε να φύγει. Ήθελε να μείνει για  να του πάρει τη θέση του Βενεδίκτου. Το ήξερε. Δεν τον άγγιζε τον Βενέδικτο αυτό, δεν ενδιαφερόταν για θέση είχε ποθήσει τον βίο της ασκήσεως ακόμη και στην ωραιότερη πλατεία της όμορφης ΚωνσταντινουΠόλεως, θα ζούσε σε πόλη χωρίς να πολίζεται ο νους του για γήινα πράγματα. Δεν τον ενδιέφεραν αυτά τα γεγονότα, θέσεις, καμαρίλα εκκλησιαστική, φόβος για δεσπότη και ηγεμόνα.
Τίποτα δεν τον ενδιέφερε, τίποτα δεν τον άγγιζε.
Μα όμως δεν είχε στο νου τι θα κάνει, λέει μέσα του ας λειτουργήσουμε τούτη την εορτή και κάτι θα σκεφθούμε. Ήρθε με τον καφέ και το παξιμαδάκι και πριν γευθεί το λουκούμι, η βάρκα και ήταν μέσα ένας επισκέπτης! Επισκέπτης χειμώνα καιρό, δεν ήταν για καλό, σκέφθηκε` αλλά δεν το είπε.
Ο επισκέπτης ήρθε συνοδευόμενος από τον Ανατόλιο, καλώς τον αδελφό μας Ανατόλιο, είπε ο Ηγούμενος, «γιατί έφυγες στα μέσα της ακολουθίας το πρωί;».
«άγιε Ηγούμενε, μέρες τώρα έλαβα ένα γράμμα, που μου έλεγε` ότι το πρωί του αη-Νικόλα πάρε μια βάρκα και έλα να με πάρεις, είμαι ο Θεόδωρος, που ’χω τον Ναό του Φωτιστή της Αρμενίας, αγίου Γρηγορίου του Μεγάλου. Πήγα χωρίς την ευχή σας, γιατί ξέχασα να την ζητήσω». Ο Ηγούμενος Βενεδικτος δεν μου απάντησε απευθείας όπως το συνήθιζε, αλλά ευγενής ών, υπεδέχθη τον Θεόδωρο με αγάπη και σεβασμό.
Εφαγάμε όλοι μαζί και όπως αποσώσαμε την τράπεζα, ο Ηγούμενος όρισε μετά τον εσπερινό το απόγιομα, ο Ανατόλιος και ο Δύσιος, μετά του Λαύρου και του Θωμά, να εμφανιστούν στο γραφείο Του.
Τα πράγματα σοβάρεψαν, σκέφθηκε ο Δύσιος, τι να θέλει ο άγιος Ηγούμενος σκέφθηκε ο γηραιότερος της μονής Λαύρος, μα και ο νεότερος, ο Θωμάς και αυτός συλλογίσθηκε, τι θέλω, με τόσους παλαιούς μοναχούς στο γραφείο του Ηγουμένου, ο Ανατόλιος, όμως, είχε στο νου του, ότι είχε μεταφέρει -τον βαρκοφερμένο- Θεόδωρο και ίσως, του χε πει κάτι.
Κανείς δεν ήξερε, κανείς, δεν μπορούσε να φαντασθεί τι διαμοίφθηκε, δεν ηθελε να ξέρει, ο Βενέδικτος ήταν καλός και ήσυχος αλλά μην του σπάρασε ο πόνος τον «κάλλο» της καρδίας του, για το «ωραιό-καλλον (εκ του καλλους, δηλ. του ωραίου)» του Μοναστηριού τους.
«περάστε αν είσθε και οι τέσσερις μαζί», παράξενη προσταγή` ήσαν οι τρεις, έλειπε ο πάντα αργοπορημένος Δύσιος. Περίμεναν… Μπήκαν μετά ταύτα και οι τέσσερις μαζί…
Σκέψεις βασάνιζαν όλους εκτός του Λαύρου: «ευλογείτε, Γέροντα, ήλθαμε!»
Δεν απήντησε ο Βενέδικτος, αλλά είπε ξερά: «καθίστε» κι εκείνος σηκώθηκε όρθιος με ένα κομβοσχοίνι προσευχής στα δέκα ροζιασμένα από το διακόνημα και την ηγουμενία δάχτυλα του. Ρώτησε αμέσως χωρίς περιστροφές, «έχετε παράπονο από εμέ;»και χωρίς να περιμένει απόκριση, τους ρωτά: «γιατί, παιδία μου, τη μέρα που σας έστειλα και τους δυο μαζί να ψάλλετε στο ναό του Φωτιστού αγίου, ο Ανατόλιος έμεινε μέχρι να έρθουν να σας πάρουν στο ναό και εσύ, απευθυνόμενος στον έτερο μοναχό, κι εσύ, Δύσιε, έφυγες νωρίτερα.» «Που πήγες παιδί;»  «Τι εκανες παιδί;» «Ποιά ήρθε μαζί σου και ποιός ήταν μαζί της;» «Γιατί, δεν προσέχεις, γιε μου;».
  Ο Δύσιος κατάπιε τη γλώσσα του, ο Ανατόλιος ήξερε που το έμαθε ο Βενέδικτος, ο μικρός και 20ετης Θωμάς κοκκίνησε, ο Λαύρος έγινε έτοιμος προς χειροδικία. Κανείς δεν μιλούσε, αλλά κάποιου δάκρυσε η καρδιά και ενώ όλοι θα νοιώθετε την καρδιά του ηγουμένου να κλαίει.
Εκείνος που έκλαιγε μέσα του` ήταν ο Ανατόλιος και έλεγε τι ήθελα και πήγα να πάρω τον ιδιοκτήτη του ναού, μέρα χρονιάρα, αν είχα μείνει στον άγιο Νικόλαο να λειτουργηθώ τώρα δεν θα είχαμε αυτή τη λυπηρή ατμοσφαίρα, δεν θα λυπόταν ο πατέρας μας και Ηγούμενος μας, δεν θα ντρεπόμασταν τον αδελφό Θώμα, που ήλθε να βρει αγίους και είδε ήδη δαιμονοποιημένο μοναχό, δεν θα εστενοχωρήτο ο εξηκοντούτις μοναχός Λαύρος και δεν θα γινόταν δημόσια αυτή η εξαγόρευση της αστοχίας με 3 μάρτυρες. Ποιός θα μπορούσε να αρνηθή την συζήτηση που έγινε;
Ο Δύσιος κοιτούσε τη γη…ουδείς έσπαγε τον πάγο… ουδείς αποκρινόταν … άλλοι εσκέπτοντο και άλλοι σιωπούσαν!
Ο Ανατόλιος έπρεπε να προδώσει την πηγή του κακού, να «ρητορεύσει» τα περί καταδότου; Νομιζε, πως όχι! Σιώπησε, ίσως για πρώτη φορά. Ένοιωθε ανειλικρινής, αλλά για χάρη του αδελφού του, το έκανε. ούτε κι εκείνος δεν πίστευε ότι δεν θα μιλήσει.
Ο Θωμάς τι να πει, στον κόσμο ήταν «καθωσπρέπει» και «μέσα σε όλα» για να γίνει άγνωστος και «έξω από όλα» και τελικά, ακούει πράγματα που ούτε στο νου του δεν είχε βάλει ποτέ! «Θεέ μου, φύλαγε», ψέλλισε δυνατά και τίποτα άλλο.
Τον λόγο πήρε ο αδελφός Λαύρος και είπε: «Γέροντα μας σεβαστέ, δεχθείτε την συγγνώμη μου, φταίω εγώ προσωπικά, που δεν είμαι υπόδειγμα για τους νεώτερους. συγχωρέστε με».
Ο Ηγούμενος πονά και θλίβεται, περιμένει την συγγνώμη του υπαιτίου, αφήνει να κυλήσει η σιωπηρή διάθεση περνάν 2, περνάν 4 λεπτά και όταν μπαίνουμε στο 5ο  τελικά λέει: «Γέροντα, με συκοφαντούν»!!!
«Είσαι σίγουρος;», ρωτά ο Ηγούμενος.
«Ναι, γέροντα, θέλουν το κακό μου, αποκρίνεται ο Δύσιος, ξέρετε πόσο σας αγαπώ και πόσα δώρα σας φέρνω μετά από κάθε ταξείδι ή έξοδο από την μονή μας, σας παρακαλώ, μη δέχεσθε συκοφάντες εναντίον μου.»
«Είσαι σίγουρος, παιδί μου;», φυσικά και ήταν σίγουρος, γιατί δεν θυμόταν, ξέχναγε, γιατί ήταν μέθυσος και ράθυμος. Τελικά, ήταν σίγουρος;
Ο Ηγουμενος Βενέδικτος ξαναρωτά: «είστε σίγουρος, πάτερ Δύσιε;», δεν ειχαν ξανακουσει να μιλαει στον πληθυντικό σε νεώτερο του μοναχό ο γεροντας της Μονής.
Απευθυνεται στον Ανατόλιο: «πες μας πατερ τι εγινε το πρωί; Ποιον εφερες στο μοναστηρι;»
Τον ιδιοκτητη του ναου του Φωτιστη, ειπε ο Ανατόλιος.
Ο Ηγούμενος στελνει δήθεν να φερει κερασματα τον νέο μοναχο να μην ακουσει τι πρόκειται να διαμειφθεί και ετοιμάζεται να γίνει εν εξαλλω καταστάσει καθότι ειχε αλλεργεία στο ψεμμα. Κοιτάζει τον σχεδον συνομιληκο του Λαύρο, κοιτάζει τον αμηχανα κινουντα τα χέρια του Ανατόλιο και ο Δύσιος κανει ότι δενει το κορδώνι του παπουτσιου του και πάει να βαλει τα χέρια στη ζωνη του την μοναχικη (που την ειχε από την κουρα του που ειχε λαβει χωρα το 1413 στον ναο της Μονής Αγίας Μαρίνης, από την οποια καποτε ειχε φύγει ο Συεών ο Ευλαβής με τον ομώνυμο μαθητη του, τον Νεό Θεολόγο) η ζώνη δεν υπηρχε στη μεση του.
Ωχ Θεέ μου, μπλέξαμε σκέφθηκε, ο Δύσιος αναψοκοκκίνισε αλλα προσπαθούσε να είναι μαζεμένος. Να μην καρφωθεί. Ο Λαύρος επενέβει: «Γέροντα, να τον στειλουμε 3 μήνες στο μετοχι μας με έναν μοναχό να προσευχηθει και να σκεφθεί;»
Ο Ηγουμενος Βενεδικτος ειχε ευθυνη, για να εγινε ότι εγινε σημαινει ότι εχει ξαναγίνει και μπορει και πανω από μια φορες πριν…τι να ελεγε…ο Ανατόλιος θα πληγωνόταν, ο μικρός Θωμάς θα σκανδαλιζόταν και η μονή θα διαλυόταν όχι υλικοτεχνικά αλλά πνευματικά.
Ειλημμένη η αποφαση μου, ο Δύσιος έδυσε για την μονή, ο Ηγούμενος ήταν σαφής και ξεκάθαρος αλλά ειχε και το πιστήριο της Δύσεως. Εβγαλε από το συρτάρι του γραφείου του και του έδειξε την μοναχικη του ζώνη που ούτε ο Ανατόλιος ειχε δει γιατι ο ιδιοκτητης του Ναού την είχε σε δερμάτινη τσάντα, πανω στον κόρφο του.

Ο Δύσιος σηκώθηκε φίλησε το χέρι του Βενεδίκτου και έφυγε…

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

σάκκος του μπόξ...



ξημερώνει νέα μέρα!
η Πρωτομαγιά του 2017...

(και) θελω να γράψω ενα αφιερωματικό αρθρίδιο για τον "σάκκο του μπόξ" που αισθάνομαι να γίνομαι ή ίσως και να είμαι, μεσα στο τιμημένο ράσο που ειναι συνάμα και πολυ-πονεμένο!

ας εξηγήσω τον όρο σάκκο του μπόξ, έτσι νοιώθω οτι ειναι ο συγχρονος κληρικός, και επικεντρώνομαι στην διακονια απο την δεύτερη ποιότητα της ιερωσύνης, την θέση του πρεσβυτέρου. ειναι το εξιλαστήριο θύμα των ανωτέρων του και ο αποδιοπομαπίος τράγος των κατωτέρων του.
ειναι το απαραίτητο μουσειακου είδους φολκλορικό στόλισμα και η απολυτη έλλειψη του σε καθε μοντέρνο πράγμα.
απαραίτητα πρέπει να πρωτοκαθεδρεύει ή πρωτοκαθεδρεί ενω ο Ιησούς μας του επιτάσσει το αντίθετο.
δέρεται υπό της θαλάσσης το ύδωρ αλλά και απο την βοή της ερημικής θυέλλης!
κτυπάται απο τα συμφέροντα ολων και μετα του διαμαρτύρονται ολοι αφου δεν υπερασπίστηκε τα συμφεροντα τους!
εκτονόνεται επ'αυτού η διοίκησις του σατραπικώς και τον επαινει δημοσίως εκεινον που επίκρανε εγγράφως.
διακομωδείται η αυτονόητη αξιοπρέπεια του για χάριν μιας κακως νοουμένης μοναστικής υπακοής που ίσως δεν υπάρχει ουτε και στα φυσιολογικά κοινόβια(εκεινα που δεν παίρνουν ψυχο-κατασταλτικά χάπια)!!!
αν εχει επαγγελματική νοοτροπία ειναι ανέμπνευστος ηγέτης πνευματικος δε πατέρας αχρείαστος, αν ειναι εμπονά προσευχητικός θεολογών νους πλησίον μας ειναι πιο αβασταγα δύσκολος να ανθεχθεί!
αν εχει αγιασμενη πορεία πως θα τον εκτροχιασουμε απ'αυτήν ο στόχος των περισσοτέρων.
εσκόνταψε ενα πρωϊ στο ρυάκι των δυσκολιών και στον κυκεώνα της πηδαλιουχίας ας του ανοιξουμε τον λάκκο ενώπιον των ανωθεν του, στέκει ολόρθος και σοβαρός επι των επάλξεων ας του μαυρίσουμε την καρδιά απογοητεύοντας τον!
ο ανώτερος του του φωνάζει αγενώς δημοσία ένώ ότε ήτο λαϊκός του εφέρετο ανθρωπινότερα!ο κατώτερος του του απαιτεί ουχί μόνον αυτονόητα αλλά και αυτο-κινούμενα ναρκισσευτικά ανόητα!αλλα τι να κανει...να αρνηθεί...αγενης και αυστηρός θα "βαπτισθεί", από όσους έπρεπε ο ίδιος να βαπτίζει!να πει ναι...τότε τον πήρε η κάτω βόλτα...θα τον πατουν ωσαν χαλί...και θα του φωνάζουν οι άγιοι αγγελοι πόσο χάλι ακόμη θα εχεις παπα μου? και τελικά θα λήξει αυτό το νυχτέρι ατελειώτο με το βλέμμα στραμμένο στα εργσιακά δικαιώματα...που στον ορθοδοξο ελληνικο κλήρο ειναι α ν ύ π α ρ κ τ α!!!!αυτη ειναι η μαυρη-σαν το μέλαν ένδυμα των περισσοτέρων πρεσβυτερων μας!-αλήθεια...
καλη και ευλογημενη Πρωτομαγιά!

καλή Λευτεριά!έστω και σε επίπεδο εκφράσεως και σκέψεως!
ανασταση στην Πατρίδα!του χρόνου λεφτεροι(καζαντάκεια γραμμένο)!!!!

+ιερομόναχος Ιερόθεος

Κρανίδι Αργολίδος

1η-5ου-2017 μ.Χ..

Ιερουργια του Θείου Λόγου νο 58 θεια Λειτουργια επι μνημη αποστ.Μαρκου- αναστασιμος τροπος υπαρξεως


μιά Κυριακή χωρίς "ευχαριστία"!!!



μιά Κυριακή χωρίς "ευχαριστία"!!!

ειναι μιά άδεια νοήματος ημέρα, 
ειναι μια μέρα χωρίς περιεχόμενο πνευματικο, 
ειναι προσωπικά μια κενή ημέρα, 

που θα ημπορούσε με συναιμία και συσσωμάτωση με τον Λυτρωτή μας να παρει νόημα, 
να μας γεμίσει φως, 
στερηθήκαμε του Φωτός αυτού του αναστασίμου για λόγους υγείας, 

αλλά η σωματική υγεία δεν επιφέρει παντα και την ψυχική υγεία και την εν γένει ισορροπία του ανθρώπου! 

δεν ξερω αν χάρηκα που απο χθες το βραδυ ειμαι καλύτερα σωματικά,

 πάντως ξέρω οτι εχασα την ομορφια της Ευχαριστίας, εχασα την ωραιοτητα της παρουσίας του Χριστου στην ύπαρξη μου, 

εχασα την κοινωνια των αγίων όλων των αιώνων και των "αγίων" του σήμερα των αδελφων μας χριστιανών που ο καθένας κανει τον αγώνα του και εκφέρει ενωπιον της συνάξεως την παντοειδή αγωνία του και ζητεί απο τον Κύριο λύση των προβλημάτων του.

 εμενα προσωπικα δεν με ενδιαφέρει τόσο η υγεία μου όσο το να μπορώ να λειτουργώ, να κηρυττω και να κοινωνώ στα πρόσωπα των αδελφών μου όλα τα άλλα ειναι δεύτερα!
και μπορουν να γινουν και τρίτα και τέταρτα!

οι προτεραιότητες αλλάζουν οταν οι ανθρωποι χάσουμε κατι σημαντικό...τότε κατανοούμε το δώρο που μας ειχε χαρισθεί και σε αυτό μετέχαμε συχνα πυκνά!

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Ιερουργια του Θείου Λογου νο 55 περι ποιησατε τον Οικο Πατρος μου οικο εμποριου και εμποριας πιστεως



Ίσως, σεβαστέ μου συμπρεσβύτερε, αγία γερόντισσα και αγαπητοί μου αδελφοί χριστιανοί, είναι απο τις ελάχιστες φορές που συναντούμε στα ιερά ευαγγέλια τον Ιησού Χριστό νευριασμένο θα λέγαμε. Μπήκε στον ιερό χώρο του ναού του νομικού, του ναού των Ιεροσολύμων και τα έκανε θα σας το πώ απλά για να τα καταλάβετε "λαμπόγυαλο" (sic) δεν άφησε τίποτα ήρεμο, αναποδογύρισε τους πάγκους αυτών του άλλαζαν τα χρήματα, γιατί έπρεπε η προσφορά να είναι στο εβραϊκό-ισραηλίτικο νόμισμα, πέταξε έξω τα ζώα απο το ναό.
Ήθελε να τους δείξει ότι τούτος ο χώρος ειναι ιερός.
Ίσως δύο χιλιάδες χρόνια περιπου μετα την πρακτική του Χριστού, οι σύγχρονοι χριστιανοί κάνουμε τον οίκο του Πατρός μας, του Θεού δηλαδή, πολλές φορές οίκον εμπορίου και ενώ μας ζητά (το αντίθετο), εμεις ξεφεύγουμε και δεν εννοώ τόσο τα παγκάρια και τα κεριά` (αυτά) ειναι τίποτα μπροστά στο άλλο εμπόριο που γίνεται, το εμπόριο θαυμάτων και το εμπόριο πίστεως. Ψάχνουν να βρούν ανθρώπους με ιαματικά χαρίσματα, δήθεν χαρισματούχους, ανθρώπους που έχουν τοποθέτηση αγιασμένη και άλλα πολλά τέτοια και ξεχνούν ότι ο Χριστός θα βρεθεί στην καρδιά εκείνου που τον αναζητά. Όχι στην καρδιά εκείνου που ψάχνει άλλα θαύματα, αλλά θα βρεθεί στην καρδιά εκείνου που πιστεύει εις το κενό Αυτού μνημείο, στον Άγιο Τάφο. Μόνο στις καρδιές αυτές που ήλθαν εδώ σήμερα για να βιώσουν αυτή την χάρη του Αδειανού Τάφου, άρα να βιώσουν την χαρά του Αναστάντος Ιησού Χριστού, μόνο σε αυτές τις καρδιές, όσων εισήλθαμε εδω μέσα, υπάρχει πίστη στον Χριστό ακράδαντη. Οι υπόλοιποι ήλθαμε για άλλους λόγους και ο Θεός να μας συγχωρήσει, εάν ήλθαμε για άλλους λόγους και τούτη τη στιγμή μπορούμε να αλλαξουμε φρόνημα και εκει που ήλθαμε με λάθος σκοπό, να μπούμε στον ναό και κανουμε τον σκοπό μας ιερό και ποιός είναι ο ιερός σκοπός μας;
Θα δώσουμε τον λόγο στους δύο αγγέλους που λεει ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Τί είπαν στις γυναίκες που πήγαν το προς πρωί της Κυριακής, την μιά των Σαββάτων, την επομένη απο τα Σάββατα, μετά την θανη του Χριστού μας στον τόπο που τον είχαν ενταφιάσει; Τί είπαν οι δύο άγγελοι;
Γιατί ζητάτε τον ζωνατνό μεταξύ των νεκρών; Δεν είναι εδω αλλα αναστήθηκε, θυμηθείτε τι σας είπε, ενώ ήταν ακόμη στη Γαλιλαία: ότι πρέπει ο υιος του ανθρώπου να παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων αμαρτωλών και να σταυρωθεί και την τρίτη μέρα να αναστηθεί.
 Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην σημερινή ευαγγελική περικοπή μας το αναλύει λέει ότι είπε ο Ιησούς Χριστός: θα αναστήσω, θα ξαναφτιάξω τον ναό σε τρείς μέρες και του λένε οι άρχοντες του Ισραήλ, μα αυτός ο ναός του Σωλομόντος, που βρισκόμαστε, έχει φτιαχθεί σε 46 έτη. Πώς εσύ μλεσα σε τρείς μέρες, θα τον ξαναφτιάξεις;

 μικρα απομαγνητοφώνησις, ισως το συνεχίσω

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Ανάσταση στους Φούρνους Αργολίδας Β

Φουρνοι Αργολίδας-Ανάσταση Α

Ανάσταση 2016 (3)

Ανάσταση 2016 (2)

Ανάσταση 2016 (1)

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Επιτάφιος Θρήνος στον Ι.Ν. Τιμίου Προδρόμου Κρανιδίου 5/4/1991



ο Γερων Υδρας κυρός Ιερόθεος χοροστατών στον όρθρο του μεγάλου Σαββάτου στην ενορία μας στον ιερο Μητροπολιτικό Ναό τιμίου Προδρόμου Κρανιδίου το έτος 1991 με συνευχομένος τον μακαριστό πρωτοπρεσβύτερο Σταύρο Μπάζο του Δημητρίου (εκοιμήθη 7 Ιανουαρίου 2011) και τον μακαριστό προκάτοχο μας αφου, διηκονησαμεν επι διετιαν το Πορτο Χέλιον, πρεσβύτερο Ευάγγελο Μπουλουγούρη του Ιωάννου (εκοιμήθη 11 Οκτωβρίου 2012)!!!!
τρεις κληρικοι με χαρίσματα πολλά...
ο δε Γέρων σεμνοπρεπέστατος!στυλη αλατος προσευχομενη!σοβαρότατος, τυπος και υπογραμμός λειτουργικός!
να έχουμε την ευχη Του και των μακαριστων κληρικών μας.

ο π.Σταυρος εκτος απο την συνυπηρεσια εις τον ιδιον ναόν, μας εβάπτισε την 17 Νοεμβρίου του έτους 1984. ηταν αφιλάργυρος και απλούς και ανθρωπος σιωπής!

ο π.Ευάγγελος ο οντως ανθρωπος συγγνωμης, παντα ζητουσε συγγνώμην και ας μην εφταιγε σε τίποτα!

να εχουμε τας αγιας ευχάς των!
πρεπει να επανελθουμε να γραψωμε τινα για τους τρεις!

Ιερουργια του Θείου Λογου νο 49 περι του Προδροτων και προδοτου


Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Προγραμμα απο Σάββατον του Λαζάρου εως Κυριακής του Θωμά 2017



Προγραμμα απο Σάββατον του Λαζάρου εως Μεγάλου Σαββάτου 2017


Σαββάτου του Λαζάρου εις ι.Ν. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος.


Κυριακή των Βαϊων, συνευχόμενοι του Μητροπολίτου μας εις την χειροτονία στο Κρανίδι.
το Βράδυ της Κυριακής των Βαϊων εις ι.Μητρ.Ναόν τιμίου Προδρόμου Κρανιδίου.

Μεγάλη Δευτέρα πρωία εις τον αυτόν ι.Ν.Τ.Προδρόμου Κρανιδίου.
Μεγάλη Δευτέρα εσπέρας ακολουθία του Νυμφίου εις Ν.Μεταμορφώσεως του Κυρίου Κρανιδίου.

Μεγάλη Τρίτη πρωία Προηγιασμένα Δώρα εις ι.Ν.Μεταμορφώσεως του Κυρίου Κρανιδίου.
Μ.Τρίτη εσπέρας εις ι.Ν.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος.

Μεγάλη Τετάρτη πρωία Προηγιασμένα εις ι.Ν.Ευαγγελισμου της Θεοτόκου Κοιλάδος.
Μεγάλη Τετάρτη εσπέρας ιερό Ευχέλαιο εις ι.Ν.Αγίου Νικολάου 
Διδύμων και εν συνεχεία εις τας 7.30 μ.μ. εις ι.Μητροπολιτικόν Ναόν Τιμίου Προδρόμου Κρανιδίου.

Μεγάλη Πέμπτη πρωία εις ι.Ν.Παμμεγίστων Ταξιαρχών Φούρνων.
Μεγάλη Πέμπτη εσπέρας εις ι.Ν. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος.

Μ.Παρασκευή πρωία και εσπέρας, δηλ. ιερα αποκαθήλωσις και ακολουθία ιερού επιταφίου της "εν τάφω ΖΩΗΣ" εις ι.Ναόν Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος.

Μ.Σαββάτο πρωία εις ι.Ν.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Πορτοχελίου.

Μ.Σάββατο βράδυ τελετή Αναστάσεως και αναστάσιμη θεια Λειτουργία εις ι.ν. της ι.Μητρ.Υδρας.

Κυριακή του Πάσχα.Αναστάσεως Ημέρα.

εσπερινός της Αγάπης εις ι.Μητροπολιτικόν Ναόν του Κρανιδίου εις τας 11.30 π.μ.
και τω αυτώ το εσπέρας εις τας 7 μ.μ. εις ι.Ν.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος.

Δευτέρα της Διακαινισίμου όρθρος αναστάσιμος και θεια Λειτουργία εις ι.ν.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος.

Τρίτη της Διακαινισίμου εις ι.ν.Αγίου Νικολάου Διδύμων, πανήγυρις Παναγίας Πορταϊτίσσης.

Πέμπτη της Διακαινισίμου εσπέρας εις τας 7 μ.μ. πανηγυρικός Εσπερινός της Παναγίας μας της Ζωοδόχου Πηγής εις ομώνυμον ι.Μονήν Κοιλάδος.

Παρασκευή της Διακαινισίμου , πρωία εις την εορτάζουσα ως άνω ιερά Μονή!

Κυριακή του Θωμά εκτός απροόπτου εκτός ι.Μητροπόλεως.


εχει ο Θεός δια τα περεταίρω!
+π.Ιερόθεος

Αγιος ο Θεος του Βηματος στη χειροτονια ενος καλου αδελφου μας του πατρός Ευαγγέλου Πολυχρονόπουλου 26 Μαρτίου 2017


Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

#δόξα_τω_Θεώ_πάντων_ένεκεν#

δοξα τω Θεώ...
γλυκοχαράζει τι όμορφη η χαραυγή και ημεις μη εχοντας ενοριακη κοινότητα αντικρυζουμε των Ουρανό των ουρανών και ευχαριστουμε τον Θεό των όλων που ανέστημεν απο στρωμνής αποχαυνώσεως και εχουμε και υγειαν -σχετικην- και νουν εις την θεσιν του και πολλα αλλα χαρίσματα!
δόξα τω Θεώ για την μανα μας...(τόσοι και αλλοι δεν την εχουν)
δόξα τω Θεώ για τον γεννητορα μας...(που και αν ειναι εις ηλικιαν κεκμηκός παρ'αυτης, αντεχει)
δόξα τω Θεώ για την Νεφέλη μας και τα υπόλοιπα ανιψια μας...(αν και ειναι μακρόθεν ημών, αλλά ας ειναι και εκει καλα ειναι...παντα θα μας λειπουν!αλλα αναγκαι του βίου τουτου)
δόξα τω Θεώ για την αδελφη μας!!!!!!!!!!!(τόσες φορές την είδαμε να σαρκώνει στη ζωή μας και να υποστασιοποιεί τον κατ'ανθρωπον φύλακα αγγελο μας, εις τας αναγκαίας χρείας και μη!)
δόξα τω Θεώ για τον αδελφο μας...(μας λειπει...δουλευει πολυ...δεν μιλάμε συχνα αλλα δεν παυει να ειναι μερος του εαυτου μας).
δοξα τω Θεώ για την νύμφη και τον γαμβρό μας, που αγαπουν τα αδελφια μας και ευχαριστω για οσα καλα προσφερουν στα ανιψακια μας τον Ιωάννη του Σταματίου, την Νεφέλη της Θεοδώρας και τα δυο που ειναι ονοματισθέντα αλλά "αβάφτιγα" ακόμα...
δόξα τω Θεώ για τους κληρικούς που εχουμε σχέση πνευματικη χρόνων αλλα και για κανα 2-3 νεώτερους που αγωνίζονται αλλά παλαιά...με τιμη και ευθύνη, η ιερατεία δεν ειναι θρονάκι τιμής αλλά ξεβόλεμα ατιμίας...αδελφοι μου συμπρεσβύτεροι και να μας λοιδωρούν και να μας παραθεώρούν ημεις εδραίοι στην διακονία μας@!
δόξα τω Θεώ, για τους κουμπάρους, την βαπτιστήρα μου, τον κολλητό μου, φίλους και φίλες παλαιούς απο το σχολείο μας...και ιδια δε το β δημοτικό ειναι στην καρδιά μου!!!!!
δοξα τω Θεώ και αφησα τελευταίο τον Ναό που είμαι διορισμένος απο 19 Μαρτίου 2006 έως σήμερα τον Καθεδρικό και Μητροπολιτκό Ναό του Τιμίου Προδρόμου Κρανιδίου, ητο καθεδρικος του Επισκόπου Ερμιονίδος (Κάτω Ναχαγιέ-κατα το παρελθόν), ενας ναός συμβολο για τους Κρανιδιώτες που φιλοξενεί την ιερά εικόνα της "Φωνής του βωόντος εν τη ερημω", της φωνής που βοά προς μετάνοιαν, φωνάζει ξεχάστε το χθές, μην στηρίζεσθε στο παρών καθότι ήδη ειναι παρελθόν ανοιχθείτε στο αύριο!




ιερομόναχος Ιερόθεος
ο εκ Κρανιδίου


εν Κρανιδίω 28η μαρτίου 2017
αποστόλου Ηρωδίωνος και σίου Ιλαρίωνος του νέου

Κήρυγμα Εσπερινού Θερμησίας 2017 περι του θείου της Μητρός του Θεού ευαγγελισμού υπο του Αρχαγγέλου Γαβριήλ


Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Λειτουργική Διακονία μας απο 18 Μαρτίου έως 9η Απριλίου 2017

Λειτουργική Διακονία μας απο 18 Μαρτίου έως 9η Απριλίου 2017

Αυριο το πρωι 18η Μαρτίου θα ψαλλωμε ελλειψει ιεροψαλτου σε μια ενορια μας,

Το πρωι της Κυριακης της Σταυροπροσκηνυσεως 19 Μαρτίου 2017 θα λειτουργησουμε εις ι.ν.ΠαμμεγιστωνΤαξιαρχων Φουρνων στις 7 π.μ..
Το εσπερας της Κυριακης 19 Μαρτιου θα ομιλησουμε στον ι.Ν.Συνάξεως της Θεοτοκου Κρανιδίου (Άνω Παναγία) στις 18.00 μ.μ..
Παρασκευη 24 Μαρτιου ε.ε. θα συμπανηγυρησουμε εις τον ι.Ναον Ευαγγελισμου της Θεοτοκου Θερμησιας στις 7 μ.μ..
Την ημεραν του Ευαγγελισμου της Θεοτοκου θα πανηγυρησουμε στον εορταζοντα ιερο Ναο Ευαγγελιστριας Κοιλαδος στις 7 π.μ. και μετα θα παρακολουθησουμε την παρελαση και εκει και στην Πρωτευουσα της Ερμιονίδας, το Κρανιδι μας.
Σαββάτο εσπέρας 25η Μαρτίου ε.ε. θα συμπροσευχηθουμε και θα ομιλησουμε εις τον πανηγυρίζοντα ιερό Ναό ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ναυπλίου 7 μ.μ..
Κυριακή Δ των Νηστειών, όρθρος και θεία Λειτουργία εις το Ναύπλιον , εις τον ιερό Ναό αγίου Γεωργίου και χειροτοία του Ευλαβεστάτου Διακόνου της ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος πατρός Ευαγγέλου Πολυχρονόπουλου.
το εσπέρας στις 5.30 μ.μ. εσπερινός και θείον κήρυγμα εις ι.Ναόν Ευαγγελισμου της Θεοτόκου Κοιλάδος με θέμα: "διαφορές θεολογικές ορθοδόξων και ρωμαικαθολικών χριστιανών".
Παρασκευή Πρωί 31 Μαρτίου ε.ε. όρθρος και Προηγιασμένα Δώρα εις ι.Ενορία Κοιλάδος, εσπέρας ακάθιστος ύμνος εις ι.Ναόν Ταξιαρχών Φούρνων και εν συνεχεία εις ετερον Ναόν για να κηρύξω τον θείον Λόγον!
Κυριακή Ε Νηστειών της Αγιας Μαρίας της Αιγυπτίας, όρθρος και θεία Λειτουργία εις ι.Ναόν Ταξιαρχών Φούρνων ιερουργούντος του Μητροπολίτου Ύδρας πατρός Εφραίμ.

Κυριακή των Βαίων, εις ι.Μητροπολιτικόν Ναόν Τιμίου Προδρόμου Κρανιδίου 7 π.μ..
εχει ο Θεός για την συνεχεια
+π.Ιεροθεος

Κηρυγμα Τριτου Κατανυκτικου Εσπερινου Ι.Ν.Μεταμορφωσεως του Κυριου ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ 2017


Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

κουράς μοναχικής ανάθυμα, ενδεκα ετη μετα ταυτα


ΔΟΞΑ ΤΩ 
ΕΝ ΤΡΙΑΔΙ 
ΥΜΝΟΥΜΕΝΩ ΘΕΩ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΠΟΛΛΑΣ
 ΤΗ ΜΗΤΡΙ ΜΑΣ,
 ΖΩΟΔΟΧΟΝ ΠΗΓΗΝ,
 ΤΗΝ ΧΑΡΙΝ
 ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, 
ΜΗΤΕΡ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 
ΦΥΛΑΞΟΝ ΗΜΑΣ
 ΥΠΟ 
ΤΗΝ ΣΚΕΠΗΝ 
ΚΑΙ
 ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΣΟΥ!






ηταν σαν χθες όντως που προ 11 ετων ελαβα την μοναχικη κουρά μου άνευ μοναχικου σχήματος, σε μια ιδιοτυπη ρασοφορία κατα την τάξιν του μακαριστου Μητροπολίτου Υδρας κυρού Ιεροθέου και υπο των χειρών του Μητρ.Υδρας πατρός Εφραίμ και με εκελευσαν παραδόξως ο γεροντας μου τότε έγγαμος ιερεύς και ενας διακονος εξ Αθηνών, αδελφος ηγαπημένος στην ιερα Μονή της Ζωοδόχου Πηγής του Πόρου δεν ξερω τελικα αν έκανα σωστά που δέχθηκα να γινω μοναχος εστω και ρασοφόρος, αλλά ξέρω οτι αυτη η ακολουθία εχαράχθη εντος μου, ειναι και παραμένει ηγαπημένη καταστασις, μια στιγμή μοναδική, μια κουρά που εκούσευσε τα τείχη της λογικής και έγινε δώσιμο στην Εκκλησία ως Νύμφη Χριστού, μια σχέση πλεον ευαγγελικα αγαπητική προς Εκείνον!
ένδεκα έτη μετα το μονο που ξέρω ειναι ότι ισως να έψαχνα καλύτερα μητροπολη για να γινω κληρικός...αλλά την μοναχικη μου αφιέρωση δεν την απεμπολώ, δεν την ξεχνώ, με σημάδευσε και με καθόρισε!
μετα απο την κουρά του Ηγουμένου μας και του προισταμένου του Προδρόμου μας στο Κρανίδι το 2005 έγινε η ημετερα μοναχικη καθιέρωση και ηκολούθησαν άλλες δύο...οι 3 εκ των 5 που ανέφερα εγκαταβιούν εις την μετάνοιαν μας, εμεις είμεθα μακρυά, δεν ημπορούμε να μένουμε στο μοναστηρι μας, εδω εις την Ερμιονίδα δεν έχουμε ανδρικο για να μενουμε ή να υφιστάμεθα δοκιμή, προσωπικώς και για την ιστορία επέλεξα να παω στο μοναστηρι απο 7 Νοεμβρίου 2005 έως 15 Μαρτίου 2006 που έπρεπε να φύγω για να χειροτονηθώ.



απ' εδώ πρέπει να ευχαριστησω στον επίσκοπο που εδωσε ευλογία και πήγα, τον ηγούμενο μας που μας ηνέχετο, τον γεροντα μας τοτε που το ήθελε για να δω αν θα αντεξω την αγαμια-μοναχικη ζωη και ιδιατατα τον νυν εφημέριο και προϊστάμενο του Μητρ.Ναού Κρανιδίου που με εστήριξε να μεινω, διάκονος τότε του ναού μας, θεση που και την κατελαβα μετα την χειροτονία μου την 19 Μαρτίου 2006 εις ιερόν Ναόν Εισοδίων της Θεοτόκου Κρανιδίου.

Ιερομόναχος Ιερόθεος 
ο Ζωοδοχοπηγίτης, 
κατα κόσμον Λουμουσιώτης, 
ο εκ Κρανιδίου



Ιερουργια του Θείου Λόγου νο 36 αγιου Γρηγοριου του Παλαμά


Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

είδες Κύριον τον Θεόν σου

Έχουμε φθάσει στον πειρασμό του αυτονόητου, στην σύγχρονη αμαρτία της αντι(-μη-)επαναστατικής διαθέσεως και εξηγούμαι όλοι ρίχνουμε τις ευθύνες μας αλλού...και όμως μπορούμε να το πούμε..."ουδείς ημάς εμίσθωσε" για αυτό?τότε τι κανουμε? μενούμε στην αποχαύνωση μας και ηρεμούμε στη ραστώνη μας? ή ενεργούμε μονοι μας αποσπασμένοι, απο τους άλλους?
δεν εχω απαντήσεις, διοτι ακομη ειμαι σε εσωτερικό μονολογο και παντα ανοιχτός σε διαλογο με οποιον ομως αγαπα δίνουμε βήμα, όχι σε όλους γιατί οι πληγές που θα δημιουργησουν οι λόγοι του καθενός άσχετου και με εμάς και με κάθε "ε-μ-ε-ν-α", θα ειναι πληγηροί και αιμάσοντες, θα τραυματίσουν την διάθεση μας για αγαθη πρόοδο του εργου που επιτελει ο καθενας στο μετερίζι του!
βασικό γεγονός το μετερίζι μας, να ειμαστε εκει, πολεμώντας με το γιγαντομένο εγώ μας για να ανακαλύψουμε τον άλλον, τον έτερο, τον διαφορετικό...εκείνον που έρχεται και μας πλησιάζει και στο πρόσωπο του υπάρχει ο Χριστός μας, υποστασιοποιείται η διάθεση για αλλαγή, για βοήθεια, για παρουσία, για χάδι, για αγκαλιά!
μα θα μου πείτε θα αγκαλιάσω τον καθένα? ναι τον καθένα αυτο μας επιτάσσει η ορθόδοξη ανοιχτοσύνη των αγίων μας, όχι ημων των αμαρτωλών αλλά των αγίων μας, στο πρόσωπο του οποιουδήποτε πένητος, είναι ο Χριστός μας!ναι ο Χριστός μας!
εκείνη την ώρα ας δώσουμε ενα κομμάτι ψωμί, ενα χαμόγελο και ας δείξουμε με χίλιους τρόπους την αγαπη μας!
δύσκολο να αγαπάς οπου κι αν πας...οτι και αν κάνεις άνθρωπε αγαπα, και αν αγαπάς εν Χριστώ θα μεταποιηθείς και θα μεταποιήσεις τους ετερους σου, σε εταίρους, σε φίλια κινούμενους, θα γίνεις εσύ ο "Χριστός" τους, ως ευ-χρηστο σκεύος αποκαλύψεως του Θεού στη ζωή τους αφού και σε εσενα αποκαλύφθηκε ο Χριστός στο πρόσωπο του αδελφού σου...
"είδες τον αδελφόν σου, είδες Κύριον τον Θεόν σου"


+ιερομόναχος Ιερόθεος ο εκ Κρανιδίου

ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα!~Ερμιονη 2017


η ΠΑναγια μας το μελι και το γαλα μας κατα τους Χαιρετισμούς της Χαριτος της! Φούρνοι 2017


των Αγιών Τεσσαράκοντα 2017 ΧΡιστός εις το Κρανίδι


Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

ο αγιος μας Γρηγόριος ο Παλαμάς Κυριακή Β Νηστειών 2017

ευρύνους και βαθυστόχαστος Θεολόγος, οχι του λόγου και της θεωρητικής παιδείας, αλλά του λόγου περι του πρακτέου της πίστεως και του ανοίγματος μας στην ορθοδοξη ανοιχτοσύνη που μπορεί να δεχθεί καθε καλοπροαίρετο αναζητη της Αληθείας, που ειναι μία το πρόσωπο του Χριστού.
ο ιερός Παλαμάς μας επικαιροποιεί το μυστήριο του αγιασμού μας, το πως ο άνθρωπος γίνεται Θεός όχι μετα παρατηρήσεως και σκαπάνης αλλά δια μετανοίας και επιστροφής εις τον Θεό.
ο αγιος μας, ο προστάτης μας, οσιος Γρηγόριος ειναι και παραμανει πρότυπο του κληρικού που νομίζει οτι πανω απο ολα ειναι οι φιλανθρωπικες και εν γενει δραστηριότητες και χάνει το μείζον, που ειναι χρόνος για την πνευματική μας καλλιέργεια.
μας θυμίζει οτι δεν ειναι θεωρία αλλά πράξη το ευαγγελιο, ειναι τρόπος βιώσεως της παρουσίας του Χριστου η ζωή μας, για αυτό γινήκαμε ορθόδοξοι Χριστιανοί για να συνταφούμε και να συναναστηθούμε εν Χριστώ δια του αγιου Βαπτίσματος και να χριστούμε τα δώρα του Πνεύματος του αγιου δια του αγιου Χρισματος!
αν όλα αυτά δεν ηταν βιωμενη εμπειρια στην Ορθοδοξια μας, στην αγια Εκκλησία μας τότε γιατι να τοποθετηθεί η μνήμη του αγίου μας τουτη την Κυριακή αφου εκοιμήθη την 14η Νοεμβρίου του 1360(αν δεν κανω λάθος, απο μνημης το γράφω,αν κανω λαθος διορθωσατε το παρακαλω), θελει να διατρανώσει η αγια μας πίστη ότι ορθοδοξία των λόγων χωρίς βιωμα πνευματικο της ζωής του Χριστού παραμένει τραγικη κατασταση αφού στη θεωρητικη τοποθετηση ειμεθα σωστοί μεν αλλα εν τοις πράγμασι καταντούμε εμπαίζοντες τον Θεόν αφου δεν ζούμε κξαθώς πιστεύουμε αλλά υποκρινώμεθα πιστεύοντες!
αγαπητοι μου χριστιανοί, ο αγιος μας μας θυμιζει οτι δεν υπαρχει στόχος για τον στόχο απλά, αλλά στόχος για εναν σκοπό και ο σκοπός ειναι ο αγιασμός, όχι ο σκοπος να αγιαζει τα μέσα, αλλά τα μεσα που χρησιμοποιουμε να ειναι ασκητικως πως εξαγιασμένα!
εγραφον οσιου ΠΑλαμά του αγιου Γρηγορίου , αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, Κυριακή Β Νηστειών, εν Κρανιδίω, τη 12 Μαρτίου 2017 ετους απο γεννήσεως ΧΡΙΣΤΟΥ
+π.Ιερόθεος
(μονον κοινοποιήσεις...αλλιώς θα εχει διαδυκτιακο επιτίμιο)

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ - ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ

Ιερουργια του Θείου Λογου νο 32 Προηγιασμενα Δωρα Τεταρτης Β εβδ.Νηστειων Κατω Παναγια Κρανιδίου 2017


εκδηλωση για Κολοκοτρώνη στην Ερμιόνη 2017

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Αργολικός Ποιμήν: ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ Σ...

Αργολικός Ποιμήν: ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ Σ...: Με κάθε λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε η μνήμη της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος της Ισαποστόλου, στην ομώνυμη ανδρική Μονή...

Αργολικός Ποιμήν: ΓΙΟΡΤΑΣΑΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ

Αργολικός Ποιμήν: ΓΙΟΡΤΑΣΑΝ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ: Πανηγυρικά εορτάστηκε η μνήμη της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος της Ισαποστόλου, στην ομώνυμη ανδρική Μονή που είναι αφιερωμένη στ...

πρώτοι Χαιρετισμοί 2017 στον Τίμιο Πρόδρομο


π.Αναστασιος Μέλλος κηρυγμα πρώτου Κατανυκτικου Εσπερινου στον Πρόδρομο Κρανιδίου 2017


Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

εμεις που δεν αποκτησαμε ξενιτεία...




εμεις που δεν αποκτησαμε ξενιτεία...


πολυ λίγοι μπορουν να μας καταλαβουν, ελάχιστοι όντως~!κανεις μαλλον!διότι ειμαστε σε ένα παράλογο γεγονός...ειμαστε αγαμοι πρεσβύτεροι εν τω κόσμω, μοναχοί αμόναχοι και πολυ-μόναχοι...ανθρωποι της πόλεως και της ερήμου, και ανθρωποι του κόσμου και της μονώσεως εν ταυτώ!!!!!!!

ενα παράδοξο και παράξενο...παρα την "δόξα" και γνώμη των ανθρωπων, εναν πόνο και μια πίκρα εχωμε οσοι ξερουμε οτι επελεγημεν εκ Θεού να διακονησωμε την Εκκλησιαν του Χριστου εκει που ο Επίσκοπος μας έταξε και παρα την ξενη γνωμη και άποψη εμεις συνεχίζωμε αυτόν τον σκοπό και το διακόνημα όχι αυτογνομώνως αλλα εχοντας ως κέντρο την γνώμη του επικόπου, που ειναι Διάκονος της Χάριτος και Συμ-Πρεσβύτερος μας, που μας νουθετεί και μας διδάσκει, την ξένη βιοτή, την φιλότιμη "επί-πληξη", την ελευθερη "υπ-ακοή" πορευόμαστε διακονώντας με απόλυτη αγαπη και σεβασμό σε ολους τους άλλους και δη εγγαμους κληρικούς!

ισως στην ορθόδοξη εκκλησια του Χριστού μας δεν υπάρχει καταξίωση του ενος θεσμού ή του άλλου, του γάμου ή της αγαμίας, κανενα δεν καταξιώνεται αν δεν τελειώσει αγίως και επαινετώς.

"αν και τελειώσει..." λέει στη μοναχικη κουρά, του αξίζουν στέφανοι χαράς και αγαλλιάσεως μονον όταν ο άνθρωπος περατώσει τα επίγεια και βιώσει την χαρά του Χριστου, οχι επειδη έφαγε και έπιε αλλά ούτε και αν υστερήθηκε και δεν του επερίσσευσε κατι τις ανθρώπινο!οχι για αυτά που έκανε και τα εκανε για να τον δουν οι άνθρωποι αλλά για αυτά που ειναι και κανεις τελικά δεν τα είδε.




παρακαλω μην το δημοσιευσει ουδεις...ειναι πνευματικη περιουσία μας!
+π.Ιερόθεος

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

παύση επισκοπικού μνημοσύνου

ειμαστε σοβαροι υπερ του Αρχιεπισκόπου ημών...
και κενό στη θέση του "δείνα" που λεει η ακολουθία σημαινει οτι χρειαζεται ονομα, δεν μπορει να υπαρχει θεια λειτουργία και άλλη ακολουθία που χρειαζεται μνημόνευση επισκοπικού ονόματος, χωρις μνημόνευση ονοματος τέτοιου, δηλ. του επισκόπου!
 Ο ιερευς, που δεν μνημονεύει καποιο πρόσωπο επισκόπου και ανηκει στην μία και κανονικη εκκλησία της Ελλάδος, την υπο τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο μας είναι παραδοξότητα με σύνδρομο μάλλον ζουρλωτισμού πια (κατ'επίφασιν ζηλωτισμού) ... όσο και να τον συμπαθεις  τον εκφέροντα τέτοια άποψη δεν μπορείς να μην πεις την αλήθεια! δεν μπορείς να φύγεις απο την Εκκλησία, έτσι, χωρις καταδικη του επισκόπου για αιρετική διδασκαλία, για "γυμνή τη κεφαλή" αίρεση...μα και ποτε θα προλαβει να καταδικασθει ο επισκοπος αφου ειναι σε ηλικία θανατ-ηφόρα! μείνε μέσα στην Εκκλησία μας χωρις "παλάιοημερολογιτικά" σύνδρομα και κήρυσσαι καθάρια πίστη!και επίσης...μόνος εσύ το αποφάσισες? κάνεις ομολογία σαν τον κυρό Αυγουστίνο Καντιώτη τον απο Φλωρίνης, Ελευθερουπόλεως κυρό Αμβρόσιο και Παραμυθίας κυρό Παύλο... βρες ορθοδοξό(-τατο) επίσκοπο και πηγαινε εκει...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"ουαί τω ενί δι' ου το σκάνδαλον έρχεται"!

Ιερουργία του θείου Λόγου νο 29 Κυριακή της Κρίσεως