προγραμμά λειτουργικής διακονίας της ενορίας μας για τον Φεβρουάριο

Θείες Λειτουργίες του μηνός Φεβρουαρίου 2013

1^η Φεβρουαρίου Αγίου Τρύφωνος και νεομάρτυρος Αναστασίου του Ναυπλιέως.

2α Φεβρουαρίου εις Υδραν δια την πανηγυριν του εκείσε Ι.Ν.Υπαπαντής του Χριστού εις ον εφημερεύει ο π.Θεόδωρος Θεοδοσίου

3^η Φεβρουαρίου Αγίου Συμεών του Θεοδόχου.

8^η Φεβρουαρίου Απόδοσις Εορτής της Υπαπαντής του Κυρίου μας.

9^η θα πραγματοποιηθεί η ενοριακή μας εκδρομή στις μονές Αγίου Ιεροθέου και οσίου Εφραίμ εν Αθήναις, άρα δεν θα τελεσθεί θεία Λειτουργία.

10^η Φεβρουαρίου Αγίου Χαραλάμπους.

17^η Φεβρουαρίου Αγίων Μαρκιανού και Πουλχερίας.

19^η Φεβρουαρίου Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας                       

23^η Φεβρουαρίου Αγίου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου επισκόπου Σμύρνης.

24^η Φεβρουαρίου Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου, Αρχή περιόδου Τριωδίου(εκκλησιαστική περίοδος, που παίρνει το όνομα της από το βιβλίου του Αναλογίου-Ψαλτηρίου Τριώδιο, βιβλίο με τρεις ωδές των κανόνων του όρθρου).

Εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου μας (Β ή 2^α Φεβρουαρίου κάθε έτους) 

«Όταν λοιπόν συμπληρώθηκαν οι ημέρες του καθαρισμού σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσέως» — καίτοι δεν υφίστατο τέτοια ανάγκη για την Παρθένο, αλλ' όμως εκπληρωνόταν έτσι ο νόμος —  «τον ανέβασαν στα Ιεροσόλυμα, για να τον προσφέρουν στον Κύριο, όπως έχει γραφή στον νόμο του Κυρίου». Όπου ο λόγος είναι για σωματικό καθαρισμό, λέει «σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσέως»· όπου για προσφορά του Αγίου, «όπως έχει γραφτή, λέει, στον νόμο του Κυρίου». Όχι ότι ο νόμος του Μωυσέως δεν ήταν νόμος του Κυρίου· διότι, όσα λέει ένας προφήτης κινούμενος από το Άγιο Πνεύμα, δεν τα λέει μόνος, αλλά ο Κύριος του τα υπαγορεύει. Επειδή όμως και ο καθαρισμός είχε χαρακτήρα σωματικό, γι’ αυτό λέει «νόμο του Μωυσέως». Όταν όμως προσφερόταν το πρωτότοκο, λέει «κατά τον νόμο του Κυρίου» τιμώντας έτσι το νεογέννητο. «Όπως είναι γραμμένο στον νόμο του Κυρίου: κάθε αρσενικό που διανοίγει μήτρα να ονομασθή άγιο και αφιερωμένο στον Κύριο». Αυτή λοιπόν η φράσις και η διάταξις ολόκληρη και η αφορμή της διατάξεως βάλθηκε γι' αυτόν που επρόκειτο να διανοίξη μήτρα. Γιατί όλα τα πρωτότοκα των ζώων και των ανθρώπων ουδέποτε διήνοιξαν μήτρα, αλλά ήταν απλώς και μόνο πρωτότοκα. Εκείνος όμως που γεννήθηκε από μητέρα παρθένο, αυτός μόνο διήνοιξε μήτρα. Κάνε μου λοιπόν την χάρι και πρόσεξε ότι η διατύπωσις όλου αυτού του νόμου έγινε για εκείνον μόνο που επρόκειτο να γεννηθή από μητέρα παρθένο. Πώς όμως να την κατανοούσαν οι Ιουδαίοι; Γιατί σαν σαρκικοί που είναι απέχουν πολύ από του να καταλάβουν τα νοήματα της πνευματικής διδασκαλίας.(Λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Λόγος εις την Υπαπαντήν του Κυρίου)

  Ημέρες καθαρισμού υπήρχαν στον Μωσαϊκό νόμο, πλέον δεν υφίστανται, δεν υπάρχει κανένας καθαρισμός της γυναίκας, όλα τα της κυήσεως είναι ευλογημένα από τον Θεό και είναι χαρά για την εκκλησιαστική κοινότητα κάθε εισδοχή νέου μέλους εις την ενοριακή ζωή και πορεία. Την 40^η μέρα φέρνουμε τα παιδιά μας εις τον Ναό στην αγκάλη δε του Πρεσβυτέρου της Εκκλησίας μας τα εμπιστευόμεθα και ο κληρικός εύχεται όπως η εκκλησιαστική παράδοσις το επιβάλλει! Καμμία άλλη ευχή εκτός της ευχής της πρώτης μέρας(δοξολογία για την γέννηση του παιδιού και την διατήρηση στη ζωή της μητέρας) και της ογδόης ημέρας(ημέρα ονοματοδοσίας) από την γέννηση του παιδιού μας και η ευχή «του εκκλησιάσαι το παιδίον», δηλαδή ευχή που μας εισάγει το παιδί στον χώρο που μόνον ο Θεός χωρεί χωρίς να είναι βάρος η παρουσία Του εκεί, ο ναός είναι το «σπίτι του Θεού» στον τόπο μας, πρέπει να μπαίνουμε με αγάπη στον Θεό και «φόβο Θεού» στον ιερό τούτο τόπο, ο ναός είναι χώρος αγιασμένος, δεν είναι ούτε αίθουσα εκδηλώσεων αλλά ούτε και χώρος στον οποίο πρέπει να επικρατεί φόβος μέγας αλλά η αγάπη προς τον Θεό!

  Στην Υπαπαντή του Κυρίου βρίσκουμε την Παναγιά μας και τον μνηστήρα της τον Ιωσήφ να προσαγάγουν το παιδί στον ιερέα και να το αφιερώνουν στον Άγιο Θεό, ο Κύριος μας σαράντα μερών βρέφος εμπιστεύεται στον Συμεών τον Θεοδόχο και υποδέχεται Αυτόν, όλη η συναγωγή και πλέον αφιερώνεται στον Θεόν όπως ο νόμος Μωσέως θέλει και πλέον όμως η Παναγία γνωρίζει ότι ρομφαία θα διέλθει την ψυχή αυτής, θα πονέσει όταν τον χάσει ανθρωπίνως αλλά θα έχει εκείνη την ανεκλάλητη χαρά της Αναστάσεως! Έτσι βιώνει από τώρα τα μυστήρια του Θεού στην μεγάλη αυτή εορτή της Υπαπαντής του Χριστού μας στον Ναόν του Θεού.

  Μακάρι να ζούμε και εμείς μιάν μόνιμον υπαπαντήν(προϋπάντηση) του Χριστού στη ζωή μας, κάθε μέρα να κάνουμε την καρδία μας αγκαλιά να δεχόμαστε τον Άγιο  Θεό! Να μας σκεπάζει ο τεσσαρακονθήμερος εν τω Ναώ εισοδεύων Κύριος μας. Αμήν-Γένοιτο

Εφημέριος-Iεροκήρυξ του Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Πορτοχελίου,

π. Ιερόθεος

(email: p.ierotheos@yahoo.gr και blog: modern-father.blogspot.com)

ΠΑΤΗΡ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ 'ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΚΟΠΙΑ' 1995

κήρυγμα Κυριακής ΙΒ Λουκά, των Δέκα Λεπρών

Ενοριακή Εκδρομή του Ι.Ν.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Πορτοχελίου

Ενοριακή Εκδρομή του Ι.Ν.Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Πορτοχελίου

  Το Σαββάτο 9 Φεβρουαρίου 2013 η ενοριακή μας κοινότητα θα πραγματοποιήσει την πρώτη της ενοριακή εκδρομή επισκεπτόμενη τις Ιερές Μονές:
α. Παναγίας Κυπαριωτίσσης και Αγίου Ιεροθέου επισκόπου των Αθηνών, Μεγάρων και β. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και οσίου Εφραίμ του όρους των Αμώμων, Νέας Μάκρης και ύστερα θα καταλύσουμε στα "Βλάχικα"!

κλεισαμε όλες τις θεσεις πλεον...απο χθες!

ο μακαριστός Προφήτης...π. Αυγουστίνος Καντιώτης: Θα φεύγουν με τα ελικόπτερα...

π. Αυγουστίνος Καντιώτης: Θα φεύγουν με τα ελικόπτερα...

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2013/01/blog-post_2410.html

τοκογλύφοι εκτος Εκκλησίας ξεκάθαρη θέση

 "Αν δεν υπήρχε το πλήθος των τοκογλύφων ( των 

εκμεταλλευτών γενικά), δεν θα υπήρχε ούτε η στρατιά των 

πεινασμένων. Ας διαλυθούν τα οργανωμένα οικονομικά 

συμφέροντα και όλοι θ' αποκτήσουμε την οικονομική μας 

αυτάρκεια"


άγιος Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης


 εφέτος τον εορτάσαμε στην ενορία μας στο Πορτοχέλι και νομίζω 

ότι αξίζει να προσέξουμε την διδασκαλία του αγιου Ανδρός!


«Ἀργὸς καὶ πλεονεκτικὸς βίος ὁ τοῦ τοκίζοντος. Οὐκ
οἶδε πόνον γεωργίας, οὐκ ἐπίνοιαν ἐμπορίας· ἐφ’ ἑνὸς δὲ
τόπου κάθηται, τρέφων ἐπὶ τῆς ἑστίας θηρία. Ἄσπαρτα
αὐτῷ βούλεται τὰ πάντα καὶ ἀνήροτα φύεσθαι· ἄροτρον
ἔχει τὸν κάλαμον· χώραν, τὸν χάρτην· σπέρμα, τὸ μέλαν·
ὑετόν, χρόνον, αὐξάνοντα αὐτῷ λανθανόντως τὴν τῶν
χρημάτων ἐπικαρπίαν. Δρέπανόν ἐστιν αὐτῷ ἡ ἀπαίτη-
σις· ἅλων, ἡ οἰκία, ἐφ’ ἧς λεπτύνει τὰς τῶν θλιβομένων
οὐσίας. Τὰ πάντα ἴδια βλέπει. Εὔχεται τοῖς ἀνθρώποις
ἀνάγκας καὶ συμφοράς, ἵνα πρὸς αὐτὸν ἠναγκασμένως
ἀπέλθωσι. Μισεῖ τοὺς ἑαυτοῖς ἀρκοῦντας, καὶ τοὺς μὴ
δεδανεισμένους ἐχθροὺς ἡγεῖται. Προσεδρεύει τοῖς δικα-
στηρίοις, ἵνα εὕρη τὸν στενούμενον τοῖ
στηρίοις, ἵνα εὕρη τὸν στενούμενον τοῖς ἀπαιτηταῖς, καὶ
τοῖς πράκτορσιν ἀκολουθεῖ, ὡς ταῖς παρατάξεσι καὶ τοῖς
πολέμοις οἱ γῦπες. Περιφέρει τὸ βαλάντιον, καὶ δείκνυ-
σι τοῖς πνιγομένοις τῆς θήρας δέλεαρ, ἵν’ ἐκείνῳ διὰ τὴν
χρείαν περιχήναντες, συγκαταπίωσι τοῦ τόκου τὸ ἄγκι-
στρον. Καθ’ ἡμέραν ἀριθμεῖ τὸ κέρδος, καὶ τῆς ἐπιθυμί-
ας οὐκ ἐμπίπλαται. Ἄχθεται πρὸς τὸν χρυσὸν τὸν ἐπὶ τῆς
οἰκίας ἀποκείμενον, διότι κεῖται ἀργὸς καὶ ἄπρακτος...
Περιεργάζεται ὁ δανειστὴς τοῦ χρεώστου τὰς πράξεις,
τὰς ἐκδημίας, τὰ κινήματα, τὰς μεταβάσεις, τὰς ἐμπορί-
ας· κἂν φήμη τις παραγένηται σκυθρωπή, ὅτι λησταῖς ὁ
δεῖνα περιέπεσεν, ἢ ἔκ τινος περιστάσεως εἰς πενίαν αὐτῷ
μετεβλήθη ἡ εὐπορία, κάθηται, τῷ χεῖρε συνδήσας, στέ-
νει συνεχῶς, ὑποδακρύει πολλά· ἀνελίττει τὸ χειρόγρα-
φον, θρηνεῖ ἐν τοῖς γράμμασιν τὸν χρυσόν, προσκομίζων
τὸ συμβόλαιον, ὡς ἱμάτιον υἱοῦ τελευτήσαντος· ἀπ’ ἐκεί-
νου θερμότερον ἐγείρει τὸ πάθος. Ἂν δὲ καὶ ναυτικὸν ᾖ τὸ
δάνεισμα, τοῖς αἰγιαλοῖς προσκάθηται, τὰς κινήσεις με-
ριμνᾶ τῶν ἀνέμων, συνεχῶς διερωτᾷ τοὺς καταίροντας,
μή που ναυάγιον ἠκούσθη, μή που πλέοντες ἐκινδύνευ-
σαν. Παχνοῦται τὴν ψυχὴν ἐκ τῶν λειψάνων τῆς καθημε-
ρινῆς φροντίδος. Πρός δη τὸν τοιοῦτον λεκτέον. Παῦσαι,
ἄνθρωπε, μερίμνης ἐπικινδύνου. Ἀνάπαυσαι ἀπὸ ἐλπίδος
τηκούσης· μὴ τόκους ζητῶν σαυτῷ τὸ κεφάλαιον δια-
φθείρῃς. Παρὰ πένητος ζητεῖς προσόδους και προσθήκας
πλούτου, παραπλήσιον ποιῶν ὡς εἴ τις ἀπὸ χώρας αὐχμῷ
θερμοτάτῳ ξηρανθείσης λαβεῖν θελήσειε σίτου θημωνίας,
ἢ πλῆθος βοτρύων ἐξ ἀμπέλου μετὰ νέφος χαλαζηφόρον
ἢ τέκνων τόκον ἀπὸ στείρας γαστρός, ἢ γάλακτος τροφὴν
ἐξ ἀτόκων γυναικῶν...
Πῶς οὖν προσεύξῃ, ὁ τοκογλύφος; Μετὰ ποίου συνειδό-
τος αἴτημα ἀγαθὸν ζητήσεις παρὰ Θεοῦ, ὁ πάντα λαμβά-
νων, καὶ μὴ μαθὼν διδόναι; Ἢ οὐκ οἶδας, ὅτι ἡ προσευχή
σου ὑπόμνησις μισανθρωπίας ἐστίν; Τί συνεχώρησας, καὶ
συγγνώμην αἰτεῖς; Τίνα ἠλέησας καὶ καλεῖς τὸν ἐλεήμο-
να; Ἂν δὲ καὶ δῷς ἐλεημοσύνην, μισανθρώπου φορολογί-
ας, οὐκ ἀπὸ συμφορῶν ἀλλοτρίων δακρύων γέμοντα καὶ
στεναγμῶν; Εἰ ἐγνώριζεν ὁ πένης πόθεν ὀρέγεις τὴν ἐλε-
ημοσύνην, οὐκ ἂν ἐδέξατο, ὡς ἀδελφικῶν σαρκῶν γεύ-
εσθαι μέλλων, καὶ αἵματος τῶν οἰκείων· εἶπε δ’ ἂν πρὸς
σὲ λόγον γέμοντα σώφρονος παρρησίας· Μή με θρέψῃς,
ἄνθρωπε, ἀπὸ δακρύων ἀδελφικῶν. Μὴ δῷς ἄρτον πένη-
τι, γενόμενον ἀπὸ στεναγμῶν τῶν συμπτώχων. Ἀνάλυσον
πρὸς τὸν ὁμόφυλον ὃ κακῶς ἀπήτησας, κἀγὼ ὁμολογήσω
τὴν χάριν. Τί ὠφελεῖς, πολλοὺς πτωχοὺς ποιῶν, καὶ ἕνα
παραμυθούμενος; Εἰ μὴ πλῆθος ἦν τοκιστῶν, οὐκ ἂν ἦν
τὸ πλῆθος τῶν πενομένων. Λῦσον σου τὴν φατρίαν, καὶ
πάντες ἕξομεν τὴν αὐτάρκειαν...». (Ε.Π.Μ. 46, 437-445).

Ἀργόσχολη καὶ πλεονεκτικὴ εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ τοκιστῆ. Δὲ γνωρίζει αὐτὸς τοὺς κόπους τῆς γεωργίας οὔτε τὴν ἐφευρετικότητα τοῦ ἐμπορίου. Ἀντίθετα (ἀπ’ ὅ,τι συμβαίνει μὲ ὅσους ἀσκοῦν παραγωγικὰ ἐπαγγέλματα), ὁ τοκιστὴς κάθεται στὸν ἴδιο πάντοτε τόπο, μέσα στὸ σπίτι του μεγαλώνει τὰ θρεφτάρια τῆς κερδοσκοπίας. Ἄσπαρτα κι ἀκαλλιέργητα θέλει τὰ πάντα γι’ αὐτὸν νὰ φυτρώνουν. Γι’ ἀλέτρι ἔχει τὴν πέννα· γιὰ χωράφι, τὸ χαρτί· γιὰ σπόρο, τὸ μελάνι· γιὰ βροχή, τὸ χρόνο ποὺ τοῦ πολλαπλασιάζει ἀθόρυβα τοὺς τόκους τῶν χρημάτων. Δρεπάνι του εἶναι ἡ δικαστικὴ ἀπαίτηση τοῦ χρέους, ἁλώνι, τὸ σπίτι του, ὅπου λιανίζει τὶς περιουσίες τῶν ἀναγκεμένων ἀνθρώπων. Ὁλωνῶν τ’ ἀγαθὰ τὰ βλέπει δικά του.  Εὔχεται στοὺς ἀνθρώπους ἀνάγκες καὶ συμφορές, γιὰ νὰ τρέξουν ὑποχρεωτικὰ νὰ δανειστοῦν ἀπ’ αὐτόν. Μισεῖ τοὺς αὐτάρκεις καὶ ὅσους δὲν ἔχουν δανειστεῖ ἀπ’ αὐτόν, τοὺς θεωρεῖ ἐχθρούς του. Συχνάζει στὰ δικαστήρια γιὰ ν’ ἀνακαλύψει κάποιον ποὺ τὸν πιέζουν οἱ δανειστὲς καὶ τοὺς φοροεισπράκτορες ἀκολουθεῖ, ὅπως τὰ κοράκια τοὺς στρατοὺς ποὺ διεξάγουν πόλεμο (γιὰ νὰ τρῶνε τοὺς σκοτωμένους). Κουβαλάει παντοῦ τὸ κομπόδεμα, καὶ σὰν δόλωμα τὸ δείχνει σ’ἐκείνους ποὺ τοὺς πνίγει ἡ ἀνάγκη, ὥστε, ἀνοίγοντας γι’ αὐτὸ τὸ στόμα, νὰ καταπιοῦν μαζὶ μ’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀγκίστρι τοῦ τόκου. Καθημερινὰ μετράει τὰ κέρδη, μὰ ἡ δίψα του γιὰ χρῆμα δὲ σβήνει. Στεναχωριέται γιὰ τὸ χρυσάφι ποὺ ἔχει φυλαγμένο στὸ σπίτι, ἐπειδὴ μένει ἀχρησιμοποίητο κι ἀνεκμετάλλευτο... Περιεργάζεται ὁ δανειστὴς ὅλες τὶς πράξεις τοῦ ὀφειλέτη, τὰ ταξίδια του, τὶς χειρονομίες του, τὶς ἐπισκέψεις του, τὶς ἐμπορικὲς συναλλαγές του. Κι ἂν καμιὰ δυσάρεστη εἴδηση φτάσει, ὅτι δηλ. ὁ τάδε ἔπεσε στοὺς ληστές, ἢ ὅτι φτώχεψε ξαφνικὰ ἀπὸ κάποια ἀτυχία, κάθεται μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια, ἀναστενάζει ἀδιάκοπα, χύνει κρυφὰ μαῦρο δάκρυ· ξετυλίγει τὸ χρεώγραφο, θρηνεῖ τὸ χρυσάφι ποὺ ἀντιπροσωπεύουν οἱ γραμμές του, προσκομίζει τὸ συμβόλαιο σὰ νὰ ἦταν ἔνδυμα πεθαμένου παιδιοῦ του· μάλιστα κι ἀπὸ ’κεῖνο, περισσότερη θλίψη τοῦ προκαλεῖ. Ἂν μάλιστα συμβεῖ νὰ ἔχει δανείσει ναυτικούς, κάθεται διαρκῶς κοντὰ στοὺς γιαλούς, μελετάει τὶς κινήσεις τῶν ἀνέμων, ρωτάει ἐπίμονα ὅσους καταπλέουν, μήπως ἀκούστηκε κανένα ναυάγιο, μήπως κινδύνεψαν πουθενὰ ναυτικοί; Λιώνει ἡ ψυχή του κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν καθημερινῶν φροντίδων. Σ’ ἕνα τέτοιον ἀξίζει βέβαια νὰ εἰπωθεῖ: σταμάτα, ἄνθρωπέ μου, τὶς ἐπικίνδυνες αὐτὲς φροντίδες· λυτρώσου ἀπὸ τὴν ἐξουθενωτικὴ προσδοκία τοῦ κέρδους· πρόσεξε μήπως κυνηγώντας τόκους, δαπανήσεις τὸ πολύτιμο κεφάλαιο ποὺ εἶναι ὁ εαυτός σου. Ζητεῖς εἰσοδήματα καὶ πρόσθετα πλούτη ἀπ’ τὸ φτωχό,κάνοντας κάτι ἀνάλογο μ’ αὐτὸν ποὺ θἄθελε νὰ πάρει θημωνιὲς σιτάρι ἀπὸ χωράφι ποὺ τὸ ξέρανε ὁ λίβας, ἢ ἄφθονα σταφύλια ἀπὸ ἀμπέλι ἀπ’τὸ ὁποῖο πέρασε χαλαζοφόρο σύννεφο, ἢ παιδιὰ ἀπὸ στείρα κοιλιὰ ἢ θρεπτικὸ γάλα ἀπὸ γυναῖκες ποὺ δὲν ἔχουν γεννήσει...Πῶς θὰ προσευχηθεῖς λοιπόν, τοκογλύφε; Μὲ τί συνείδηση θὰ ζητήσεις ἀπὸ τὸν Θεὸ κάποια εὐεργεσία, σὺ ποὺ ἔμαθες ὅλο νὰ παίρνεις καὶ ποτὲ νὰ μὴ δίνεις; Ἢ μήπως σοῦ διαφεύγει ὅτι ἡ προσευχή σου ἀποτελεῖ ὑπόμνηση τῆς δικῆς σου ἀπανθρωπιᾶς; Ποιὰ συγχώρηση ἔδωσες καὶ ζητᾶς συγγνώμην; Ποιὸν ἐλέησες κι ἐπικαλεῖσαι τὸν Ἐλεήμονα; Ἀλλὰ κι ἂν ἀκόμη προσφέρεις ἐλεημοσύνη, ὡς προϊὸν ἀπάνθρωπης ἐκμετάλλευσης δὲν θὰ εἶναι καρπὸς τῶν συμφορῶν τῶν ἄλλων, γεμάτη δάκρυα καὶ στεναγμούς; Ἂν γνώριζε ὁ φτωχὸς ἀπὸ ποῦ προσφέρεις τὴν ἐλεημοσύνη, δὲν θὰ τὴ δεχόταν, γιατὶ θὰ αἰσθανόταν σὰ νὰ ἔμελλε νὰ γευτεῖ σάρκες ἀδελφικὲς καὶ αἷμα συγγενῶν του. Θὰ σοῦ πετοῦσε δὲ κατάμουτρα τοῦτα τὰ λόγια τὰ γεμάτα θάρρος καὶ φρονιμάδα: Μὴ μὲ θρέψεις, ἄνθρωπε, ἀπὸ τὰ δάκρυα τῶν ἀδελφῶν μου. Μὴ δώσεις στὸ φτωχὸ ψωμὶ βγαλμένο ἀπὸ τοὺς στεναγμοὺς τῶν ἄλλων φτωχῶν. Μοίρασε στοὺς συνανθρώπους σου ὅσα μὲ ἀδικίες μάζεψες καὶ τότε θὰ παραδεχτῶ τὴν εὐεργεσία σου. Ποιὸ τὸ ὄφελος, ἂν ημιουργεῖς πολλοὺς φτωχοὺς (μὲ τὴν ἐκμετάλλευση) κι ἀνακουφίζεις ἕνα (μὲ τὴν ἐλεημοσύνη); Ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ πλῆθος τῶν τοκογλύφων (τῶν ἐκμεταλλευτῶν γενικά), δὲν θὰ ὑπῆρχε οὔτε ἡ στρατιὰ τῶν πεινασμένων. Ἂς διαλυθοῦν τὰ ὀργανωμένα οἰκονομικὰ συμφέροντα καὶ ὅλοι θ’ ἀποκτήσουμε τὴν οἰκονομική μας αὐτάρκεια. http://www.xristianiki.gr/elektronike-ekdose/apo-tous-pateres-tes-ekklesias/kata-tokizonton-gregoriou-nusses.html

εκδήλωση ανθρωπιάς και αλληλεγγύης

Σας προσκαλούμε στην εκδήλωση μας που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 19/01/13 και Ώρα 8.30μμ στο κτίριο Συγγρού στην Ερμιόνη Συγκεντρώνουμε είδη πρώτης ανάγκης για τις οικογένειες της Επαρχίας μας που το χρειάζονται πραγματικά . Έλατε με ό,τι μπορείτε Ένα πακέτο μακαρόνια, ένα κουτί γάλα... κάθε προσφορά είναι σημαντική ακόμα και η πιο μικρή δική σας συμμετοχή. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα γίνει και η καθιερωμένη κοπή της πίτας του Συλλόγου με πλουσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Τα αγαθά που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν στην ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και στην Αδελφότητα Κυριών Ερμιόνης «Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων» Ας κάνουμε πράξη την ανθρωπιά