Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

μέγας ο μηδέν θεωρούμενος

"Μεγας θα είσαι, όταν θα θεωρής τον εαυτόν σου μ η δ έ ν` όταν δια του πνεύματος σου ανυψωθής έως το Πνεύμα, το άπειρον και απύθμενον, και ίδης τον εαυτό σου αφ' υψηλού, μακρόθεν, ως εν αντικείμενον, όπως τώρα μέσα απο το σώμα σου αντιλαμβάνεσαι όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα πέριξ σου`" άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

όταν νοιωθεις μηδέν, τίποτα, έκτρωμα του κόσμου, ο ελάχιστος των αδελφών σου, ο τελευταιος των ανθρώπων, τότε εισαι μέγας!

ανακαλύπτεις το μεγαλείο της φτώχειας σου, την ευτέλεια της εσχατιάς σου, την ατέλεια της καταστάσεως σου … και έρχεσαι πιο κοντά στον άλλον που είναι η ευτυχία του Θεού στη ζωη σου, η ευλάβεια του άλλου γίνεται μυρωδάτος ανθός στο περιβόλι της καρδιάς σου και συ σκαλίζεις και ποτίζεις και αναθάλεις που βρισκεις άνθη μυρίπνοα παραδείσιου κάλλους!

Όταν ως τρίτος θα θωράς και από μακρυά θα βλέπεις τον εαυτό σου ως «άλλον», ως έτερον, τότε θα διατηρείς την απόσταση που πρέπει, το μεγαλείο θα βλέπεις των άλλων και εσύ θα είσαι απλά κατι τις ελάχιστο, κατι τις μικρό και ο άλλος θα είναι μέγας, σημαντικός, πολύς και ουχί τυχαίος ο άλλος είναι η εικόνα του Θεού, ο καθένας μια ξεχωριστή εικόνα Θεού, μια εξαίσια παρουσία του Χριστού που μας βοηθά να γίνουμε πνευματέμφοροι και πνευματοκίνητοι!


Πνεύμα το θείον θα εμφωλεύει τα μύχια της καρδιάς σου και κανεις δεν θα μπορεί να αρνηθεί την πρόοδο σου την γεμάτη ταπείνωση, το μεγαλείο της εκούσιας ταπεινωτικής πορείας σου, το μεγαλείο της φτώχειας σου!


Ο άγιος Νικόλαος, ο Χρυσόστομος του 20ου αιώνος, αυτή την πορεία διαλέγει είναι πορεία καθημερινής πάλης με το «εγώ» που αν δεν γίνει «εσύ» δεν θα φθάσει στο «εμείς» , στην εκκλησιαστική νοοτροπία και συνείδηση! Του όλοι και όλα για Έναν, τον Χριστό και Θεό μας.


modern father

1 σχόλιο:

Παναγιώτης Τελεβάντος είπε...

Σε ποιον ανήκει το κείμενο;

Ειναι δικό σας;

Ρωτώ επειδή βλέπω ότι το κατατάξατε στις ετικέττες Βελιμιροβιτς.

τάματα και δωρεές απο τον κινηματογράφο

"α παπάς:ο μακαρίτης έκανε καμμιά δωρεά στην ενορία σου? β παπάς:δι εμέ αγαπητοί μου το χρέος της ψυχής δεν τακτοποιείται με δ...