Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Συ είπας και εγώ απήντησα...

Εκείνο που κάνει τον χριστιανισμό την πιο ριζοσπαστική θρησκεία είναι ότι ο θεός του δεν ήρθε στη γη εν δόξη, με τιμές και μεγαλοπρέπεια, δεν κάθισε σε θρόνους ούτε έζησε σαν άρχοντας.
Ο Χριστός γεννήθηκε σε στάνη, έζησε ως φτωχός μεταξύ φτωχών, γνώρισε τη μοναξιά, την προδοσία, τη χλεύη και το θάνατο...
Γεννήθηκε προλετάριος, έζησε σαν αμφισβητίας και πέθανε για χάρη του πλησίον.
Γι' αυτό ο χριστιανισμός θεμελιώνεται πρώτα ως κοινωνικό κίνημα κι ύστερα ως θρησκεία.
Γι' αυτό και ο θεάνθρωπος δεν μπορεί να συμβιώσει με τη σημερινή εκκλησία "του"...

http://sueipas.blogspot.com/2010/06/blog-post.html

πρώτα πρώτα πρέπει να διευκρινισθεί ότι χριστιανισμός και θρησκεία δεν είναι το ίδιο, χριστιανισμός είναι η Εκκλησία του Χριστού, ενώ θρησκεία είναι η έκπτωση του χριστιανικού μηνύματος σε τελετές και τυπικότητες, ενώ ο Χριστός αποκαλύφθηκε στον άνθρωπο, και δεν ανακαλύφθηκε ούτε και δημιουργήθηκε από αυτόν, αποκαλύφθηκε και τον κάλεσαι εν εκκλησία όπως κάλεσαι τους μαθητές του (και θα ακούσουμε στο αυριανό ευαγγελικό ανάγνωσμα!), ο άνθρωπος γίνεται μέτοχος του Θεού και ο Θεάνθρωπος γίνεται ο σωτήρας μας.

Ο Χριστός δεν είχε καμμία σχέση με κεφαλαιοκράτη εξουσιαστή ούτε και με κοινωνικό επαναστάτη (που ανήκει σε ένα κίνημα και μια εποχή και μετά ξεθυμαίνει…) αλλά ήταν απλούς ως Θεός και απλούστατος ως άνθρωπος.

Γεννήθηκε ως άνθρωπος (και έτσι μπορούμε να πούμε ότι ήταν προλετάριος…αλλα όχι με κοινωνικο – πολιτική έννοια, αλλά με την έννοια του απλού πολίτου) προδόθηκε από τον μαθητή του, μοναχός έμεινε αφού κανείς δεν άντεξε την κόντρα του με το κοινωνικο – πολιτικό – θρησκευτικό κίνημα της εποχής του κανείς από τους δικούς του μαθητές, χλευάστηκε από τους αγνώστους αλλά και εχθρούς του, θανατώθηκε από όλους αφού κανείς δεν αντέδρασε στο θάνατο ενός Αθώου αλλά όλοι φώναζαν να ανέβει στον μέχρι τότε ατιμωτικό σταυρό του που έγινε θυσιαστικό και σωστικό πλέον όργανο για τον πιστό άνθρωπο.

Αμφισβήτησε κάθε καθεστωτική δύναμη διότι δυνάστευε τον άνθρωπο και τον απομάκρυνε από τον Θεό. Πέθανε για τον αδελφό, για κάθε αδελφό είτε κοντινό, είτε μακρυνό, είτε φίλο είτε ξένο, είτε αδελφό είτε εχθρό, για καθέναν ξεχωριστά αλλά και όλους μαζί!

Αλλά ούτε κίνημα μένει ο Χριστός να κάνει, ούτε θρησκεία επόθησε να συνεχίσει ή να δημιοργήσει, αλλά ήθελε απόλυτου ελευθερίας και αγάπης κοινότητα να κάνει που είναι η Εκκλησία Τ ο υ, που είτε το θέλουμε είτε όχι είναι δική Του και δεν κινδυνεύει από τίποτα!

Όχι μόνον συμβιώνει εν τη εκκλησία, αλλά είναι και η κεφαλή Του σώματος του, είναι κεφαλή της Εκκλησίας μας!


π. Ιερόθεος

2 σχόλια:

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Πολύ σωστά θέσατε το θέμα πως ο χριστιανισμός δεν είναι θρησκεία αλλά εκκλησία.
Ο χριστός γκρέμισε τον τοίχο που χώριζε τους ανθρώπους απ' τον θεό και, συνεπώς, κατέστησε άχρηστα τα ιερατεία και τις τελετές που προορίζονταν να μεσολαβήσουν για την επικοινωνία ανθρώπου-Θεού.

Όμως η "χριστιανική εκκλησία" έχει προ πολλού αποϊεροποιηθεί και εκκοσμικευτεί!
Έτσι, και ο χριστιανισμός θρησκειοποιήθηκε.
Άρα, δεν μπορεί να έχει και ο Χριστός σχέση με την υπάρχουσα εκκλησιαστική μας κατάσταση...

Modern Father είπε...

δεν γκρέμισε τα ιερατεία και τις τελετές...δική σας η διατύπωση, αλλά και η διαπίστωση!
ξεκάθαρα στράφηκε εναντίον της υποκρισίας του ιερατείου της εποχής και των θεολόγων του τότε!
όταν πήγε λεπρός και τον ιάτρευσαι τον έστειλε στους ιερείς όπως διέτασσε ο νόμος του Μωϋσέως! (άρα δεν απέρριπτε τους ιερείς) και τις τελετές γενικώς δεν απέρριπτε διότι στον ναό των Ιουδαίων και ελάτρευε τον Θεόν (ως άνθρωπος) ο θεάνθρωπος Χριστός αλλά και εκύρρησε τον λόγον του Θεού και απεκάλυψε τον Εαυτόν Του!
το μεσότοιχον του φραγμού διαλέλειται! ... αλλά και οι μαθητές ένα ιερατείο αποστολικών προτύπων ανέδειξε να πουν στα Έθνη το μήνυμα της Βασιελίας του Θεού.
η εκκοσμίκευση δεν υπάρχει στην συνέχεια της εκκλησίας, αλλά σε εμάς ως σύμπτωμα πνευματικής αρρώστιας!
ο χριστιανισμός κινδυνεύει απο την θρησκειοποίηση...δεν έχει θρησκειοποιηθεί και άρα δεν υπάρχει επιστροφή για αυτόν!!!
ο Χριστός μόνον εν τη Εκκλησία υπάρχει και σώζει εκτός αυτής μπορεί να είναι χαρισματούχος, φιλόσοφος, προοδευτικότατος άνθρωπος έως θυσίας, αλλά δεν είναι Θεός που σώζει και αναμορφώνει τον κόσμο και εμάς δια της εαυτού Αναστάσεως!

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Δ΄ Λουκά! (Του σπο...

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Δ΄ Λουκά! (Του σπο... : “ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. ”  (Λουκ. η, 5...