Modern Father

θεολογία, κοινωνία και άνθρωπος στην εποχή μας! Εκκλησία, σύναξη εν Χριστώ και πίστη στο Χριστό! αγάπη, πόνος και σκέψη για σύγχρονα θέματα τα αφορόντα τον πολίτην! δεν παύει όμως να θέλει και να τοποθετείται μακρυά απο φατριασμούς και ομαδοποιήσεις! αναστάσιμοι αντίλαλοι σε ανθρώπινη κατάσταση, ο Χριστός δια του λόγου του αναμεσα μας, Φιλάνθρωπος Θεος και Άνθρωπος μαζι, ο Θεάνθρωπος Χριστός!

Πέμπτη 23 Απριλίου 2009

ΝΤΡΟΠΗΣ ΕΓΚΩΜΙΟ...ΠΟΥ ΠΑΜΕ?

http://www.youtube.com/watch?v=6lhAcuV0HFs&eurl=http%3A%2F%2Fspyros-tagas.blogspot.com%2F2009%2F04%2Fblog-post_9480.html&feature=player_embedded
Δείτε το βίντεο...δεν υπαρχει σχόλιο!

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΧΑΡΑ

Αδελφοί μου σας χαιρετίζουμε αναστασίμως…Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η!
Σας απευθύνουμε τον παιάνα τον Αναστάσιμο, είναι χαρά μας να επικοινωνούμε στον χρόνο τον άχρονο τον αναστάσιμο και εντός του γεγονότος του ιστορικού που πέμπει όλους μας στην μετα-ιστορία, μας οδηγεί στην εσχατολογική εμπειρία της Αναστάσεως!
Αλλά ποίος ημπορεί να περιγράψει καλύτερον την Ανάστασιν του Ιησού Χριστού από ενάν μάρτυρα της Αναστάσεως…αυτός είναι κάθε άγιος που φέρνει στο παρών την μαρτυρία του, όπως λέγει ο ηγαπημένος μαθητής του, άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος «θεόν ουδείς εώρακεν πώποτε, ο μονογενής θεός ο ών εις τον κόλπον του πατρός εκείνος εξηγήσατο 19και αυτή εστίν η μαρτυρία του ιωάννου» http://www.ccel.org/ccel/bible/gntwh.John.1.html
(Είναι άτονο και μικρογράμματο το κείμενο διότι έτσι εγράφοντο τότε πολλοί κώδικες, διατηρήσαμε το κείμενο του διαδικτύου όπως το βρήκαμε).
Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος του οποίου την εμπειρία της αναστάσεως του ανθρώπου εντός της θεϊκής πραγματικότητος, μας μεταφέρει ο συνώνυμος του Θεολόγος και Ευαγγελιστής είναι μοναδικός μάρτυς του Αναστάντος προ της Αναστάσεως του…διότι είχε κατανοήσει αφού είχαν διανοιχθεί οι οφθαλμοί της καρδιάς του ότι ο Χριστός είναι ο «ισχυρότερος» του και ο οποίος και θα μαρτυρήσει δια τον Εαυτόν, δια την Αλήθειαν!
Ο Θεός πεθαίνει επί του Σταυρού «ίνα θεόν τον άνθρωπον απεργάσει», για να εργαστεί στην θέωση του ανθρώπου, να ανοίξει τους οφθαλμούς των καρδιών των πιστών οι οποίοι ενεργοποιούν την χάριν του Βαπτίσματος στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του θείου Πνεύματος! Αν δεν ενεργοποιηθεί το βάπτισμα μας…αν δεν κατανοήσουμε το ότι είμαστε παιδιά του…α ν α σ τ η μ έ ν ο υ Θεανθρώπου…τότε μάλλον πρέπει να υπογράψουμε το δελτίο της από-Βάπτισης και να μην κοροϊδεύουμε τον Θεό και τον κόσμο ένυλο και άϋλο που μας περιβάλλει!
Να ζούμε την α ν ά σ τ α σ η μες τη χαρα του κόσμου και να ξυπνάνε μέσα μας παράδεισου χαρές!
Χριστός ο αναστάς μετα πάντων ημών, Αμήν.

Modern Father

Ο ΤΙΤΛΟΣ ΣΟΚΑΡΕΙ ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΟ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ?

Αποβάπτιση

Ένας αγαπητός μου φίλος και παλιός μου συμφοιτητής μου έστειλε το παρακάτω ρεπορτάζ (κείμενο και φωτογραφία) και αφού τον ευχαριστήσω βέβαια από καρδιάς για τους ευγενικούς κόπους του θα ήθελα -λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντός του- να το μοιραστώ μαζί σας. Το ρεπορτάζ αναφέρεται σε πραγματικό γεγονός που αποτελεί κι αυτό ένα σημείο των καιρών μας:

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΑΠΟ-ΒΑΠΤΙΣΗΣ

Μας έρχονται από την Αγγλία, τη χώρα με τις υπερευαισθησίες στο χώρο της ελευθερίας της συνειδήσεως αφ’ ενός και της επιβολής ανελεύθερων διαδικασιών παρακολούθησης προσώπων αφ’ ετέρου. Παρόμοια όμως κίνηση υπάρχει και στην Ιταλία. Μιλούμε για τα πιστοποιητικά απο-βάπτισης, μία πολύ πρόσφατη κίνηση της Εθνικής Κοσμικής Κοινωνίας να χορηγεί μέσω παραγγελίας στο διαδίκτυο, έναντι τριών λιρών στερλινών, πιστοποιητικά τα οποία αναγράφουν τα εξής:

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΠΟΒΑΠΤΙΣΗΣ

Μετά από πολλή σκέψη, εγώ, ο/η ………………………………………………………
που υποβλήθηκα στην τελετή του χριστιανικού βαπτίσματος σε νηπιακή ηλικία (προτού φτάσω σε ηλικία συγκατάθεσης), ανακαλώ δημόσια με το παρόν έγγραφο κάθε επίπτωση εκείνης της τελετής και αποκηρύσσω την Εκκλησία που την τέλεσε. Στο όνομα της ανθρώπινης λογικής, απορρίπτω όλα τα Σύμβολα Πίστεως και κάθε άλλη παρόμοια δεισιδαιμονία και ειδικότερα, την ψευδή πίστη ότι οποιοδήποτε βρέφος οφείλει να καθαρθεί μέσω του βαπτίσματος από το υποτιθέμενο ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ και την πονηρή δύναμη υποτιθέμενων δαιμόνων. Επιθυμώ να εξαιρεθώ εφεξής από ενισχυμένες αξιώσεις περί αριθμών εκκλησιαστικών μελών οι οποίες βασίζονται σε στατιστικά στοιχεία βαπτίσεων του παρελθόντος, με σκοπό, παραδείγματος χάριν, αυτόν της εξασφάλισης νομοθετικών προνομίων.

Ο/Η υπογραφόμενος/η
Ονοματεπώνυμο μάρτυρα (θέση σφραγίδας Εθνικής Κοσμικής Κοινωνίας)
Ημερομηνία

Η παραπάνω δημόσια δήλωση έχει διπλή κατεύθυνση. Η πρώτη είναι προς την Εκκλησία και η δεύτερη προς την Πολιτεία. Και ως προς μεν την Εκκλησία εκφράζεται το παράπονο για το βάπτισμα σε νηπιακή ηλικία και η αποκήρυξη του λυτρωτικού χαρακτήρα του βαπτίσματος, προς δε την Πολιτεία ο υπογράφων το έγγραφο αυτό ζητά να μην παρέχονται οιαδήποτε είδους προνόμια προς την Εκκλησία επί τη βάσει της συγκαταριθμήσεώς του στα μέλη Της, όπως φαίνεται από τα εκκλησιαστικά αρχεία βαπτίσεων.

Το βάπτισμα έχει φυσικά τελετουργικό, είναι όμως κυρίως ένα πνευματικό γεγονός ελευθερίας, όπως ελεύθερη είναι η συγκατάθεση ή μη του ανθρώπου να μιμηθεί τον Κύριο οικειοθελώς στο βάπτισμά Του, στην απόταξη του κόσμου και στο μαρτύριο που οδηγεί στην αιώνιο ζωή. Η πνευματικότητα του χαρακτήρα του βαπτίσματος φαίνεται καθαρότατα από τη διακήρυξη του αποστόλου των εθνών, Παύλου, ότι δεν χρειάζεται κανενός είδους περιτομή στο ανθρώπινο σώμα για να δηλωθεί η πίστη στο Χριστό, εφόσον η περιτομή αυτή είναι αόρατη στις καρδιές μας. Δεν εξαναγκάζει, κατά συνέπεια, κανέναν η Εκκλησία στην τήρηση του βαπτίσματός του, όπως γίνεται αντίθετα με το Ισλάμ επί ποινή θανάτου, ούτε χαράζει ανεξίτηλα στο σώμα του βαπτισθέντος σημάδι αναγνώρισης όπως συμβαίνει στον Ιουδαϊσμό και στο Ισλάμ.

Ακριβώς επειδή δεν είναι καταναγκαστική η ακολούθηση του δρόμου του Κυρίου για τον βαπτισθέντα, δεν έχει ισχύ το επιχείρημα κατά του νηπιοβαπτισμού, ότι δηλαδή δεν μπορούσε να εκφράσει γνώμη το νήπιο κατά πόσον επιθυμούσε να βαπτιστεί και άρα προσβλήθηκε η προσωπικότητά του και η ελευθερία της βουλήσεώς του. Η ομολογία του Χριστού έχει περισσότερη βαρύτητα για την συγκαταρίθμησή μας στα μέλη της Εκκλησίας Του από ένα βάπτισμα το οποίο απαρνιόμαστε. Αυτό μας το λέει ο ίδιος ο Κύριος. Λογίζει την πίστη προς το πρόσωπό Του βασική προϋπόθεση της σωτηρίας μας όταν λέει ότι «όποιος πιστέψει και βαπτισθεί θα σωθεί, όποιος δε απιστήσει θα κατακριθεί». Είναι δυνατόν να προηγηθεί το βάπτισμα της πίστης, όμως βάπτισμα χωρίς πίστη δεν σώζει.

Στη δήλωση αποβάπτισης γίνεται συγχρόνως αποκήρυξη της Εκκλησίας, του Συμβόλου της Πίστεως και ειδικότερα της πίστης στο προπατορικό αμάρτημα και της άρσης των συνεπειών του διά του βαπτίσματος. Πρόκειται για μία ομολογία απιστίας την οποία οφείλει να λάβουμε στα σοβαρά επειδή για να φτάσει κανείς να αρνηθεί το Χριστό χωρίς να του ζητηθεί πρέπει να είναι περισσότερο συνειδητοποιημένος από κάποιον απλά αδιάφορο «χριστιανό». Η αντιμετώπιση ενός τέτοιου ανθρώπου από το Χριστό γνωρίζουμε πως είναι η υπομονή διά της αγάπης και η παροχή χρόνου για μετάνοια. Ποια όμως οφείλει να είναι η προσέγγιση της εκκλησιαστικής κοινότητας στην οποία ανήκε ο εξωμότης?

Τέλος στη δήλωση, πέραν της ομολογίας απιστίας υπάρχει μία αιχμή. Ο δηλών επιθυμεί να στερήσει από την Εκκλησία τυχόν κρατική ενίσχυση επί τη βάσει του αριθμού των μελών Της, επιθυμεί, θα λέγαμε, να αποτρέψει την εκκλησιαστική κοινότητα από το να θησαυρίζει στο όνομά του. Εδώ επαναλαμβάνεται καθαρά η διάχυτη στους απίστους πεποίθηση ότι τα δόγματα της Εκκλησίας είναι προϊόντα των λειτουργών Της για τον προσπορισμό πλούτου και μόνον. Στο νου έρχονται οι αμαρτίες του παρελθόντος του εναγκαλισμού, δηλαδή, Εκκλησίας και Πολιτείας και της βίωσης ενός ιερατείου πλούσιου που ποιμαίνει ένα λαό φτωχό. Αντιλαμβάνομαι πως η επιστροφή των εκκλησιαστικών κοινοτήτων στην αποστολική απλότητα και ακρίβεια όπου οικογένειες ολόκληρες προσέρχονταν με ζήλο να βαπτισθούν στο όνομα της Αγίας Τριάδος και λαμβάνοντας τη χάρη του Αγίου Πνεύματος πλούσια κατά το βάπτισμα φωτίζονταν και νοητά και αισθητά, είναι ο μόνος τρόπος να ξαναβρεί η Δύση το χαμένο φως της.

πρεσβύτερος Γεώργιος Κανάκης

http://anastasiosds.blogspot.com

ΜΟΥ έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση και το αναρτώ όταν βρεθώ κοντά στην οικεια "πόλιν" με ηρεμία πολύ και χωρίς πόνο, μέσα στην αναστάσιμη χαρά θα σας πω το αναστάσιμο Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ε που απήυθυνε ο Κύριος στους μαθητές του! και θα σχολιάσω τις σκέψεις και λέξεις του αδελφού και συλλειτουργού!

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ
ΑΛΗΘΩΣ
Α Ν Ε Σ Τ Η!
modern father

Τρίτη 14 Απριλίου 2009

μετα πατρός Φιλοθέου αποχαιρετισμός ως το Πάσχα και την Ανάσταση

δυστυχώς για κάποιους…ευτυχώς για εμάς ο Γέρων πατήρ Φιλόθεος Φάρος πολλές έχει απόψεις πρωτοπόρες…εμείς θεολογικά τον παρακολουθούμε από τα έργα και τις σκέψεις του!
Καλό Π ά σ χ α!

modern father

ΚΥΡΙΕ ΟΙ ΕΝ ΠΟΛΛΑΙΣ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΚΥΡΙΕ ΟΙ ΕΝ ΠΟΛΛΑΙΣ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ…
Το τροπάριο της Κασσιανής σε ποιητική απόδοση Κωστή ΠαλαμάΚύριε, γυναίκα αμαρτωλή, πολλά,πολλά, θολά, βαριά τα κρίματά μου.Μα, ω Κύριε, πώς η θεότης Σου μιλάμες στην καρδιά μου!Κύριε, προτού Σε κρύψ΄ η εντάφια γηαπό τη δροσαυγή λουλούδια πήρακι απ΄ της λατρείας την τρίσβαθη πηγήΣου φέρνω μύρα.Οίστρος με σέρνει ακολασίας... Νυχτιά,σκοτάδι αφέγγαρο, άναστρο με ζώνει,το σκοτάδι της αμαρτίας φωτιάμε καίει, με λιώνει.Εσύ που από τα πέλαα τα νεράτα υψώνεις νέφη, πάρε τα, Έρωτά μου,κυλάνε, είναι ποτάμια φλογεράτα δάκρυά μου.Γύρε σ΄ εμέ. Η ψυχή πώς πονεί!Δέξου με Εσύ που δέχτηκες και γείρανάφραστα ως εδώ κάτου οι ουρανοί.και σάρκα επήραν.Στ΄ άχραντά Σου τα πόδια, βασιλιάμου Εσύ θα πέσω και θα στα φιλήσω,και με της κεφαλής μου τα μαλλιάθα στα σφουγγίσω.Τ΄ άκουσεν η Εύα μες στο αποσπερνότης παράδεισος φως ν΄ αντιχτυπάνε,κι αλαφιασμένη κρύφτηκε...Πονώ,σώσε, έλεος κάνε.Ψυχοσώστ΄, οι αμαρτίες μου λαός,Τα αξεδιάλυτα ποιος θα ξεδιαλύσει;Αμέτρητό Σου το έλεος, ο Θεός! Άβυσσο η κρίση.

Οι σκέψεις του αγίου Ιουστίνου του Νέου του εν Σερβία, του Πόποβιτς:
" Οι άνθρωποι κατεδίκασαν τον Θεόν σε θάνατο . Ο Θεός όμως δια της Αναστάσεώς Του καταδικάζει τους ανθρώπους σε αθανασία. Για τα κτυπήματα τους ανταποδίδει τους εναγκαλισμούς . Για τις ύβρεις τις ευλογίες . Για τον θάνατο την αθανασία. Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσο μίσος προς τον Θεό, όσο όταν Τον σταύρωσαν . Και ποτέ δεν έδειξε ο Θεός τόση αγάπη προς τους ανθρώπους, όση όταν ανέστη. Οι άνθρωποι ήθελαν να καταστήσουν τον Θεό θνητό, αλλ' ο Θεός δια της Αναστάσεώς Του κατέστησε τους ανθρώπους αθανάτους. Ανέστη ο σταυρωθείς Θεός και απέκτεινε τον θάνατο. Ο θάνατος ουκ έστι πλέον. Η αθανασία κατέκλυσε τον άνθρωπο και όλους τους κόσμους του...".

http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/2009/04/blog-post_14.html
Μακαρι να είμαστε και εμείς σ’ αυτή την πνευματική κατάσταση που να είναι ένα μεγάλο χαμόγελο η απάντηση μας σε κάθε αδικία…ο χριστιανός δεν κάνει υπομονή από αδυναμία αλλα από δύναμη πνευματικη…καανείς δεν μπορεί να χωνέψει ότι ο Χ ρ ι σ τ ό ς δεν αντιδρούσε σε καμμία αδικία από αυτές που του έγινε εκτός μιάς περιπτώσεως!
Ο βίαιος που πέταξε όλους έξω από τον ναό, Ο ταπεινός και καθημερινός συμπατριώτης των Ιουδαίων έρχεται και λέγει ναι κύριοι…ο Θεός δεν ενδιαφέρεται για κάποιο λαό αλλα για κάθε άνθρωπο!
Έσωσε κάθε άνθρωπο και όλους μαζί αλλα σε εμάς επαφίεται να σωθούμε κοντά στον Χριστό ή να καταστρέψουμε τον πνευματικό μας εαυτό μακρυά!
Καλή Ανάσταση!

modern father

Κυριακή 12 Απριλίου 2009

ο θελων πρωτος ειναι...

«Κύριε, τά τελεώτατα φρονείν, τούς οικείους παιδεύων Μαθητάς, μή ομοιούσθαι τοίς έθνεσιν έλεγες, εις τό κατάρχειν τών ελαχιστοτέρων, ουχ ούτω γάρ έσται υμίν τοίς εμοίς Μαθηταίς, ότι πτωχός θέλων υπάρχω, ο πρώτος ούν υμών, έστω πάντων διάκονος, ο δέ άρχων, ως ο αρχόμενος, ο προκριθείς δέ ως ο έσχατος, καί γάρ ελήλυθα αυτός τώ πτωχεύσαντι Αδάμ διακονήσαι, καί λύτρον δούναι αντί πολλών, τήν ψυχήν τών βοώντων μοι, Δόξα σοι.»Κυριε, διδάσκοντας τους δικούς Σου μαθητές να σκέπτονται ότι πιο τέλειο (και σωστό,δικη μας η παρένθεση διοτι το σωστό είναι σχετικό και ηθικιστική έννοια),τους έλεγες να μη μοιάσουν με τους εθνικούς(τους ειδωλολάτρες), ώστε να θέλουν να εξουσιάζουν τους ασήμους και αδυνάτους. Έλεγες: Δεν επιτρέπεται να συμβεί αυτό στους δικούς μου μαθητές γιατί (έχετε το παράδειγμα μου), εγώ είμαι με την θέληση μου πτωχός. Λοιπόν, ο πρώτος από σας ας είναι υπηρέτης όλων, ο άρχοντας ας είναι όπως ο υπήκοος, αυτός που πήρε την πρώτη θέση, όπως ο τελευταίος. Γιατί κι εγώ ο ίδιος έχω έλθει για να υπηρετήσω τον Αδάμ(τον άνθρωπο) που (ενώ ήταν πλούσιος)έγινε (με την παρακοή του) πτωχός, και να προσφέρω τη ζωή μου για τη λύτρωση των πολλών ανθρώπων που (με υμνούν και) δυνατά μου φωνάζουν : Δόξα σ’ Εσένα, Κύριε. (μετάφραση από τον π. Κυριακό Τσολάκη, Αγία και Μεγάλη Εβδομάς, εκδ. Ζωής, Αθήνα 2000)«ο πρώτος ούν υμών, έστω πάντων διάκονος, ο δέ άρχων, ως ο αρχόμενος, ο προκριθείς δέ ως ο έσχατος»Οποιος ζητά πρωτία, όποιος θέλει θέσεις, όποιος θέλει ο εαυτός του να είναι καταφύγιο για τους γύρω του πρέπει να είναι διάκονος όλων…δηλαδή να διακονεί την σωτηρία τους και με την ζωή, τους λόγους και την κρίση του να μην δυσκολεύει την πνευματικη πρόοδο των αδελφών του…αλλιώς τα πρωτία του θα υπάρχουν στη γη!αυτα δεν θα είναι πρωτία χάριτος…αλλα πρωτία ανθρώπου που τα ζητά και δι’ αυτά ζει και θυσιάζει κάθε προσωπική σχέση και λειτουργία στο βωμό της ανελίξεως του επι γης…αλλα δυστυχώς όταν ο Χριστός αποφασίσει στην Δευτέρα Παρουσία το κριτήριο θα είναι αλλωτινό και ευαγγελικό, και τα πρωτία τα εκκλησιαστικά, κομματικά και σε κάθε επίπεδο της ζωής μας θα αλλάξουν και θα έρθουν τα π ά ν ω κ ά τ ω διότι τότε θα βασιλεύει Εκείνος που ε σ ι ώ π α και δεν απελογήτο σε κανέναν και τελικα κατέληξε εις τον Σταυρόν!Δεν υπάρχει πρωτοποριακότερη ιδέα ανακατασκευής του κοινωνικού μοντέλου ζωής και αναποδογύρισμα του εκκλησιαστικού κατεστημένου, από το να γίνει άρχων ο αρχόμενος και να άρχεται ο άρχων υπό των υπηκόων του…δηλαδή ο βασιλιάς να υπολογίζει την γνώμη όχι μόνο να την υπολογίζει αλλα μέσω αυτής να τοποθετείται!θαυμάσιο θα ήταν να εγένετο καμμία κοινωνική αδικία, καμμία εκκλησιαστικη δίωξη, καμμία εκκλησιαστικη δικαιοσύνη δεν θα υφίστατο λόγω της σχέσης διακονίας που θα διέπνεε τα πάντα…αλλα δυστυχώς αντί τούτων στον εκκλησιαστικό χώρο θα δίναμε ακόμη μία φορά και στον ίδιο τον Χριστό αντί νερού, ξύδι να τον πικράνουμε!Δεν θα σκεπτόμασταν ότι μπορεί να είναι δικό του θέμα το αν θα γίνουν όλα όπως ζητάμε εμεις…Χριστέ μου σου υπόσχομαι ότι δεν μπορώ να σε φθάσω στην διακονία του άλλου έτσι όπως την θές…αλλα ταυτόχρονα σου υπόσχομαι ότι αδελφό δεν θα αλέσω με τα δόντια μου δίνοντας του διαβόλου τόπον να με βασανίζει αιώνια με τον πόνω ότι υποκρίνομαι ενώπιον αδελφού και ενώπιον Σου!
modern father

εις το επανειδείν

αδελφοί μου
ο καθένας απο εμάς με δικη του υπαιτιότητα
ή χωρίς δικη του θέληση
ταλαιπωρείται σηκώνοντας τον Σταυρό του...
ευχομαι αυτό το Πάσχα
να γίνει πιο ελαφρύς και εύκολος ο σταυρός μας
για να τον αντέξουμε
και πλησίον του Χριστού
να συνευφρανθώμεν αναστάσιμως...!
τα λέμε μεταπασχαλίως, καλή Ανάσταση!
ας αναστηθούμε απο τα πάθη μας και ας δοξάσουμε τον Χριστο πορευόμενοι μετ' Αυτού -που αδίκως έπαθε- προς το πάθος Του!

modern father