Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Αγιασμένα χεράκια...



Αγιασμένα χεράκια...




σε έναν αναγνώστη που ποθεί διακαώς την ιερωσύνη!ευτυχως ο Θεός μεριμνά...




εγνώρισα εναν επίσκοπο στην Μητροπολη Ύδρας τον μακαριστό Γέροντα μας κυρό Ιερόθεο τον Τσαντίλη τον εκ Πατρών(+15 Ιουλίου 2008).

Ανδρα αρετής και εγνωσμένης αγιότητος, ασκήσεως ου της τυχούσης, άρχοντα, ευγενή, αυστηρό αλλά όχι αγενη και βλοσυρό!

εναν επίσκοπο να στέκει στον θρόνο τον Δεσποτικό και να δεσπόζει της λειτουργικής συνάξεως ειτε ιερουργών, είτε κηρύσσων, είτε χοροστατών.

θα αφήσω τα παιδικά μου μάτια να σας ζωντανεύσουν, αδελφοί μου χριστιανοί, ζώσες και δρώσες πραγματικότητες ενώπιον μου!

ενα παιδί μαθητής του Δευτέρου Δημοτικού Σχολείου Κρανιδίου σε σχολικό εκκλησιασμό παρουσία και χοροστασία του μακαριστού Ιεροθέου.

ο παππούς μας με το χαζράνιον του επι του αρχιερατικού θρόνου, τι είπε στο κήρυγμα δεν θυμάμαι...επίσης θυμάμαι οτι λειτουργούσε ο μακαριστός π.Σταύρος Μπάζος (+7-Ιανουαρίου-2011) και ο ακόμη ετι ζων γέροντας μας π.Γκίκας Παπαδημητρίου, αρχιερατικός του τότε επίτροπος εν Κρανιδίω, στον μητροπολιτικό μας Ναό στο Κρανίδι και ο μακαριστός αγιος Υδρας χοροστατούσε με τα ράσα του μαύρα μιαλεπτη λιπόσαρκη φιγούρα...που πριν να ψαλλεί το "Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιον σου..." στράφηκε στα παιδιά και μας είπε ότι τώρα θα κανουμε ολοι μαζι πολλή προσευχή και θα γονατίσουμε...

τι σήμαινε αυτό; πως παιδιά δημοτικου να κατανοήσουν το γονάτισμα ο μακαριστός άφησε την αρχιερατικη ράβδο στο δεσποτικό και κατέβηκε τα σκαλιά και γινάτισε ανάμεσα στα παιδιά και έψαλλε μαζί μας τον ύμνο που μόλις μας είχε πει τι έλεγε...

μας προέτρεψε σε γονάτισμα και προσευχή και και σήκωσε λιγάκι τα αγιασμένα χέρια του σαν να ικέτευε τον Ουρανό να στείλει πολύ το έλεος του στα δικά Του μικ΄ρα παιδιά!@

τα αγιασμένα και λεπτά χεράκια του Ασκητού Επισκόπου και η φωνή του η χαρακτηριστική όχι με πολλά ποικίλματα αλλά με μια εντονη απλότητα, δωρικότητα και αρχοντιά συνέψαλλε μαζί μας!

έγινε ένα με τα παιδιά του σχολείου ο άγιος Επίσκοπος κυρός Ιερόθεος, αυτός ο τύπος προσευχης λείπει σήμερα...αδελφοί μου φίλοι του Χριστού μας!

ένας ΙΕΡΟΘΕΟΣ λείπει σήμερα...ένας τύπος χριστιανικής ζωής εμπράκτου...ας εχουμε την αγιασμενη ευχη του πάντα ενεργούσα μέσα μας με την χάρη του Θεού!




ενα κείμενο που ενα παιδί που έγινε παπας χαρις σε Εκεινον που με ενέπνευσε...το αφιερωνει σε ενα παιδι που σε αλλη γη και άλλα μέρη ποθει της ιερωσύνη του Χριστού.




με σεβασμο απρσμέτρητο,

αρχιμανδρίτης Ιερόθεος Λουμουσιώτης,

Ιεροκήρυξ της Ερμιονίδος της κατα ιεράν Μητρόπολιν Υδρας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ατακτως ευτακτα τα ειχα στο νου μου...

εβλεπα σημερα τον Χριστο στον θρονο του δηλαδη στον Σταυρό Του και σκεπτόμουν εγώ ως παπάς με άνεση ηρθα στο ναο, με το αμαξι μου, με την ...