προς Τίτον ανάλυσις (2)

"Παῦλος, δοῦλος Θεοῦ, ἀπόστολος δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν Θεοῦ καὶ ἐπίγνωσιν ἀληθείας τῆς κατ᾿ εὐσέβειαν"

Συνεχίζοντας την ερμηνεία του πρώτου στίχου της ωραίας ποιμαντικής επιστολής του Αποστόλου Παύλου, μετά την δήλωσιν του ονόματος του αποστολέα της επιστολής αυτής, αναφέρεται η ιδιότης του αποστέλοντος το γράμμα αυτό! δεν είναι απλός κομιστής γράμματος, ούτε απλός μεταφορέας γνώμης τινός άλλης αλλά είναι απόστολος με ειδικήν κλήσιν, διδακτός Θεού!

Αφού εις αυτόν απευθείας απεκαλύφθη ο Χριστός μας και εβαπτίσθη υπό του κατα πόλιν κατασταθέντος πρεσβυτέρου-επισκόπου Ανανίου του κατα Δαμασκόν κατόπιν εντολής θεϊκής. για αυτό είναι Απόστολος Ιησού Χριστού.

Απόστολος είναι επειδή επωμίσθηκε αυτήν την αποστολήν του ευαγγελισμού εις τα Έθνη της ρύσεως της Θεοτόκου ότι ναι κάνω όσα Συ Κύριε ηθέλησες, είμαι ένα παιχνιδι εις τα χερια του δημιουργού, ένα στολίδι στο ένδρο της βιολογικότητος, ενα πέρασμα σε πλάνο του σινεμά αλλά αυτά τα τρία που είμαι, τα έχω εν εαυτώ ή σωστότερα είμαι ότι είμαι με τη χ ά ρ η του Θεού και αυτού που έστειλε στη γη του Ιησού Χριστού.

Ιησούς, είναι ο Σωτήρας του κόσμου, ο λουτήρας μιάς ξερής κεφαλής που της απεκάλυψε την ξηροδερμία της αμαρτίας της και τελικώς την αποθεράπευσε εν τη θυσιαστική του πορεία επι γης, που είναι αυτο-θυσιαστική και όχι ετερο-θυσιαστική!

Χριστός, ο κεχρισμένος μεσσίας, ο αναμενόμενος και προσδοκώμενος, Εκείνος που περίμεναν οι φιλόσοφοι, ανέμεναν και προκατήγγειλαν οι προφήτες και εις των προφητών τον "εβάπτισε"! ο της μετανοίας κήρυξ τον εβάπτισε με την δική του συγ-κατάβαση εις την ανθρώπινην χαμέρπειαν, εις το ευτελές και παραπικρασμένο "είναι" της ανθρωπίνης φύσεως, διότι η φύσις ησθένη και ήρθε ο μέγας Ιατρός προς ιατρείαν, η φύσις ησθένη και ήρθε ο μέγος ανατόμος με την χάρην του Θεού άπασαν εν εαυτώ καθότι ήτο ο ά σ α ρ κ ο ς Λ ό γ ο ς της Παλαιάς Διαθήκης τ ώ ρ α δι' ημάς σεσαρκωμένος, άνθρωπος ουχί ψιλώς αλλά γυμνός της δόξης της θεότητος για να μην θαμπωθεί ο κοινός νους, αλλά να ημπορέση να ανθέξη ενώπιον του μεγαλείου αλλά και της απλότητος της θεότητος στα πλαίσια της Κ α ι ν ή ς Δ ι α θ ή κ η ς και προ της Δευτέρας παρουσίας, που όλα θα καταργηθούν και οι άνθρωποι οι εν παραδείσω όντες-άρα α π λ ώ ς με τα νο η μέ νοι- θα ομιλούν όπως ο φίλος λαλεί εις τον φίλον του ενώπιον του Χριστού μας. Όπως μόνον οι μαθητές οι τρείς του στενού κύκλου των μαθητών -Πέτρος και Ιάκωβος και Ιωάννης- μπορούν να γνωρίζουν τι σημαίνει δόξα της θεότητος εν τω γεγονόςε της θείας Μεταμορφώσεως...που προ της αναστάσεως έδειξε το τεθεωμένον σώμα του Χριστού. (συνεχίζεται)

modern father

προς Τίτον επιστολής, ανάλυσις

“Παῦλος, δοῦλος Θεοῦ, ἀπόστολος δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν Θεοῦ καὶ ἐπίγνωσιν ἀληθείας τῆς κατ᾿ εὐσέβειαν “
O Απόστολος Παύλος εις τον πρώτον στίχον της προς Τίτον, Απόστολον του Θεού της κατα Κρήτην Εκκλησίας, Επιστολή αρχίζει αρχικώς με την δήλωσιν του ονοματός του! Δηλώνοντας το όνομα του ο Παύλος ο μέγας, ως δούλος Θεού, αποδεικνύει την εντονη αποστολική του πίστη για να γινουν όλα στη ζωή των πιστών απελεύθερα αμαρτιών και να ενταχθουν έτσι στο θέλημε του Θεού.
Δούλος Θεού σημαίνει ότι ο έσω και κρυπτός άνθρωπος είναι ελευθερος παθών, δηλαδή υποδουλώσεως εις την αμαρτίαν! Αν ο άνθρωπος δεν ελευθερωθεί απο την αμαρτία δεν είναι δούλος του Χριστού, αλλά δούλος και δουλευτής παθών και λαθών, δηλαδή της αμαρτίας. Και δεν λέω επίτηδες ότι υποτάσσεται σε αμαρτίες αλλά σε αμαρτία...η αμαρτία, αδελφοί μου, στο βάθος της είναι «μία», το ότι ξεχνούμε τον Θεό και δεν μπορούμε να του ζητούμε «χάρες» αλλά την χάρη του την Επουράνιο. Μακάρι να μπορούσαμε να έχουμε την παρρησία στον Κύριο, αλλά που...???πως θα στρέψουμε τα μάτια μας προς το θείο του Εικόνισμα? Όταν συχνά τον ξεχνάμε ή όταν τον θυμόμαστε στα δύσκολα και στα εύκολα τον ξεχνάμε?
Δούλος Θεού είναι μόνον ο άγιος, δηλαδή εκείνος ο χριστιανός που έχει την συναίσθηση της αμαρτωλότητος του! Και προσπαθεί καθημερινά να γεφυρώνει το χάσμα του απο τον Θεό...η αμαρτία δημιουργεί σχάση(δηλαδή μη σχέση) και η σωτηρία εν Χριστώ και ο πνευματικός αγώνας δημιουργεί σχέση(δηλαδή μη σχάση)!
Δούλος του Θεού Πατέρα, συνήθως ο απόστολος Παύλος όταν γράφει Θεός εννοεί τον Πατέρα, την πηγήν της Θεότητος, η οποία πηγή, ο Π α τ ή ρ των Φώτων και Θεός πάσης παρακλήσεως πέμπει(στέλνει) στον κόσμο τον σαρκωθέντα Λόγον Του, τον Κύριο μας Ιησού Χριστόν και εκπορεύει(ως εκ πηγής αεννάου) το Πανάγιο Πνεύμα!
(συνεχίζεται)

ಮೊದೆರ್ನ್ father