(συνεχεια απο την προηγουμενη)
Δυστυχώς δε η καθοδήγηση παραμένει κρυφή και αφανέρωτη εις τους άλλους μάλλον διότι δεν είναι απλά προσωπική αλλά δεν άγγιξε την καρδιά μας, δεν βρήκε έδαφος αγαθό μέσα μας και έτσι καλύτερα να μην την αποκαλύψουμε σε κανέναν αφού δεν θα είναι θεοφώτιστη αποκάλυψη!
Το κακό είναι ότι εμείς σήμερα κάναμε τα μοναστήρια μας, ιερά «ησυχαστήρια», ανεξέλεγκτα και αποίμαντα, ανεπίσκοπα (χωρίς την ευλογία του Επισκόπου -που Τον απορρίπτουμε όταν δεν κάνει στο δικό μας «τυπικό»- και αν-Ιέρ(ε)ιας διακονίας(άνευ πρεσβυτέρου - πνευματικού) αφού καλόγεροι και καλόγριες συναγωνίζονται ποιος θα γίνει καλύτερος «γκουρού» και πνευματικός καθοδηγητής χωρίς την ευθύνη και τον κόπο, τον μόχθο και τα προσευχητικά δάκρυα του πνευματικού πατρός!
Λέγουν συμβουλές και «λύσεις» χωρίς να λύουν τον σύνδεσμο με τον διάβολο, αφού ζητούν τις επισκέψεις με τον τρόπο τους! Κάνουν καφέδες και γλυκά σερβίρουν όχι χριστιανικώς και Χριστ(ο)-αδελφικώ τω τρόπω αλλά λόγω πελατειακής συγκυρίας και εφθαρμένης ψευδο-σχέσεως, αφού η σχέση γίνεται προσωπική-εωσφορικά εγωτική και απ-εκκλησιασιοποιητικά καθοδηγητική, χωρίς πόνο για τον άλλον και νοιάξιμο πραγματικό αλλά με διαθεση να εξυπηρετηθούν οι οποιεσδήποτε ανάγκες της μονής!
Σε αυτό τον τρόπο εξάσκησης της μοναχικής πολιτείας και της έκπτωσεως της εις τους εκκλησιαστικούς κρεμαστούς κήπους όχι της Εδέμ αλλά της επιγείου Βαβυλώνος αντιδρά με τον τρόπο του ο όσιος Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής, αφού λέγει ξεκάθαρα: «αυτός θα τους πληροφορήση κάποτε να τον γνωρίσουν τον πραγματικόν μας σκοπόν». Ο Κύριος μας όταν εμεις αεννάως ζούμε με το όνομα του στο στόμα, στο νου και στην καρδιά μας τότε θα μας διασώσει από κάθε πνευματικό κίνδυνο αλλά και από την συκοφαντική διάθεση όσων μας κατηγορούν, που πάντα κάτι κακό θα βρίσκουν να λένε!!!
Ας μην αφήσουμε τίποτε άλλο να σκιάσει την καρδιά μας με πόνο και προβληματισμό, αλλά ας ακούσουμε την μακαρία ασκητική φωνή προς όσους μας κατηγορούν εμάς αλλά και καθέναν αδελφό ή και τον πατέρα μας ακόμη: «Μη φοβάσαι. Αυτοί που κατηγορούν είναι συνηθισμένοι να το κάμνουν και με ότι τρόπον και αν τους αναπαύσης, θα βρεθή μια αιτία που κάποτε δεν θα μπορέσης να τους αναπαύσης και τότε θα κατηγορήσουν πάλι.»!
Πρόσχωμεν τοις εαυτοίς μας αλλά και τη συνειδήσει μας!
modern father
