Χριστούγεννα
αμφίσημα και πολυποίκιλα
Γέννα υπέρ-λογη αλλα ουχί ά-λογη,
Γέννα παγκόσμια και ουσιαστική,
Γέννα πίστεως μενούσης και,
όχι λογικής στασιαζούσης.
παύει να ισχύει το λογικόν,
ενεργοποιείται δε το του Λόγου,
ιστορικό άναμα φλόγας πίστεως,
εις την καρδίαν Ημών.
δεν υπάρχει το μυστήριο,
για όσους θέλουν Χριστό βολικό,
αλλά υπάρχει ως μυστήριο,
για όσους προτιμούν της φάτνης τον Χριστό.
τον μικρό και αδύναμο,
τον ταπεινό και ησύχιο,
τον ειρηνικό και παγωμένο,
τον παρακατιανό και πονεμένο.
Αυτόν, τον Χριστό, γιορτάζει,
η Εκκλησία Του η μονάκριβη(ορθόδοξη),
Εκείνη ξέρει ότι η αδυναμία,
είναι δύναμις Θεού.
ο μικρός νεανίας είναι ο σαρκωθείς Θεός,
το μικρό βρέφος είναι ο Υιός της Παρθένου,
ο μικρός Χριστός είναι ο ριψοκίνδυνος Θεάνθρωπος,
ο αφανής υιός του Δαυϊδ φαίνεται κοσμικώς ως υιός ξυλουργού.
ο Ιωσήφ δεν εχει σχέση "πατρική"(βιολογική),
αλλά σχέση προστατευτική προς τον Χριστό,
κανείς δεν έχει την βρεφική στοργή Του,
κανείς δεν έχει χαμόγελο βρέφους πιο γλυκό.
Χριστέ μου, έλα στη φάτνη της δικής μου α-λογίας,
έλα Θείον Βρέφος στην δική μου σταβλώδη ακαταστασία,
ίδε με ως ελάχιστο παιδί(ο) σου, σπεύσε σε μένα,
περίμενε με φέτος να ζήσω τα δικά σου ΧΡΙΣΤΟΥ-γεννα!
