Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ

ΑΥΡΙΟ η Εκκλησία του Χριστού δια των Πατέρων και διδασκάλων της εν τη εκκλησιαστική αυτοσυνειδησία της όρισε να εορτάζεται η μνήμη της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, του ιερού συμβόλου εκείνου που ματαιώνει την καταδυνάστευση του πνεύματος υπό της ύλης και την απελευθέρωση του ανθρώπου από την υλώδη (υποδουλωμένη στην ύλη και αγκιστρωμένη ύπαρξη στην) αμαρτία!
Ο υλισμός δεν είναι απλώς ένα φιλοσοφικό – θεωρητικό κίνημα…αυτή την εργώδη μανία για επίκαιρα και επίκυρα επίγεια αγαθά –αυτή την μανία της υλικότητος που επικυριαρχεί στα πάντα- αντιστρατεύεται το γεγονός της Θείας του Χριστού και αγίας Σταυρώσεως…
«Ο υλισμός γεννήθηκε από την ανάγκη του ανθρώπου να εξετάσει, να ερμηνεύσει και να επηρεάσει τα φυσικά φαινόμενα και την κοινωνική πραγματικότητα, με τη λογική του έξω και πέρα από τους κάθε λογής μύθους και ιδέες που επικρατούσαν. Η τάση του ανθρώπου να εξηγήσει και να ερμηνεύσει τα κοινωνικά φαινόμενα με το λογικό του μέσα στα πλαίσια, αστήρικτων ίσως, αλλά πάντως, φυσικών αιτίων, τον έφερε αντιμέτωπο με όλους όσους εφεύρισκαν αυθαίρετες και εξωπραγματικές λύσεις στην αδυναμία τους να πλησιάσουν ένα πρόβλημα. Αλλά ο υ. δε γεννήθηκε μόνο μέσα από τη λογική των οπαδών του. Θεμελιώθηκε πρωταρχικά μέσα σε μια δεδομένη κοινωνική πραγματικότητα, εμφανίστηκε ως αντίθεσή της, την αμφισβήτησε και λίγες φορές δυστυχώς κατόρθωσε να την ανατρέψει.»
http://www.live-pedia.gr/index.php/%CE%A5%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82
το διαφορετικό που έρχεται και λέει ο Χριστός είναι το έλα κοντά μου : και πλέον δεν θα είσαι μόνος εγώ θα είμαι δίπλα σου…ενώ σε κάθε φιλοσοφικό κίνημα ο φιλοσοφών νους (ο θεωρητικός του κινήματος είναι και παραμένει μοναχός του!
πάρε το σταυρό μου : που γίνεται και δικός σου Σταυρός, είναι ο σταυρός μας, ο σταυρός του Χριστού … και προσπάθησε στη ζωή σου, να πορευτείς μέσα στις ιστορικές συγκυρίες και συνθήκες για να συναντήσεις τον Αναστημένο Λυτρωτή στην μεταϊστορική και εξω – υλιστική εμπειρία της Εκκλησίας!
ακολούθησε με : είναι το τελευταίο στάδιο…να βηματίσεις το θυσιαστικό βηματισμό και τον αγαπητικό τρόπο ζωής του αληθινού και μοναδικού Μεσσία, που έκανε την σωτηρία γεγονός της ιστορίας και μας έδειξε ότι η ύλη αν μπει στην προοπτική της Βασιλείας του Θεού μπορεί να γίνει μέσω προσωπικού εξαγιασμού στην μοναδική σαρξ –γεννώσα εν τω κόσμω- εμπειρία Χριστού…
Γι’ αυτό γίνεται άνθρωπος ο Άγιος Θεός να δείξει ότι η ύλη δεν είναι κακό…η ύλη δόθηκε δια της θεϊκής δημιουργικής χάριτος … εκτίσθη δε ο κόσμος όπως η χάρις του πανσθενουργού θέλησε!
Εύχομαι να βρούμε κοιτώντας τον Σταυρό του Χριστού την ανοιχτή αυτή αγκαλιά που δέχεται τον καθένα μας όπως είναι και όπως υπάρχει με την μόνη προϋπόθεση ελεύθερα να προσέλθει στο εν Χριστώ είναι και στο εν ανθρώπω μοναδικώς συνυπάρχειν!
Με βοήθεια και όπλο τον Σταυρό του Χριστού να διώκουμε κάθε λογισμό που μας απομακρύνει από τον Χριστό και μας δένει με αμετροεπές υλιστικό φρόνημα στα γαιώδη και φθαρτά δήθεν «αγαθά»!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ!

ΓΙΑΝΝΑΡΑ : ΠΡΟΤΥΠΗ(ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ) ΘΕΣΗ ή ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ???

Να καταργηθεί το μάθημα των θρησκευτικών
Σεπτέμβριος 7, 2008 in 2008

Αν οι αξιωματούχοι του κλήρου στην Ελλάδα σήμερα διασώζουν εκκλησιαστική συνείδηση, θα είναι αυτονόητο να απαιτήσουν από την πολιτεία την κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία.

Με το μάθημα των θρησκευτικών εκχώρησε η ελλαδική Εκκλησία ζωτικό της λειτούργημα, την κατήχηση των παιδών και των εφήβων, σε έμμισθους υπαλλήλους του κράτους εκπαιδευμένους σε κρατικές «θεολογικές» Σχολές. Αλλά όταν η κατήχηση αποσπάται από τον φυσικό βιωματικό της χώρο, τη λειτουργία ζωντανού σώματος ενορίας και επισκοπής, αλλοτριώνεται νομοτελειακά σε ιδεολογική χειραγώγηση, ανιαρή προπαγάνδα.

Ο φυσικός χώρος της κατήχησης δεν μπορεί να είναι άλλος από τον χώρο όπου πραγματώνεται και φανερώνεται η Εκκλησία ως άθλημα σχέσεων κοινωνίας της ζωής. Και φυσικός λειτουργός της κατήχησης είναι ο πατέρας της εκκλησιαστικής κοινότητας: αυτός που «γεννάει» τα μέλη του σώματος στον «καινό» της Εκκλησίας τρόπο της ύπαρξης.

Η πολιτεία αποδέχθηκε ασμένως να επιβάλει στα σχολεία μάθημα θρησκευτικών. Και αυτό γιατί από τη σύστασή του το ελλαδικό εθνικό κράτος λογάριαζε την Εκκλησία όπως και ο ιδεολογικός του γεννήτορας Αδαμάντιος Κοραής: Σαν θεσμό ηθικοδιδακτικής χρησιμότητας – θεσμό που «εξημερώνει τα ήθη» και επιβάλλει, αποτελεσματικότερα και από τον χωροφύλακα, κανονιστικές αρχές συλλογικής ευταξίας.


Το ελλαδικό εθνικό κράτος δεν κατάλαβε ποτέ την καισαρική διαφορά της Εκκλησίας από τη θρησκεία. Γι’ αυτό μέχρι και σήμερα, διατηρείται στο Σύνταγμα η οξύμωρη διατύπωση ότι «επικρατούσα εν Ελλάδι θρησκεία (sic) είναι η της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας»! και τα λοιπά συμφραζόμενα παιδαριώδη. Η χώρα όπου γεννήθηκε κάποτε η λέξη «εκκλησία» για να σημάνει την πραγμάτωση και φανέρωση του κοινού «αθλήματος της αληθείας», που συνιστά την «πόλιν», εμφανίζεται στο Σύνταγμά της να αγνοεί την ασυμβίβαστη αντίθεση Εκκλησίας και θρησκείας, Εκκλησίας και ιδεολογίας.

Ο σφετερισμός από το κράτος του ζωτικού εκκλησιαστικού λειτουργήματος της κατήχησης των παιδιών έχει δύο συνέπειες καίριες και πασιφανείς: Πρώτη συνέπεια, ο ευτελισμός, συχνά και η διακωμώδηση του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία. Μοιάζουν ελάχιστες εξαιρέσεις οι Νεοέλληνες που διατηρούν αναμνήσεις από τα θρησκευτικά του σχολείου διαφορετικές από αυτές της ανίας ή «της πλάκας».

Δεύτερη συνέπεια, το γεγονός ότι η ελλαδική κοινωνία που τα εγγράμματα μέλη της έχουν διδαχτεί υποχρεωτικό μάθημα θρησκευτικών σε όλες τις τάξεις του σχολείου και βομβαρδίζονται από καταιγισμό δημόσιων κηρυγμάτων προφορικών, έντυπων, ραδιοφωνικών, τηλεοπτικών, αυτή η κοινωνία εμφανίζεται εντελώς και απολύτως ακατήχητη. Δεν έχει ούτε τη στοιχειώδη, εγκυκλοπαιδική έστω πληροφόρηση για το τι είναι η Εκκλησία, ποιες οι επαγγελίες της, η ιστορία της, με ποιον πολιτισμό σφράγισε την ανθρώπινη σκέψη και Τέχνης. Τα διαγγέλματα ή οι δηλώσεις των πολιτικών και η αρθρογραφία των δημοσιογράφων τις μέρες των Χριστουγέννων, του Πάσχα, του Δεκαπενταύγουστου ή όταν συζητούνται θέματα σχέσεων κράτους και Εκκλησίας, μαρτυρούν άγνοια και παρανοήσεις ασυγχώρητες για ανθρώπους έστω υποτυπώδους παιδείας.

Και το τραγικότερο, η ίδια άγνοια, η σύγχυση της Εκκλησίας με τη θρησκεία, σφραγίζει τον λόγο και των περισσότερων αξιωματούχων του κλήρου. Είναι γνωστοί στην ελλαδική κοινωνία επίσκοποι που φιλοδοξούν να παίζουν ρόλο όχι εκκλησιαστικού ποιμένα αλλά θρησκευτικού ηγέτη, ρόλο Αγιατολάχ με απαιτήσεις θεοκρατικού ελέγχου της πολιτικής εξουσίας. Αυτοί μάχονται και για τη διατήρηση της υποχρεωτικής κατήχησης των μαθητών στα σχολεία.

Στη θέση του μαθήματος των θρησκευτικών το υπουργείο Παιδείας θα μπορούσε να θεσμοθετήσει μάθημα ικανό να πληροφορήσει τον μαθητή και να τον εξοικειώσει με τα κίνητρα των αναζητήσεων που συγκρότησαν την παράδοση πολιτισμού των Ελλήνων. Η λογική ενός τέτοιου μαθήματος υποχρεωτικού για όλους τους μαθητές (άσχετα με διαφορές θρησκευτικές, φυλετικές, ιδεολογικές) θα μπορούσε να συνοψιστεί στην ακόλουθη πρόταση:

Κάθε παιδί που τελειώνει την εγκύκλια εκπαίδευση σε ελληνικό σχολείο οφείλει να γνωρίζει ποια μεταφυσική γέννησε τον Παρθενώνα, το άγαλμα, την τραγωδία και ποια μεταφυσική γέννησε την Αγια-Σοφιά, τη βυζαντινή Εικόνα, τη βυζαντινή λειτουργία. Σπουδάζοντας στο σχολείο ποια «γιγαντομαχία περί της ουσίας» οδήγησε σε αυτές τις κορυφαίες εκφάνσεις πολιτισμού των Ελλήνων, δεν σημαίνει και ότι υποχρεώνεται το παιδί να ασπαστεί συγκεκριμένη μεταφυσική πρόταση.

Πρώτη, καίρια δυσκολία σε μια τέτοια θεσμική πρωτοβουλία είναι: ποιοι θα συντάξουν το «αναλυτικό πρόγραμμα» διδασκαλίας του καινούργιου μαθήματος – από την πρώτη τάξη του Δημοτικού ώς την τελευταία του Λυκείου. Το υπουργείο Παιδείας και τα παιδαγωγικά του επιτελεία δεν διαθέτουν την ποιότητα του ανθρώπινου υλικού για τέτοια ουσιώδη τολμήματα, τη διαπίστωση επαληθεύουν τα «αναλυτικά προγράμματα» διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και Ιστορίας: πραγματική συμφορά. Μην ξεχνάμε ότι η επί ΠΑΣΟΚ άλωση του υπουργείου από τις «προοδευτικές δυνάμεις» του «εκσυγχρονιστικού» μηδενισμού και των «πολυπολιτιστικών» δολιοτήτων της «Νέας Τάξης» συνεχίζεται εδραιούμενη και επί «Νέας Δημοκρατίας», με τα ονόματα Γιαννάκου, Στυλιανίδη, Λυκουρέντζου να σηματοδοτούν τον τέλειο απελπισμό για τυχόν αντίσταση.

Δεύτερη, ακόμα μεγαλύτερη δυσκολία είναι: ποιοι θα διδάξουν ένα τόσο απαιτητικό καινούργιο μάθημα στα παιδιά. Οσοι πολίτες έχουν οποιασδήποτε μορφής επαφή με το σχολείο στην Ελλάδα σήμερα μπορούν να βεβαιώσουν πόσο ανατριχιαστικά (στην κυριολεξία) χαμηλό είναι το επίπεδο των πτυχιούχων που παράγονται στις εκπαιδευτικές σχολές των ελλαδικών πανεπιστημίων. Και πόσο αποτελεσματική η πλύση εγκεφάλου που έχει υποστεί ο δάσκαλος ή πόσο έντρομος είναι από την ιδεολογική τρομοκρατία που του ασκείται.

Με αυτά τα δεδομένα μπορεί να δικαιολογηθεί και η απύθμενης μωρίας συζήτηση για αντικατάσταση του μαθήματος των θρησκευτικών από μάθημα «θρησκειολογίας» και «συγκριτικής των θρησκειών»!!! Ωσάν να είναι ποτέ δυνατό να διδαχτεί ο πολιτισμός με όρους ιδεολογίας και να «συγκριθούν» οι μεταφυσικές αναζητήσεις που τον γέννησαν χωρίς να υπάρχει εμπειρική γεύση τέτοιας αναζήτησης.

http://giannaras.wordpress.com/2008/09/07/na_katargh8ei_to_ma8hma_8rhskeftikwn/#more-299
ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ή ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ???ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ή ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΣ-ΕΝ ΤΟΙΣ ΣΧΟΛΕΙΟΙΣ???
ΠΡΩΣΩΠΙΚΩΣ ΦΡΟΝΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΖΗΤΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ...ΔΙΟΤΙ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΘΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΜΑΣ ΣΧΟΛΗΣ???
ΟΛΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΤΑΝ Η ΧΑΡΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ...ΠΡΟΣΧΩΜΕΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΟΙΜΝΙΩ...ΠΑΝΤΩΣ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΚΑΙΡΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ...ΑΣ ΣΥΣΚΕΦΘΟΥΜΕ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΞΕΙΑΣ ΓΡΑΦΙΔΟΣ!
Modern Father

ΘΥΜΗΔΙΑ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΓΡΑΦΙΔΟΣ ΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ

Σοβαρό ατόπημα από την εφημερίδα "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ"

Βεβήλωση της αγιογραφίας του Τιμίου Προδρόμου από την εφημερίδα "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ"

Ανήμερα της εορτή της αποτομής της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου πολιούχου του Κρανιδίου η φυλλάδα ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ έκανε ένα δώρο στους Κρανιδιώτες.

Δημοσίευσε φωτογραφία της παλαιάς εντοιχισμένης τοιχογραφίας της αποκεφάλισις του Αγίου Ιωάννου που βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Ναό του Κρανιδίου και στην θέση της Τιμίας κεφαλής του, με φωτομοντάζ, τοποθέτησε την κεφαλή της Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Κρανιδίου αξιότιμης κας Αγγελικής Αλεβίζου!

Παρομοιάζοντας την αποπομπή της κας Αλεβίζου με τον αποκεφαλισμό του Αγίου Ιωάννου.

Η φωτογραφία από την εφημερίδα ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ

http://eyaggelistria.blogspot.com/

Η δική μας αντίδρολιμαίας διαμαρτυρίαςαση στο ανωτέρω αρθρίδιο είναι η εξής και ανήκει εις το είδος της επιστολιμαίας διαμαρτυρίας:

""""Αξιότιμε κύριε Μουσταϊρα,

Μετά λύπης είδαμε το φύλλο 751 της εφημερίδος σας, ο “Παρατηρητής”, το οποίο στο εξώφυλλο, του μετά θρασείας και ανευλαβούς διαθέσεως εξεικόνιζε, του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού μας, την τοιχογραφία του εορταζομένου γεγονότος της αποτομής της τιμίας -του Πολιούχου μας Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού αγίου Ιωάννου- Κεφαλής.

Στη θεση δε της αγίας Κάρας της επί πίνακι ευρισκομένης δια τον έλεγχον παρανομίας – αμαρτίας εκθέσμου και εκνόμου (ως ήτο η υπόθεσις της Σαλώμης της ορχησαμένης ενώπιον του Ηρώδου), είχε τοποθετηθεί η κεφαλή μιάς κυρίας (καθόλα εριτίμου και ευγενούς άνευ δε ηδικής της υπαιτιότητος).

Αυτό δε δια τους κατοίκους του Κρανιδίου και απάσης της περιοχής είναι πράξις προσβλητική και αήθης.

Παρακαλούμεν δε να ανασκευάσετε και να ζητήσετε συγγνώμη : εν πρώτοις από τον “μέγαν εν γεννητοίς γυναικών”, τίμιο Πολιούχο και Προστάτη μας, ά γ ι ο Ι ω ά ν ν η τον Πρόδρομο, κατά δεύτερον δε από τους φιλοπροδρομίτες κατοίκους της περιοχής και της πόλεως του Κρανιδίου ιδιαιτέρως.

Μετά τιμής,

π. Ιερόθεος Ιωάννου Λουμουσιώτης,

ο εκ Κρανιδίου

Υ.Γ.: Σεις, κύριε, με τον τρόπον Σας θα κρίνετε πως θα ανασκευάσετε την γενομένην τολμητίαν!

Να σας έχει ο Κύριος, ταις λιταίς του Βαπτιστού Του, αγίου Ιωάννου πάντοτε υγειή και χαρούμενον.

π. Ι.""""

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΚΑΤΑΠΤΙΣΤΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΟΥΧΟ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ, ΤΙΜΙΟ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΠΡΟΦΗΤΗ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΟ ΦΥΛΑΚΑ ΚΑΘΕ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ...ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ Η ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΝΤΩΝ ΥΠ΄ ΑΥΤΟΥ!

Modern Father

ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙ ΣΧΟΛΙΟΥ...ΠΕΡΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

«Είναι καιρός η διοικούσα Εκκλησία να αναλάβει τις ευθύνες της και να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις των νέων με οποιοδήποτε τρόπο κρίνει ότι μπορεί να γίνει, εκτός σχολείου. Ας ξυπνήσουμε από τον λήθαργο επιτέλους!» http://eyaggelistria.blogspot.com/

Το σχόλιο σας το εισαγωγικό για το θέμα του μαθήματος των θρησκευτικών…εμπεριέχει και τα ανωτέρω!
Δυστυχώς ξεκινάτε με ένα χαρακτηρισμό που αδικεί την Εκκλησία, διότι Εκκλησία (όπως φυσικά και το ξέρετε, αλλά πρέπει να υπογραμμισθεί) είναι το Σώμα του Ζώντος Χριστού, κεφαλή του σώματος είναι ο Ιησούς Χριστός και μέλη του όλοι εμείς με το δικό του χάρισμα ο καθένας, άλλος είναι ιερεύς, άλλος είναι κήρυκας, άλλος απόστολος, άλλος προφήτης, άλλος θαυματουργεί, άλλος διώκει δαιμόνια…αλλά ο ένας χρειάζεται τον άλλον άρα δεν υπάρχει διοικούσα εκκλησία…υπάρχουν μόνον διοικούσες επιτροπές εταιρειών και πολυεθνικών…Η Εκκλησία του Χριστού έχει μπροστάρηδες εμάς τους κληρικούς όλων των βαθμών…δεν πταίουν μόνον οι ηγήτορες πταίουμε όλοι εμείς όταν και αν (που μάλλον γίνεται) εφησυχάζουμε!
Πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να κηρύττουμε Ιησού Χριστό, Εσταυρωμένο και Αναστάντα…να μη μας ενδιαφέρουν οι κοσμικοί κύκλοι τι θα πουν, να μην επιδιώκουμε θέσεις οι οποίες… και αξιώματα τα οποία…μας κάνουν στην πράξη αρνητές του Χριστού!
«Το Μάθημα των Θρησκευτικών δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει κατηχητικό χαρακτήρα. …. Έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή όπου ο αυτοθαυμασμός λόγω των τίτλων του παρελθόντος και ο θρησκευτικός ρητορισμός, ο οποίος -κατά τον Αλέξανδρο Σμέμαν- «συντίθεται από ένα μείγμα αισιοδοξίας, αναγκαστικής θριαμβολογίας και καταπληκτικής αυτοδικαίωσης»,» λένε οι κύριοι κύριοι Καθηγητές Θεολόγοι[1].
Φυσικά και το μάθημα δεν πρέπει να έχει χαρακτήρα κατηχητικό…με την στενότητα πνεύματος και τις αγκυλώσεις των παρωπίδων που πολλοί εξ ημών των ασχολουμένων με την διαπαιδαγώγηση χριστιανοπαίδων έχουμε επιδείξει…αλλά δεν μπορεί και να μεταβληθεί απλά σε θρησκειολογική αναφορά θρησκευτικών πληροφοριών και ερμαφρόδιτη σπορά προσωπικών ιδεών και κρατικών (αθεϊστικης προπαγάνδας) φιλοδοξιών! Το μάθημα πρέπει να είναι εμβάπτιση του νοός των παιδιών μας στο χριστιανικό και ιδιαιτέρως για την Ελλάδα στα ορθόδοξα κριτήρια και στις ορθόδοξες παραδόσεις που έχουν σφραγίσει όλη την ελληνική λαογραφία και άπασα την Ελλάδα από άκρου εις άκρον της πατρίδος μας!
Φυσικά και συμφωνούμε με τον λόγο του αειμνήστου γέροντος πατρός Αλεξάνδρου Σμέμαν…δεν πείθουν όσα ωραία λέμε…η αγάπη και η προσοχή του κόσμου στρέφεται στο δικό μας παράδειγμα…όλων ανεξαιρέτως των χριστιανών και δυστυχώς για τους κληρικούς…όλα τα βλέμματα στρέφονται πάνω τους!
Όλοι θέλουν το βίωμα και την εμπειρία την πνευματική του κληρικού να την βλέπουν…να μυρίζει ο παπάς λιβάνι…δηλαδή να είναι προσευχητικός ο βίος του να συνομιλεί με τον θεό για να μπορεί ότι ο Θεός του δίνει στην καρδιά του να το μεταφυτεύει στα περιβόλια των καρδιών των πιστών!
Το αντίθετο της αυτοδικαιώσεως είναι η εμπειρική γνώση της εν Χριστώ μεταμόρφωσεως του ανθρώπου, της θεώσεως με τη χάρι του Θεού!
Σίγουρα οι επιστήμονες μεταφορείς των Θέσεων της Εκκλησίας δεν έχουν υποκαταστήσει την Εκκλησία αλλά μπορούν να βοηθούν θετικά ή αρνητικά στην βίωση του εκκλησιαστικού γεγονότος! Αν είναι πιστοί με σθένος και επιστημονικό κύρος υποστηρίζουν το εκκλησιαστικό γεγονός (όχι τα λάθη των κληρικών, μοναστηριών κ.λπ.)! αν δεν πιστεύουν ή αποστασιοποιούνται από την λατρεία του Χριστού εν Εκκλησία ο λόγος τους μοιάζει άλογος και παράλογος και τα παιδιά κατανοούν την διχοστασία των καρδιών τους και εν τέλει την «πληρώνει την νύμφη» κατά το δη λεγόμενον το μάθημα το πολύπαθο και πολυβασανισμένο των θρησκευτικών

« Ποιος και πώς αποφασίζει τι είναι αναγκαίο να διδάσκεται στα σχολεία; Πόσο μοντέρνο και «έξυπνο» είναι ένα λοβοτομημένο και αφυδατωμένο σχολείο που παρέχει αποκλειστικά και εργαλειακά εφόδια και δεξιότητες μόνο για επαγγελματική αποκατάσταση και δεν δημιουργεί πολίτες καλλιεργημένους και ελεύθερους, γνώστες αλλά και συνεχιστές της παράδοσης και της ιστορίας τους; Πότε λήφθηκαν σοβαρά υπόψη οι προβληματισμοί και οι προτάσεις των ίδιων των θεολόγων για το ΜτΘ, ανεξάρτητα από τις οποιεσδήποτε γνωμοδοτήσεις και παρεμβάσεις της διοικούσας Εκκλησίας, οι οποίες όχι σπάνια μπερδεύουν ή και ακυρώνουν το ρόλο και την ευθύνη της Πολιτείας; Αν το ΜτΘ δεν είναι μάθημα κατήχησης, αλλά μάθημα με σαφή και διακριτά επιστημονικά αντικείμενα (άραγε επιστήμη δεν κάνουν οι Θεολογικές Σχολές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης;) το οποίο μεταξύ άλλων «συμβάλλει στην ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης, της ανεξάρτητης σκέψης και ελεύθερης έκφρασης, αλλά και στην κατανόηση του χριστιανισμού ως παράγοντα που συντελεί στην ανάπτυξη του πολιτισμού και της πνευματικής ζωής» (Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου-ΦΕΚαρ303, τχ.Β 13.3.2003), γιατί απομειώνεται η σημασία και η αναγκαιότητά του να λειτουργήσει μέσα στο πλαίσιο της γενικής υποχρεωτικής παιδείας; Γιατί μεταβιβάζεται επιλεκτικά (!) και ατομικά στους γονείς ως «δικαίωμα» η υποχρέωση της Πολιτείας, αυτή να ορίζει ενιαία και καθολικά τι είναι ωφέλιμο και απαραίτητο για τη γενική παιδεία του μαθητή; Ποιος είναι ο ρόλος και η θέση του εκπαιδευτικού θεολόγου σε ένα σχολείο όπου η παρουσία του και η μαρτυρία του ως δασκάλου εκβιάζεται ή τίθεται υπό αμφισβήτηση καθημερινά; Άραγε ποιες άλλες ειδικότητες συναδέλφων θα αντιμετωπίσουν σύντομα ανάλογα αδιέξοδα; Γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμιά αντίδραση, καμιά στήριξη και καμιά οδηγία από τους φυσικούς προϊσταμένους μας, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και τους σχολικούς Συμβούλους και μένουμε μόνοι, ένας ολόκληρος κλάδος, ο καθένας να «βγάζει το φίδι από την τρύπα» όπως μπορεί και όπως νομίζει, χρεώνοντας πιθανώς για άλλη μια φορά το ΜτΘ με τη δική του αδυναμία και μοναξιά; Γιατί πρέπει να δεχτούμε τις καθησυχαστικές εκφράσεις διαφόρων υπευθύνων όταν βλέπουμε ότι η πραγματικότητα οδηγεί το μάθημα και εμάς σε εξοστρακισμό από το δημόσιο σχολείο; Δηλώνουμε κατηγορηματικά και με όσες δυνάμεις μας έχουν απομείνει, την ανησυχία και τον προβληματισμό μας, όχι μόνο γιατί η παρουσία μας και ο ρόλος μας στο σχολείο τίθεται με γοργά βήματα υπό διαπραγμάτευση -ήδη με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς- αλλά και γιατί διαφαίνεται ξεκάθαρα στον ορίζοντα πια, ότι η παιδεία του μαθητή και του αυριανού πολίτη οδηγείται σε δρόμους που δεν έχουν σταγόνα από όραμα κι ελπίδα αλλαγής του κόσμου. Και γι’ αυτό κάποτε θα κληθούμε να απολογηθούμε στα παιδιά μας. Και τότε η σιωπή μας θα αγκαλιάσει τη συνενοχή μας…»από το άρθρο με θέμα : «Δεν θέλουμε οι Θεολόγοι να υποκαθιστούν την Εκκλησία»
http://eyaggelistria.blogspot.com/
Χαιρόμαστε δε για τα καίρια και σημαντικά ερωτήματα τους και καλούμε τους επαΐοντες και ειδήμονες αλλά και τους υπευθύνους να μας απαντήσουν!

Modern Father

[1] Προσωπικώς αποστασιοποιούμεθα από τον τίτλο του Θεολόγου…και τον χρησιμοποιούμε εδώ για να επιτευχθεί η συνεννόησις μεταξύ ημών και υμών, καθότι δια την εκκλησιαστικήν συνείδησιν Θ ε ο λ ό γ ο ι (μύστες της εν Χριστώ Αληθείας και Αποκαλύψεως) υπάρχουν 4 μόνον ανα τους αιώνες, οι άγιοι: ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΣΥΜΕΩΝ Ο ΚΑΙ ΝΕΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ, Ο ΚΑΙ ΚΗΡΥΞ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΠΕΡΙ ΑΚΤΙΣΤΟΥ ΦΩΤΟΣ.

Εν Ελλάδι: Θρησκευτικά; Όχι ευχαριστώ! Έχω το Κοράνιο!

Αναρωτιέται κανείς αν έχει τέλος η ανθελληνική προσπάθεια των πολιτικών της Πατρίδος μας. Αναιδώς και απροκάλυπτα κατήργησαν ουσιαστικά το μάθημα των Θρησκευτικών κάνοντάς το μάθημα επιλογής και όχι υποχρεωτικό. Απάλλαξαν τους μαθητές από ένα... «βάρος» (!) το οποίο δεν είχαν λόγο να σηκώνουν! Οι ίδιοι έρχονται τις ημέρες που σύσσωμος ο Ελληνισμός – και όχι μόνο – γιόρταζε την Μητέρα όλων των ανθρώπων, την Παναγία μας, και το μόνο τους μέλημα ήταν να προκηρύξουν διαγωνισμό (αρ. πρωτ. 106535/Α3)1 για την πρόσληψη 240 ιεροδιδασκάλων στις Μουφτείες της Θράκης για τη διδασκαλία του Κορανίου! Και συγκεκριμένα:
Για την Μουφτεία της Ξάνθης, 100 θέσεις:
14 θέσεις στην κατηγορία της Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης
86 θέσεις στην κατηγορία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Για την Μουφτεία της Κομοτηνής, 100 θέσεις:
15 θέσεις στην κατηγορία της Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης
85 θέσεις στην κατηγορία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Για την Μουφτεία του Διδυμοτείχου, 40 θέσεις:
11 θέσεις στην κατηγορία της Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης
29 θέσεις στην κατηγορία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Γεννώνται, λοιπόν, εύλογα, κύριε Υπουργέ, κάποια ερωτήματα, στα οποία πρέπει οπωσδήποτε να απαντήσετε! Δεν έχετε δικαίωμα να μην απαντήσετε και αυτή τη φορά, αν σέβεστε έστω και ελάχιστα τον θεσμό της Δημοκρατίας, τον οποίο υποχρεούσθε να υπηρετήσετε!
· Πόσες είναι συνολικά οι οργανικές θέσεις διδασκαλίας του Κορανίου και πόσες (αν υπάρχουν) οργανικές θέσεις διδασκαλίας της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης; Ζητάτε 100 θέσεις για την Ξάνθη, 100 για την Κομοτηνή και 40 για το Διδυμότειχο! Αλήθεια, πόσες είναι οι αντίστοιχες θέσεις για τα Χριστιανικά Σχολεία και πόσες θέσεις καλύπτονται με τους διορισμούς;
· Γιατί κ. Υπουργέ, δεν είναι και το Κοράνιο μάθημα επιλογής, όπως είναι τα θρησκευτικά; Ο ίδιος δεν συντάξατε και το προηγούμενο νομοσχέδιο; Γιατί δεν λάβατε την ίδια μέριμνα και στην περίπτωση των μουσουλμανικών σχολείων;
· Έχετε σκεφθεί πόσοι είναι ποσοστιαία οι Χριστιανοί και πόσοι οι Μουσουλμάνοι στην Πατρίδα μας; Κανείς δεν λέει να μη σεβόμαστε το δικαίωμα των Μουσουλμάνων να διδάσκουν στα παιδιά τους την θρησκεία τους. Αυτό, που αναρωτιέται ο μέσος Έλληνας πολίτης, είναι το ποιός είναι αυτός και με ποιό δικαίωμα ουσιαστικά απαγορεύει από τους Χριστιανούς να διδάσκουν και στα δικά τους παιδιά τη θρησκεία μας;
Η δήλωσή σας, κ. Υπουργέ, προκαλεί αγανάκτηση και είναι υποτιμητική για τη νοημοσύνη όλων όσοι στα ιερά και αιματοβαμμένα χώματα των συνόρων μας, στη Ροδόπη, σας τίμησαν με την εμπιστοσύνη και την ψήφο τους. Την παραθέτω όπως την διατυπώσατε ακριβώς: «Στο πλαίσιο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής μειονοτικής πολιτικής, η ελληνική Πολιτεία προβαίνει στην προκήρυξη των συγκεκριμένων θέσεων δείχνοντας την ευαισθησία της στη θρησκευτική ελευθερία και τον σεβασμό της στα μειονοτικά δικαιώματα. Η Θράκη καθημερινά αναδεικνύεται σε μια ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία που αποτελεί πρότυπο για όλα τα κράτη της ευρύτερης περιοχής μας».
Ποια είναι η «ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία» της Θράκης; Ποιοι έχουν δικαιώματα σε αυτήν την «ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία»; Πού είναι τα δικαιώματα και η μέριμνα για τους Χριστιανούς κατοίκους της; Η θρησκευτική ελευθερία των Μουσουλμάνων σας κάνει να έχετε τέτοια μέριμνα ή το ότι τελικά στραφήκατε αλλού για ψήφους; Μήπως δεν ξέρετε καλά πως η πολιτική τόσο της παράταξής σας όσο και η πολιτική των υπολοίπων, που απαρτίζουν το Κοινοβούλιο σήμερα, έχει εξοντώσει κάθε στοιχείο Ελληνισμού στα σύνορά μας; Βάλατε σκοπό να φτιάξτε καινούργιους ψηφοφόρους, οι οποίοι έχουν μαζί τους κεφάλαια και δύναμη που θα σας εξασφαλίσει την επανεκλογή; Την ώρα που κλείνουν μία-μία οι επιχειρήσεις στη Θράκη, εσείς κρίνατε πως το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν πως το Κοράνιο δεν διδασκόταν επαρκώς; Την ώρα που αποβιομηχανίζεται μία περιοχή, που κάποτε ήταν κέντρο ανάπτυξης για όλα τα Βαλκάνια, η Πολιτεία φροντίζει να μην μείνει πίσω η εκμάθηση του Κορανίου; Τι είδους ευαισθησία σας διακατέχει η οποία σέβεται τους λίγους και ταυτόχρονα αγνοεί και καταπατάει τους πολλούς;
Οι άνθρωποι στα σύνορα, σήμερα, έχουν την αίσθηση πως είναι ξεχασμένοι. Η Πολιτεία τους θυμάται κάθε τέσσερα χρόνια αλλά δεν τους ξεχνά λεπτό, όσο υποσκάπτει και υπονομεύει το μέλλον τους και το μέλλον των παιδιών τους! Η Πολιτεία χρόνια τώρα αγνοεί επιδεικτικά τα πραγματικά προβλήματα των συνόρων, για ένα απλό λόγο: Η ίδια τα δημιουργεί, τα επιτρέπει και τα ανέχεται. Βλέπετε δεν είναι μικρό πράγμα να στηρίζονται ολόκληρες προεκλογικές εκστρατείες βουλευτών ή ενισχύσεις κομματικών μηχανισμών από αραβικά και μουσουλμανικά οικονομικά συμφέροντα! Ποιος να νοιαστεί για τους Έλληνες που διαβιούν στα σύνορα υπό αυτές τις συνθήκες; Όποιος δίνει χρήματα, θέλει και ανταλλάγματα! Αλλά, κύριοι, δεν είναι δική σας η Πατρίδα για να την ανταλλάξετε! Δεν σας ανήκουν τα σύνορα για να τα ξεπουλήσετε!
Τελικά, κ. Υπουργέ, πρέπει να γίνουμε μειονότητα για να σεβαστείτε την θρησκεία μας και τις παραδόσεις μας μέσα στο ίδιο μας το κράτος; Γιατί, αν τελικά, αυτό πιστεύετε, δεν θα σας αφήσουμε να το πετύχετε! Δεν θα γίνουμε μειονότητα μέσα στην ίδια μας την Πατρίδα επειδή έτσι προστάζουν οι χορηγοί του κάθε πολιτικού της χώρας μας! Δεν γεννήθηκε ακόμα αυτός που για τα χρήματα θα θάψει μία ιστορία και ένα έθνος σαν το δικό μας! Γιατί έχει βαθειά και ακλόνητα θεμέλια! Αυτά για τα οποία πέθαναν οι Πατέρες μας: «Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την ελευθερία»! Τα χρήματα των χορηγών σας, κύριοι, δεν φτάνουν! Δεν μπορείτε να εξαγοράσετε την Πατρίδα μας!
Δεν θα κουραστώ ποτέ να το λέω και να το γράφω: Είναι η πατρίδα μας και την θέλουμε πίσω!

Μανώλης Β. ΒολουδάκηςΆρθρο για την εφημερίδα «ΘΡΑΚΗ» της Ξάνθης και το περιοδικό «ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» του Ι.Ν. Αγ. Νικολάου οδού Ασκληπιού, Αθηνών
------------
1 Το πλήρες κείμενο της προκήρυξης έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στο τεύχος Γ΄ στις 14 Αυγούστου 2008 και έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Υπουργείου (http://www. ypepth.gr) .

ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ Ε.Ε

ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ Ε.Ε
(Από τό Βιβλίο τοῦ Ἐλλογιμωτάτου Καθηγητοῦ
κ. Γεωργίου Κρίππα Διδάκτορος Συνταγματικού Δικαίου )

Τ ί ἰσχύει γιά τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν
στά 25 Κράτη Μέλη τῆς Ε.Ε.


1. ΓΑΛΛΙΑ
Τό Γαλλικό Σύνταγμα ὁρίζει στό ἄρθρο 2 ὅτι ἡ Γαλλία εἶναι ἕνα κράτος «λαϊκό», προσθέτει δέ ὅτι ἐγγυᾶται τήν ἰσότητα ἐνώπιον τοῦ νόμου άδιακρίτως θρησκέιας καί σέβεται ὅλες τίς θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Σέ πολλές περιοχές τῆς Γαλλίας (π.χ. Ἀλσατία, Λωραίνη, ὑπερπόντιοι νῆσοι μέ νόμο ἤ μέ διεθνεῖς ὑπάρχει ὄχι χωρισμός ἀλλά συνένωση κράτους-Ἐκκλησίας (δηλ. ἡ Ἐκκλησία εἶναι κρατική, διδάσκεται ὡς ὑποχρεωτικό τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν τῆς Χριστινικῆς Ἐκκλησίας, οἱ κληρικοί μισθοδοτοῦνται ἀπό τό κράτος κ.λ.π.).
Ἐπίσης στά δημόσια σχολεῖα γίνεται κάθε ἑβδομάδα κήρυγμα ἀπό τούς κληρικούς τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας χρηματοδοτούμενο ἀπό τό κράτος.

2. ΓΕΡΜΑΝΙΑ.

Τό ἄρθρο 7 παρ. 3 τοῦ ἰσχύοντος γερμανικοῦ Συντάγματος ἔχει ὡς ἑξῆς: «Τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στά δημόσια σχολεῖα μέ ἐξαίρεση τά μή δογματικά σχολεῖα εἶναι τακτικό μάθημα, προστατευμένο ἀπό τήν κρατική ἐποπτεία, καί τό μάθημα γίνεται σύμφωνα μέ τίς ἀρχές τῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων».
Ἐπιπλέον τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν πού διδάσκεται σύμφωνα μέ τό Σύνταγμα στά δημόσια σχολεῖα ἀποτελεῖ διάσπαση τῆς ἔννοιας του χωρισμοῦ κράτους Ἐκκλησίας στήν Γερμανία καί αὐτό σημαίνει ὅτι δέν ὑπάρχει χωρισμός κράτους καί Ἐκκλησίας.

3. ΑΓΓΛΙΑ.
Τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στήν Ἀγγλία εἶναι ὑποχρεωτικό σύμφωνα μέ (τόν Ἐκπαιδευτικό νόμο τοῦ 1944 καί σύμφωνα μέ τόν νόμο περί σχολικῆς προσευχῆς τοῦ 1988, σελ, 960 ).

4. ΑΥΣΤΡΙΑ
Τό ἄρθρο 14 παρ. 10 τοῦ αὐστριακοῦ Συντάγματος προβλέπει τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ὑποχρεωτικό στά δημόσια καί ἰδιωτικά σχολεία καί δέν προβλέπεται ἀπαλλαγή γιά κανέναν ἐφόσον ἀνήκει σέ ὁρισμένη ἐκκλησία. Στίς αἴθουσες τῶν ἀναφερομένων σχολείων προβλέπεται ἡ ἀνάρτηση τοῦ Σταυροῦ τῆς χριστιανικῆς θρησκείας, χωρίς αὐτό νά θεωρεῖται παραβίαση τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας τρίτων.

5. ΒΕΛΓΙΟ
Στό Βέλγιο διδάσκεται στά σχολεῖα τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν. Τό μάθημα εἶναι «κατηχητικό» δηλαδή γίνεται στά σχολεῖα ἀπό τήν Καθολική Ἐκκλησία καί εἶναι ὑποχρεωτικό.


6. ΙΤΑΛΙΑ.
Τό Ἰταλικό Σύνταγμα δέν θεσπίζει κανένα χωρισμό κράτους καί Ἐκκλησίας. Τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί στήν Ἰταλία βάσει τοῦ Συντάγματος ἄρθρο 8προβλέπει νά διδάσκεται κάθε ἑβδομάδα γιά ἕνα δίωρο στά δημοτικά σχολεῖα καί τά γυμνάσια καί γιά μιά ὥρα στά λύκεια.
Ἡ ὕλη τῶν μαθημάτων καθορίζεται κατόπιν συμφωνίας μεταξύ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καί τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας.

7. ΙΣΠΑΝΙΑ
Καί στήν Ἰσπανία διδάσκεται στά σχολεῖα τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί κατοχυρώνεται εὐθέως ἀπό τό Σύνταγμα καί στό ἄρθρο 16 τοῦ Ἰσπανικοῦ Συντάγματος.

8. ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΑ
Στήν Πορτογαλία βρίσκεται πάντοτε σέ ίσχύ τό Κονκορδάτο πού ἔχει ὑπογράψει ἡ Πορτογαλλία μέ τό Βατικανό τῆς 7.5. 1940, τό Νομοθετικό Διάταγμα 407/89, τό ὁποῖο εἰσάγει τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στά σχολεῖα.
Πρέπει νά ληφθεῖ ὑπ’ὄψιν ὅτι τό ἄρθρο ΧΧΙ τοῦ ἐν λόγῳ Κονκορδάτου προβλέπει ὅτι ἡ διδασκαλία στά δημόσια σχολεῖα πρέπει νά καθοδηγεῖται ἀπό τίς ἀρχές τοῦ Καθολικισμοῦ.

9. ΙΡΛΑΝΔΙΑ
Στήν Ἰρλανδία διδάσκεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ὡς «κατηχητικό» δηλαδή γίνεται ὑπό τήν ἐποπτεία τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας καί εἶναι ὑποχρεωτικό γιά ὅλους τούς μαθητές.
Αὐτό τό διδάσκουν καθολικοί κληρικοί. Ἐπίσης κάθε συνεδρίαση τῆς Βουλῆς ἀρχίζει μέ προσευχή, καί τό ἀκαδημαϊκό καί δικαστικό ἔτος κάθε χρόνο ἀρχίζει μέ τέλεση θείας λειτουργίας.

10. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
Τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν βάσει τοῦ Συντάγματος ἄρθρο 126 διδάσκεται στά δημόσια σχολεῖα ὡς ὑποχρεωτικό, διδάσκεται καί ἀπό κληρικούς καί τήν ὕλη τήν καθορίζει ἡ Ἐκκλησία.

11. ΔΑΝΙΑ
Τό ἄρθρο 4 τοῦ Συντάγματος τ[γς Δανίας ἀναφέρει ὅτι:»Ἡ Εὐαγγελική Λουθηρανή Ἐκκλησία εἶναι ἡ Δανική Ἐθνική Ἐκκλησία καί ὡς τέτοια ὑποστηρίζεται ἀπό τό Κράτος». Σέ ὅλα τά σχολεῖα διδάσκεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ὡς ὑποχρεωτικό ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος 8.6.1966.

12. ΣΟΥΗΔΙΑ
Στήν Σουηδία διδάσκεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, ὄχι μέ τήν στενή κατηχητική ἔννοια, ἀλλά ὡς γνώσεις εὐρύτερες καί τῶν ἄλλων θρησκειῶν. Ὅμως ἐδῶ θά πρέπει νά προσεχθεῖ ὅτι τήν συγκεκριμένη ὕλη τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν τήν καθορίζει ἡ Ἐκκλησία καί ὄχι τό κράτος.

13. ΦΙΛΑΝΔΙΑ
Στήν Φιλανδία διδάσκεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στά σχολεῖα καί μάλιστα ὡς κατηχητικό. Ἐπίσης τό ἄρθρο 90 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1919 καθιερώνει ὡς κρατικές ἐπίσημες Ἐκκλησίες τήν Λουθηρανή καί τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

14. ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Τό μάθημα καί στήν Ὀλλανδία κατοχυρώνεται ἀπό (τό ἄρθρο 32 τοῦ Συντάγματος σελ. 213) καί διδάσκεται ὡς ὑποχρεωτικό στά σχολεῖα.

15. ΟΥΓΓΑΡΙΑ
Στήν Οὐγγαρία διδάσκεται στά σχολεῖα τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί ἡ Ἐκκλησία δικαιοῦται νά διδάσκει τό μάθημα σ’αὐτά τά σχολεῖα ἐφόσον τό ζητήσουν οἱ γονεῖς.

16. ΕΣΘΟΝΙΑ
Καί ἐδῶ τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν διδάσκεται ὡς ὑπο-χρεωτικό στά σχολεῖα, ἐφόσον δεκαπέντε μαθητές τό ζητήσουν.

17. ΤΣΕΧΙΑ
Στήν Τσεχία διδάσκεται στά σχολεῖα τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν πράγμα πού προβλέπει ρητά τό ἄρθρο 7 παρ.1 ἐδαφ. (α) τοῦ Ν.3/2002 καί αὐτό διδάσκεται δύο ὥρες τήν ἑβδομάδα.

18. ΠΟΛΩΝΙΑ
Στά Πολωνικά σχολεῖα διδάσκεται καί τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί αὐτό προβλέπεται ἀπό τό Σύνταγμα, ἀπό τό Κονκορδάτο πού ἔχει συναφθεῖ μέ τό Βατικανό, ἀπό τό ἄρθρο 20 παρ. 3. Ἡ ὕλη τοῦ μαθήματος καθορίζεται ἀπό τήν Ἐκκλησία.

19. ΚΥΠΡΟΣ
Στά σχολεῖα τῆς Κύπρου βάσει τοῦ Συντάγματος καί τό ἄρθρο 18 κατοχυρώνει τήν διδασκαλία τῶν θρησκευτικῶν στήν πρωτοβάθμια καί δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση καί εἶναι ὑποχρεωτικό γιά ὅλους τούς μαθητές.

20. ΣΛΟΒΕΝΙΑ
Στήν Σλοβενία διδάσκεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν. Αὐτό τό ὁρίζει τό ἄρθρο 229 τοῦ Συντάγματος, καθώς καί ὁ νόμος γιά τίς σχέσεις Ἐκκλησίας-κράτους. Διδάσκεται καί στα δημόσια σχολεῖα ἀπό κληρικούς δασκάλους.

21. ΣΛΟΒΑΚΙΑ
Τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ἀποτελεῖ ἰσότιμο μάθημα μέ τά ὑπόλοιπα, και ἡ ὕλη του καθορίζεται ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ὁρίζει καί τούς διδασκάλους του.
Αὐτό κατοχυρώνεται ἀπό τό ἄρθρο 24 παρ.3 τοῦ Συντάγματος, καθώς καί ἀπό τό ἄρθρο 3 τοῦ νόμου 308/1991, ὅπως τροποποιήθηκε μέ τούς νόμους 192/1992 καί 394/2000.

22. ΜΑΛΤΑ
Στήν Μάλτα διδάσκεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στά σχολεῖα καί ἡ ὕλη του καθορίζεται ἀπό τήν Καθολική Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἐγκρίνει καί τούς διδασκάλους.

23. ΛΕΤΤΟΝΙΑ
Στήν Λεττονία διδάσκεται καί χρηματοδοτεῖται ἀπό τό κράτος τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στά σχολεῖα ὡς κανονικό καί ἰσότιμο πρός τά ὑπόλοιπα μαθήματα καί ἡ Ἐκκλησία διαμορφώνει τήν ὕλη τοῦ μαθήματος καί ἐγκρίνει τούς καθηγητές καί διδασκάλους του καί ἔχει καί τό δικαίωμα νά τούς ἀνακαλέσει τήν ἔγκριση. Αὐτά ἀκριβῶς προβλέπει ὁ νόμος τῆς 7ης Σεπτεμβρίου 1995 στό ἄρθρο 6.

24. ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ
Στήν Λιθουανία διδάσκεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στά δημόσια σχολεῖα ὡς μάθημα κανονικό καί ἰσότιμο μέ τά ἄλλα μαθήματα. Ἡ Ἐκκλησία καί ἐδῶ καθορίζει τήν ὕλη τοῦ μαθήματος καί ἐγκρίνει τούς διδασκάλους του καί καθηγητές στα σχολεῖα.

25. ΡΟΥΜΑΝΙΑ
Βάσει τοῦ μέ τήν Κυβερνητική Ἀπόφαση τῆς Ρουμανικῆς Κυβερνήσεως 27/17.5.1994 εἰσήχθη στά σχολεῖα τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ὁ ὁποῖος νόμος στήν σελ. 371 ἀναφέρει ὅτι τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν τυγχάνει ἀπόλυτα ἰσότιμο πρός τά ἄλλα μαθήματα καί ὄχι ὑποβαθμισμένο. Ὁμοίως τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν κατοχυρώνεται καί ἀπό τό ἄρθρο 32. παρ. 7 τοῦ Συντάγματος.

26. ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Στά κρατικά σχολεῖα διδάσκεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί λειτουργοῦν καί θρησκευτικά σχολεῖα πλήρως ἐξομοιωμένα μέ τά κρατικά.

Eυχαριστούμε τον μαχόμενο Βlogger Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας πατέρα Αμβρόσιο για τις κατατοπιστικές πληροφορίες και χαιρόμεθα που επικρατεί ο σεβασμός και η ελευθερία στην αντιμετώπιση καθε τοπικής παραδόσεως και ιδιαιτερότητος θρησκευτικής ιδιοπροσωπίας του κάθε λαού...σε διαφορετικό επίπεδο, μέτρα και σταθμά σε κάθε τοπική παράδοση!

Μodern Father

ΠΡΟΔΡΟΜΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

Εόρτασε η Εκκλησία του Χριστού την μνήμην της αποτομής της θείας Κάρας - Κεφαλής του Τιμίου, Ενδόξου, Προφήτου και Βαπτιστού του Σωτήρος, αγίου Ιωάννου του Προδρόμου…
Ο θειος και μέγας Προφήτης, ο Ιωάννης, που σημαίνει ως όνομα καθαυτό δώρο Θεού, είναι όντως η ευλογία του Θεού και το δώρο του σε όλους όσους εγγίσαμε τον Χριστό μέσω του μεγάλου προφήτου.
Ο Ιωάννης είναι εκείνος ο Προφήτης που αξιώθηκε μεγίστης τιμής να γνωρίσει , να αγγίξει, να δει τον Μεσσία…είδε και επίστευσε στον Σαρκωμένο Μεσσία…είδε να εκπληρώνονται χάριτι Θεού όσα έλεγε στους ανθρώπους.
Αλλά για να μην αιωρούνται ερωτήματα και αμφιβολίες…ο προφήτης στέλνει τους μαθητές του να ερωτήσουν τον Ιησού Χριστό : «Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν;» είσαι εκείνος που περιμένει με πίστη και αφοσίωση όλος ο Αρχαίος Ισραήλ ή κάποιος άλλος θα είναι ο Μεσσίας???
Στην απορία των μαθητών του Ιωάννου, ο Ιησούς δεν απαντά ρητορικά, δεν απαντά θεωρητικά, δεν απαντά ούτε εκ των προφητικών ρημάτων διότι όλα αυτά ήσαν και στον ίδιο τον Χριστό, αλλά και στους μαθητές του Προφήτου αλλά και στους ακροατές των λεγομένων, ήδη γ ν ω σ τ ά!
Τους δίνει την εμπειρία της Μεσσιανικής Χάριτος, τους λέγει να πουν στον Διδάσκαλο τους, την προφητική μορφή εκείνη που κλείνει την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης και οδοποιεί τον δρόμο για τον Μέγα Μεσσία και απλό Θεό και τέλειο άνθρωπο, τον Ιησού Χριστό.
Ο Βαπτιστής και Πρόδρομος είναι η δ ύ σ η της Π α λ α ι
ά ς Διαθήκης, η γέφυρα μετά του Μωσαϊκού Νόμου και η α ν α τ ο λ ή της εποχής της Κ α ι ν ή ς Διαθήκης, της Ενσάρκου Οικονομίας του Θεού!
«Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε· τυφλοὶ ἀναβλέπουσι καὶ χωλοὶ περιπατοῦσι, λεπροὶ καθαρίζονται, κωφοὶ ἀκούουσι, νεκροὶ ἐγείρονται, πτωχοὶ εὐαγγελίζονται·»
Αυτή την εμπειρία της θειας χάριτος λέει να μεταφέρουν στον αγγελόμορφο Προφήτη και Άγγελο του Θεού, Ιωάννη τον Βαπτιστή, άνθρωποι που το φως το αισθητό δεν είχαν … πλέον έχουν την εμπειρία και του ακτίστου Φωτός (μπορεί και ασυγκρίτως ανωτέρα εμπειρία,) αφού βλέπουν τον ίδιο τον Κύριο! Άνθρωποι κουτσοί περπατούν όχι πλέον με υποστηρίγματα και υποβασταζόμενοι αλλά μόνοι μόνω Θεώ…πορεύονται ως εύστοχοι βολίδες αστραπών, αφού ο Χριστός τους έδωσε την ευκαιρία της θείας εμπειρίας της θαυματουργίας του επ’ Αυτού! Άνθρωποι λεπροί καθαρίσθηκαν, οι έχοντες και αυτοί ανίατο ασθένεια έχουν την χαρά να είναι καθαροί και ανεκτοί στον κοινωνικό περίγυρο του Ισραήλ γιατί μέχρι τότε κανείς από αυτούς δεν μπορούσε να ζήσει στην κοινωνία των ισραηλιτών…τώρα έχουν την ευκαιρία να γίνουν μια υπόμνηση των αγαθών που προσέφερε ο Ιησούς Χριστός στον λαό του Ισραήλ…αλλά και εκείνος να συνεχίσει άπιστα και σκληρόκαρδα το σατανικό πόλεμο κατά του Ιησού, να ακουστεί δε δίκαιο το παράπονο του Σωτήρος … «Λαέ μου, τι εποίησα σοι και τι μοι ανταπέδωκας???»
Όλοι όσοι έχουν προβλήματα αισθήσεων και προβλήματα κοινωνικής επαφής και ευθύνης βρίσκουν την ιατρεία τους…
Ο σκοπός που ο Μέγας Προφήτης εκπληρώνει είναι η αναγγελία του Μεσσίου…τελικά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τον Χριστό ανέμεναν όλα τα έθνη…εμείς τον αναμέναμε? Τον θέλαμε Κύριο της καρδιάς μας? Αν η καρδιά μας έχει πάθη άλογα σαν τον Ηρώδη πως θα υποδεχθούμε εκεί τον Χριστό, Σωτήρα και Ευεργέτη μας?
Εύχομαι με την προσήλωση στον σκοπό της προοδοποιησεως και προαγγελτικής υπομνήσεως της Μεσσιανικής παρουσίας υπό του Ιωάννου, όλοι να έχουμε τον Κύριο παρόντα στη ζωή μας όπως και στην ζωή του Ιωάννου!


ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ - ΚΑΛΟ ΧΡΟΝΟ!




Παράθεση ολοκλήρου του κειμένου
για ενδελεχή και προσωπική μελέτη :
Κεφάλαιο 7
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
19 καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ Ἰωάννης ἔπεμψε πρὸς τὸν Ἰησοῦν λέγων· Σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν; 20 παραγενόμενοι δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ ἄνδρες εἶπον· Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἀπέστειλεν ἡμᾶς πρὸς σὲ λέγων· σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν; 21 ἐν αὐτῇ δὲ τῇ ὥρᾳ ἐθεράπευσε πολλοὺς ἀπὸ νόσων καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν, καὶ τυφλοῖς πολλοῖς ἐχαρίσατο τὸ βλέπειν. 22 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε· τυφλοὶ ἀναβλέπουσι καὶ χωλοὶ περιπατοῦσι, λεπροὶ καθαρίζονται, κωφοὶ ἀκούουσι, νεκροὶ ἐγείρονται, πτωχοὶ εὐαγγελίζονται· 23 καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί. 24 Ἀπελθόντων δὲ τῶν μαθητῶν Ἰωάννου ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς ὄχλους περὶ Ἰωάννου· Τί ἐξεληλύθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον; 25 ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον; ἰδοὺ οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν. 26 ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; προφήτην· ναί λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου. 27 οὗτός ἐστι περὶ οὗ γέγραπται, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου. 28 λέγω γὰρ ὑμῖν, μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφήτης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ οὐδείς ἐστιν· ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ μείζων αὐτοῦ ἐστι. 29 καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν Θεόν, βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου· 30 οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ ἠθέτησαν εἰς ἑαυτούς, μὴ βαπτισθέντες ὑπ' αὐτοῦ. 31 Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι; 32 ὅμοιοί εἰσι παιδίοις τοῖς ἐν ἀγορᾷ καθημένοις καὶ προσφωνοῦσιν ἀλλήλοις καὶ λέγουσιν· ηὐλήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ὠρχήσασθε, ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ἐκλαύσατε. 33 ἐλήλυθε γὰρ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς μήτε ἄρτον ἐσθίων μήτε οἶνον πίνων, καὶ λέγετε, δαιμόνιον ἔχει. 34 ἐλήλυθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγετε· ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, φίλος τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν.

http://users.otenet.gr/~gmcr/bible/LK.htm#07