Ερμηνεια του κατα Ματθαιον ευαγγελιου νο 5β μονη Κοιλαδος

Ερμηνεία του κατα Ματθαιον ευαγγελιου νο 5α Μονη Κοιλαδος

και μη θεασάντων

Παπα-(α)-δικώς!!!

ευτυχως που δεν ειμαι πνευματικος...

σκεψου 

να πρεπει να συμμαρτυρήσεις

 έναν 

μελλοντικό

 παπα

(επείτηδες 

δεν έχει τόνο αυτό,

 θα τονισθεί

 εξελισσόμενο 

εν τη πορεία του)

...και αυτος 

να ειναι καμουφλαρισμένα 

άλλος απο αυτο που έδειχνε...

και μετα την χειροτονία

 να εμφανησθεί 

ως λέων οριώμενος...

!!!!!!

μεγάλη

 η ευθύνη και δη των επι-

θ ε σ ά ν τ ω ν  

(και  

μη  

θεασάντων)

 χείρας ταχέως...

δύσκολο πράγμα...

μια σκέψη...

δεν εχει ονοματεπώνυμο...

ισως ειμαι 

και εγω για καποιους ακατάλληλος...

θελω να τιμώ τον επίσκοπο 

και τον συμμαρτηρύσαντα γεροντα μου...

δεν ξερω αν το κάνω 

αλλά απλώς τροχιοδρομώ

 το τραίνο 

της "ταχείας" μου εκεί...

κ ό λ α σ η ...ανύπαρκτη για τον προσευχόμενο χριστιανό

  Κάθε προσευχόμενος έχει στραμμένο τον νου και την διάθεση του στην προσ+ευχή, στην ευχή προς κάτι τις στοχευμένο και αυτός ο στόχος είναι ο παράδεισος, είναι το φως, είναι η ζωή, είναι ο Ιησούς Χριστός. Ο Ήλιος της Δικαιοσύνης φωτίζει την ελπίδα του προσευχομένου προς μόνο το φως, δεν υπάρχει σκοτάδι, δεν υπάρχει έρεβος και καμμία τιμωρία, καμμία κόλαση...

  Ειναι ανύπαρκτη όταν προσευχόμεθα και αν την αναφέρουμε στην προσευχή μας είναι για να μην πάμε...να μην πάμε το τονίζω, να μην κατευθυνθούμε εκεί με όλη τη δύναμη μας υπαρξιακά και με όλες τις δυνάμεις του θυμοειδούς της ψυχής μας!
  Όλα μας οδηγούν στον παράδεισο που μπορεί να μην τον αξίζουμε, αλλά τον ποθούμε και φωνάζουμε "Παράδεισε πάντιμε", τον προσωποποιούμε και στρεφόμαστε σε Εκείνον και του μιλάμε φιλικά, ποιητικά και γιατί όχι ερωτικά. Ναι! έρωτικά, όχι σεξιστικά και σεξουαλικά, αλλά με θείο έρωτα μανικό- τρελλαμένο έρωτα και του μιλάμε και του λέμε ότι μας λείπει και ότι "όλες οι αισθήσεις μας οδηγούν σε εσένα" (όπως λέει και λαϊκό δημώδες άσμα) σε εκείνον οδηγούν όλες οι υπάρχουσες και ευλογημένες ανθρώπινες λειτουργίες μας.
  Ναι, ποθούμε τον παράδεισο γιατί εκεί θα β α σ ι λ ε ύ ε ι    α β α- σ ί λ ε υ τ α το Φως της Ουράνιας Βασιλείας, της Τριαδικής και μιάς Θεότητος!   
  Εκεί, η χαρά θα είναι ασταμάτητη και όσοι πάμε στον παράδεισο -ευχή δε προσωπική είναι να μην υπάρξει κόλαση αφού όλοι θα προσέλθουμε με μετάνοια στον Χριστό μας, αλλά και όσοι διαλέξουμε-επιλογή μας θα είναι στο μελλον, που καθορίζει το παρόν μας- καθορίζει εμάς τους ίδιους και τον τρόπο ζωής μας αλλά και επιλογή βίου που κάνουμε... η κόλαση.
  Χαρακτηρίζει την ανύπαρκτη προσευχή μας η έλλειψη φωτός χαράς-δηλαδή παραδείσου τρυφής πνευματικής και η ζωή μας σε απέλπιδα κατάσταση ελλείψεως προσευχής για την σωτηρία μας... Π ά ψ τ ε, παρακαλώ, να προσεύχεσθε υπέρ υγείας μόνον αλλά και υπέρ της σωτηρίας μας, της σωτηρίας όλης της ψυχοσωματικής υπάρξεως που λέγεται άνθρωπος δούλος της αμαρτίας.
  Ανύπαρκτη άρα η κόλαση για έναν άγιο και επειδή ο στόχος μας είναι να γίνουμε και εμείς άγιοι, ας μην αφήνουμε την έλλειψη του παραδείσου να χαρακτηρίζει την ψυχή μας.



σε εναν μικρό Γιάννη-δηλαδή δώρο Θεού, αφου αυτο σημαίνει το όνομα του- που ρώτησε εδω μέσα!


Κρανίδι, 30 Οκτωβρίου 2017

+π.Ιερόθεος

Ιερουργια του Θειου Λογου νο 92 θ.λ. αγιου Δημητριου εορταστικο

Μιά φωνή μέσα από τα δεσμά της ακούμε σήμερα να δοξάζεται από τον Θεό και από όλους εμάς, τους ευσεβείς χριστιανούς, σεβαστέ μου συμπρεσβύτερε, αγία γερόντισσα, αγαπητοί μου αδελφοί χριστιανοί, που ήρθαμε σήμερα εδώ. Ποιά είναι αυτή η φωνή; Είναι η φωνή από τα δεσμά του αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου. Πώς γίνεται ένας ανθρωπος, ο οποίος χάνει την εξωτερική του ελευθερία, την ανθρώπινη ελευθερία, χάνει το αξίωμα του, χάνει οτιδήποτε έχει μέχρι τότε να γίνεται μια δυνατή και ισχυρή φωνή που μένεις εις τον αιώνα; Να γίνεται μία φωνή που μπορεί να ευεργετεί και να στηρίζει και άλλους. Δεν εστήριζε τον ίδιο του τον εαυτό με την χάρη του Χριστού αλλά εστήριξε τον μαθητή του ενώπιον του Λυαίου, όχι, για να αφαιρέσει την ζωή του Λυαίου αλλά για να καταδείξει σε όλους ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός, πλην από του Κυρίου Ιησού Χριστού... sec 1.30

Ερμηνεια του κατα Ματθαιον ευαγγελιου νο 5 μονη Κοιλαδος

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Στ΄ Λουκά! Από τον...

Νάξιοι Μελιστές: Κυριακάτικοι Στοχασμοί! Κυριακή Στ΄ Λουκά! Από τον...: “τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς.”  (Λουκ. η, 28) Πανοσ Αρχιμ. Ιεροθέου Λουμουσιώτη...

“τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς.”

 (Λουκ. η, 28)

Πανοσ Αρχιμ.

Ιεροθέου Λουμουσιώτη

Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Ύδρας

Η φωνή του ανθρώπου του δαιμονισμένου είναι ξεκάθαρη ως ικεσία, ως παράκληση, ως καλός λόγος προς τον Ιησού μας μη με βασανίσεις!

Ήδη ο άνθρωπος της περικοπής βασανιζόταν και κουραζόταν από την παρουσία του δαίμονος στην ζωή του. Τα δαιμόνια τον έκαναν ένα ράκος που εν μπορούσε να έχει καμμία κοινωνική συναναστροφή και καμμία σχέση κοινωνικού ενδιαφέροντος προς άλλους ανθρώπους αφού η συμπεριφορά του ήταν αλλοπρόσαλλη. Μια συμπεριφορά που είχε όχι ανθρώπινη έμπνευση ή θεϊκό μεγαλείο αλλά μια ανθρώπινη κατάσταση γεμάτη εξαλλοσύνη και ακαταστασία. Έτσι είναι η ζωή του ανθρώπου που έχει παραδοθεί στα έργα του διαβόλου πόσο μάλλον εκείνου που όχι απλά έχει παραδοθεί αλλά καθοδηγείται υπό των δαιμόνων.

Δαιμονιώδης η κατάσταση του ανθρώπου της περικοπής αλλά ακόμη και σε αυτή την κατάσταση ο άνθρωπος μιλά με πλήρη σεβασμό προς τον Ιησού, ξέρει ότι δεν έχει καμμία εξουσία να αντιδικήσει μαζί του και του μιλά με προσοχή. Είναι ξεκάθαρη η ικετευτική φωνή του ανθρώπου προς τον Ιησού, μη με βασανίσεις. 

Φυσικά δε ο Ιησούς δεν ενδιαφερόταν μην βασανίσει τον δαίμονα αλλά μην βασανίσει το πλάσμα του έτι περισσότερο. Το είχε ο δαίμονας βασανίσει ουκ ολίγον, δεν του είχε αφήσει συγγενείς και φίλους, κανείς δεν τον ανεχόταν για τον τρόπο που συμπεριφερόταν αλλά ο άνθρωπος δεν το ήθελε μόνος του, στο κακό τον οδηγούσε ο αρχαίκακος όφις και παμμίαρος διάβολος. Ήταν υπό τις διαταγές του στην απόλυτη εξουσία του.

Δεν απευθύνεται όμως μόνο στους δαιμονισμένους αυτή η συμπεριφορά, όταν είμαστε δούλοι της αμαρτίας και δεν έχουμε ζωή γεμάτη με έργα μετανοίας ίσως και εμείς φοβόμαστε τον Χριστό και την παρουσία του στη ζωή μας.

Ίσως και εμείς έχουμε τον φόβο της απόρριψης από Εκείνον και της μη καλής συμπεριφοράς του προς εμάς. Έχουμε την ίδια κραυγή να αναπέμψουμε μη μας βασανίσεις Κύριε! Αλλά, τελικώς, ποιος μας βασανίζει; Το κακό, ο διάβολος και οι άγγελοι του, όχι ο Κύριος. Εκείνος είναι γλυκής και παρηγορητικός, είναι γεμάτος αγάπη και έλεος για εμάς γιατί μας βλέπει τυραννουμένους υπό του διαβόλου. Δεν μας έπλασε για αυτή την σχέση με Εκείνον. Δεν καλλιεργεί τον φόβο Του σε εμάς αλλά θέλει στην αγάπη Του να ζούμε, να κινούμεθα και να υπάρχουμε!

Ο Ιησούς δεν βασανίζει, λύνει προβλήματα τέτοιου είδους αλλά και γενικότερα γαληνεύει και δεν θεριεύει μέσα μας τα πάθη και τους εμπαθείς λογισμούς, αυτή είναι εργασία του διαβόλου. Εργασία του Χριστού μας είναι να απαλλαγούμε από αυτά τα πάθη και να οδηγήσουμε, αδελφοί μου, τις δυνάμεις και όλες τις ψυχικές μας λειτουργίες στην υπηρεσία του Χριστού, που είναι η ίαση των ψυχών και των σωμάτων μας.

Αδελφοί μου, ο μέγας και απλούς Ιατρός μας είναι ο Ιησούς Χριστός και απαλλάσσει ημάς από παντός είδους κακού και φυσικά όταν του απευθυνόμαστε παίρνουμε απόσταση από τον διάβολο αμέσως. Ας έχουμε στα χείλη μας το πανάγιο Όνομα Του, αυτό να είναι καθημερινό εντρύφημα μας και Εκείνος ξέρει πώς να λύνει τα προβλήματα μας τα πνευματικά και τα σωματικά πάθη μας και να μας απαλλάσσει από αυτά. Αμήν.