Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

"ο αιρετικός"

“ο αιρετικός’’

Δεν το πίστευα ποτέ πως θα αντιδρούσα τόσο ανεξέλεγκτα και ότι θα με πονούσε τόσο πολύ να με χαρακτηρίσουν αιρετικό έστω και εμμέσως!
Εξηγούμε μετά από μια θεία Λειτουργία έκαμα το λάθος να μην ρωτήσω τον ιερέα και να δώσω σε μια κυρία που κοινώνησε τη θεία ευχαριστία σε μετάφραση…για να την κατανοήσω και εγώ που θα την άκουγα κατά την ώρα της καταλύσεως του σώματος και του αίματος του Χριστού και εκείνες οι κυρίες που ήσαν έξω και προσηύχοντο ακροώμενες την ακολουθία αυτή!
Κατά την διαρκεια της ακολουθίας στα αυτιά μου δεν έφθασε κανένα σχόλιο…αλλά αφού η αναγνώστρια τελείωσε και όταν «επανέλαβα τον στίχο τον τελευταίο της ακολουθίας στη δημοτική, τότε ο γέρων ιερεύς με ερώτησε εν είδει αστείου αλλά μάλλον με ειρωνική διάθεση: «τι θα πω τώρα εγώ? Τώρα απόλυσε με Δέσποτα…»και εδημιούργησαν «ευλαβείς» τινές κυρίες ενα είδος ανεπίτρεπτης εντος του ναού αλλά και για χριστιανούς φασαρία!
"αιρετικός" έγινα στα μάτια της κυρίας που μου το είπε όχι ευθέως αλλά εμμέσως αφού είπε ότι αυτές οι εισαγωγές είναι κακό να γίνονται! αυτό είναι αιρετική καινοτομία...εχαρακτηρίσθηκα έτσι διότι έκανα αυτό που όλοι άγιοι της Εκκλησίας μας έκαναν...έδιναν την τροφή της πίστεως σε απλη γλώσσα για να είναι εύπεπτη και κατανοητή στους αδελφούς του!
Αλλα δεν μετανοώ για τη μεταγραφη της θείας ευχαριστίας μετα την μετάληψη του Κυριακού Σώματος και Αίματος στη νεοελληνικη και την αποδοση της απο τα παιδια του ιερού απταίστως διότι κατανοούν τα λόγια της προσευχής που λέγουν και είναι ιδιαιτερως όμορφο να ακους ένα παιδί να προσεύχεται χωρίς πρόβλημα και χωρίς να κομπιάζει!
"όλοις τοις αιρετικοίς α ν ά θ ε μ α"
συνοδικόν ορθοδοξίας
είμαστε όλοι συστοιχούντες στην πίστη της Εκκλησίας και στο φρόνημα των αγίων της και βροντοφωνάζουμε το ανάθεμα στους αιρετικούς...αλλά εμείς δεν είμαστε τέτοιοι...αλλά ταπεινοί και καταφρονεμένοι!
με πίστη και φρόνημα οτι η γλώσσα είναι μέσο που χρησιμοποιουμε στην καθημερινοτητα μας αλλα και στη σχέση μας με τον Θεό μας!
αρα μπορούμε να μιλούμε όλες τις γλώσσες του κόσμου αλλα να μην έχουμε μεσα μας την γλώσσα της αγάπης!
Μακάρι να μιλούσαμε αυτη τη γλώσσα που είναι γλώσσα παγκόσμιας επικοινωνιας και γλώσσα που κατανοεί και δικαιολογεί πάντα τον άλλο!
modern father

1 σχόλιο:

P+ είπε...

ΓΡΑΨΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΔΙΟΤΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ----