Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010

διαμαρτυρια γονέα και δικη μας αντι-διαμαρτυρια!

"Στις 28/12/2009 υπέγραψα, με την ιδιότητα του γονιού δύο παιδιών που πηγαίνουν στο δημοτικό σχολείο αλλά και με την ιδιότητα του πολίτη, μία επιστολή/έκκληση προς τον Συνήγορο του Πολίτη (και δι’ αυτού προς τον Υπουργό Παιδείας) προκειμένου να απομακρυνθούν όλα τα δημόσια εκτεθειμένα θρησκευτικά σύμβολα από το σχολείο των παιδιών μου, να μην υπάρχει οποιαδήποτε μορφή ομαδικής θρησκευτικής προσευχής σε αυτό και να σταματήσει η οποιαδήποτε μορφή εκκλησιασμού (ή άλλης ιερουργίας) κατά την ώρα του σχολείου. Θεωρώ πως ήδη καθυστέρησα αδικαιολόγητα γι’ αυτή την έκκληση: εδώ και χρόνια είναι προφανές για μένα πως η ύπαρξη θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία (και σε κάθε άλλο χώρο δημόσιου χαρακτήρα), η σχολική προσευχή, ο ομαδικός εκκλησιασμός κατά την ώρα του σχολείου καθώς και η κάθε μορφή προσηλυτισμού μέσα στην υποχρεωτική εκπαίδευση ανηλίκων (δηλαδή το μάθημα των Θρησκευτικών όπως διαχρονικά διδάσκεται) συνιστούν μια βαθιά προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και παραβιάζουν ευθέως βάναυσα το στοιχειώδες και θεμελιακό ανθρώπινο δικαίωμα για ελευθερία της συνείδησης (: άρα και της θρησκευτικής συνείδησης).

Πολλοί από τους αναγνώστες των βιβλίων μου θα θεωρήσουν τούτη την έκκληση ως αυτονόητη συνέχεια της εκπεφρασμένης από χρόνια θέσης ενάντια στις θρησκείες, σε κάθε είδους καθολική πίστη, ενάντια ακόμη και στη μεταφυσική έννοια ενός παντοδύναμου παντεπόπτη «Θεού»/«Ανώτερης Δύναμης» που εποπτεύει-ελέγχει-υποτάσσει τους «αδύναμους»-«ατελείς»-«ανεπαρκείς»-«αμαρτωλούς» ανθρώπους στην ισχύ της τάξης του. Κάνουν λάθος: οι αντιθρησκευτικές θέσεις μου βεβαίως και ισχύουν – μα θα υπέγραφα την ίδια έκκληση ακόμη κι αν ήμουν βαθιά θρησκευόμενος• ίσως τότε μάλιστα να ήμουν ακόμη πιο ενοχλημένος, καθώς θα ένιωθα πως η πίστη μου θα υπαγόταν στην απανθρωπιά της υποχρεωτικής εκπαιδευτικής κανονικότητας και θα ευτελιζόταν σε διατακτική τελετουργία…

Εξηγούμαι: πράγματι εδώ και χρόνια έχω χαρακτηρίσει τις θρησκείες φιλοσοφικά συστήματα που σκλαβώνουν τους ανθρώπους υπάγοντάς τους σε μια τελετουργία θανάτου, μίσους και απανθρωπιάς (καθώς λογαριάζουν την αγάπη και το μίσος ως προαποφασισμένες διαταγές και όχι ως ανθρώπινες εκδοχές). Επίσης έχω χαρακτηρίσει τον «παντεπόπτη»/«ελεγκτή»/«τιμωρό Θεό» ως το φριχτότερο από τα τέρατα που έχει επινοήσει ο νους του ανθρώπου – πολύ χειρότερο από την κάθε Λερναία Ύδρα και τον κάθε σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι. Θεωρώ όλα τα «Ιερά Βιβλία» όλων των θρησκειών εξαγγελίες διαχρονικών και εξακολουθητικών φόνων – που σκλαβώνουν τους ανθρώπους στον τρόμο του επικείμενου αφανισμού τους. Κι όσο μπορώ να αντιληφθώ την ανθρώπινη ιστορία, βλέπω πως όλες θρησκείες που κυριάρχησαν ιστορικά (με προεξάρχοντα τον Χριστιανισμό) αιματοκύλισαν και αιματοκυλίζουν την ανθρωπότητα επιχειρώντας να επιβληθούν ως ή μία και αναμφισβήτητη αλήθεια."
το κείμενο το παρέπεμπα...αλλά έβγαλα την παραπομπή στο ιστολογικό χώρο του εν λόγω κυρίου, αφού έμοιαζε σαν διαφήμιση...αλλά τελικώς κατέληξε ως δυσφήμιση του δικού μας μπλόγκ!

Πολύ φόβος (διότι αυτή η επιθετική διάθεση για μένα φόβο δηλώνει και θρασύδειλη διάθεση) και πολύ προκατάληψη υπάρχει σε αυτό το κείμενο, δεν μπορεί ο κ. Τριαρίδης, να μας λέγει ότι κάθε κακό και κάθε αρνητικό σε αυτό τον κόσμο υπάρχει και εκπορεύεται από όσους πιστεύουν!
Δεν ξέρω τι να πω, αν νομίζει ότι προσβάλλεται το παιδί του από τον εκκλησιασμό του σχολείου και από την κοινή πρωινή προσευχή, γιατί δεν αφήνει ελεύθερο το παιδί του να δει αν θέλει να μετέχει ελεύθερα και άνευ αναγκασμού στην προσευχή και τον εκκλησιασμό, γιατί εκείνος θέλει να ελέγχει και το παιδί του και τα παιδιά των άλλων!
Δεν κατανοώ πως η δική μου πίστη μπορεί να τον προσβάλλει … εκφράζεται δυστυχώς σκληρά και υποκριτικά προς έναν Θεό που εκείνος ο κ. Τριαρίδης έχει στο νου του…δεν έχει ο Κύριος και Θεός μου σχέση με τον Θεό που έχει εκείνος στο νου του, όμως δεν μπορώ να του επιτρέψω να μιλά έτσι για τον Θεό μου!
Όπως εκείνος ζητά σεβασμό πρέπει τον ίδιο σεβασμό να αποδίδει και σε εμάς αλλά και στην πίστη μας!
Πως η ελευθερία της συνείδησης καθυποβάλλεται και καταστρατηγείται από την εικόνα εντός του σχολείου??? Και δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει καταστρατήγηση της δικής μας ελευθερίας έκφρασης της πίστεως μας αλλά και του παιδιού μας που πιστεύει όταν του αφαιρείται αυτό το δικαίωμα??? Σε λίγο θα μας πούνε ότι και εμείς οι κληρικοί που φέρουμε το ιερό ένδυμα του ράσου πρέπει να το βγάλουμε διότι ενοχλείται ο άθεος και ο άθρησκος αλλά και ο αλλόπιστος που ήρθε εδώ και αντί να με σεβασθεί πρέπει εγώ να αλλάξω σεβόμενος την δική του ελευθερία, αλλά η δική μας ελευθερία των χριστιανών γιατί να πηγαίνει μόνιμα περίπατο???
Αυτό ας μας το εξηγήσει κάθε άνθρωπος που έχει τη σκέψη του εν λόγω κυρίου…θα αναμένουμε!
Το μίσος του κ. Τριαρίδη εμφαίνεται από την εξής φράση : «αυτονόητη συνέχεια της εκπεφρασμένης από χρόνια θέσης ενάντια στις θρησκείες»
Ενάντια σε κάτι που μάλλον του δημιουργεί εμμονές και θέσεις απόλυτες…δογματικές…κάτι που κατηγορούν συχνά τους πιστούς το μετέρχονται όσοι στρέφονται ενάντια στους πιστούς και στην πίστη τους.
Δεν κατανοούμε το μίσος τους, δεν μπορούμε να δεχτούμε τις θέσεις τους διότι δεν ξέρουν την πίστη μας ούτε και έχουν διάθεση να την κατανοήσουν και να συν-διαλεχθούν μαζί της. Άρα να έλθουν κοντά μας και να μας γνωρίσουν, έχουν παγιωμένη άποψη για εμάς από μερικά που έχουν δει στα (ψευδό-) μέσα ενημέρωσης (βλέπε παραπληροφόρησης) και έχουν δει να λέγονται και γράφονται για την πίστη μας, μπορείς να πεις ότι είσαι μελετητής του μουσουλμανισμού χωρίς να μελετάς το κοράνιο και τα ιερά κείμενα των διδασκάλων του μουσουλμανισμού? Άρα για να εκφρασθείς για τον χριστιανισμό πρέπει να μελετάς την δική μου αγία Γραφή ως ιερό κείμενο μόνον και μόνο που πιστεύουν και ζούν σύμφωνα με αυτή χιλιάδες χριστιανοί ανά τους αιώνες και τόσοι πιστοί έδωσαν και το βιολογικό αγαθό της ζωής για τον Θεό της Αγίας Γραφής!
«ενάντια ακόμη και στη μεταφυσική έννοια ενός παντοδύναμου παντεπόπτη «Θεού»/«Ανώτερης Δύναμης» που εποπτεύει-ελέγχει-υποτάσσει τους «αδύναμους»-«ατελείς»-«ανεπαρκείς»-«αμαρτωλούς» ανθρώπους στην ισχύ της τάξης του.»
Άλλη μια μορφή εναντίωσης και έχθρας έχει την έδρα της στη «μεταφυσική έννοια» , για εμένα ως κληρικό και πιστό χριστιανό σε έ ν ν ο ι α δεν πιστεύω, δεν υπάρχει για εμένα έννοια, ούτε ιδέα, ούτε κάτι το δυναμικό και αόρατο, υπάρχει ο Κύριος μου ως Θεός σεσαρκωμένος, ως θεάνθρωπος Χριστός, που είναι ο σωτήρας και δημιουργός μου! Άρα δεν πιστεύω σε έννοια πιστεύω σε πρόσωπο, ένα πρόσωπο ιερό το οποίο και λατρεύω και ποθώ να το έχω προ οφθαλμών μου, δια της ιεράς του Εικόνος και έτσι θέλω να διαπαιδαγωγείται στην ορθόδοξη πίστη όποιος το διαλέγει ελεύθερα δια της οράσεως και εποπτείας της ιεράς του Εικόνος του Χριστού μου σε κάθε χώρο!
Ισχύ και τάξης μπορεί να υπάρχει σε νομικό κείμενο, εγώ ως αμαρτωλός δηλαδή ως άνθρωπος που πληγώνω τον πατέρα μου με τα λάθη μου, μπορώ να του ζητώ συγνώμη και Εκείνος με δέχεται κάθε φορά κοντά του!
Μπορεί να μας πει ο κος Τριαρίδης πως είναι απεγκλωβισμένος από κάθε σκλαβιά και γιατί θέλει να μας πείσει ότι εμείς είμαστε σκλάβοι της πίστης μας? Γιατί προσπαθεί να μας πει ότι «το φριχτότερο από τα τέρατα που έχει επινοήσει ο νους του ανθρώπου – πολύ χειρότερο από την κάθε Λερναία Ύδρα και τον κάθε σχιζοφρενή δολοφόνο με το πριόνι.» είναι ο Θεός μας??? Γιατί δεν αφήνει τον πιστό ελεύθερο και αστασίαστο στο να διαλέξει στάση και τρόπο ζωής με την κυριαρχία και την πίστη του στο Θεό του??? Παραβιάζουμε την ελευθερία του εμείς επειδή πιστεύουμε??? Αν ναι τότε του ζητούμε συγγνώμη αλλά θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε!


«Θεωρώ όλα τα «Ιερά Βιβλία» όλων των θρησκειών εξαγγελίες διαχρονικών και εξακολουθητικών φόνων – που σκλαβώνουν τους ανθρώπους στον τρόμο του επικείμενου αφανισμού τους. Κι όσο μπορώ να αντιληφθώ την ανθρώπινη ιστορία, βλέπω πως όλες θρησκείες που κυριάρχησαν ιστορικά (με προεξάρχοντα τον Χριστιανισμό) αιματοκύλισαν και αιματοκυλίζουν την ανθρωπότητα επιχειρώντας να επιβληθούν ως ή μία και αναμφισβήτητη αλήθεια.»
Δυστυχώς απαξιώνει με τρόπο φασιστικό κάθε θρησκευτικό κείμενο που για κάθε πιστό έχει ρυθμιστικό χαρακτήρα στη ζωή και στην πορεία του… δεν έχει καμμία σχέση το αιματοκύλισμα με την πίστη, κάθε αιματοκύλισμα είναι εκτροπή από τον τρόπο που κάθε πίστη εισάγει!
Ειδικά ο χριστιανισμός και συγκεκριμένα η ορθόδοξη πίστη δεν μπορεί να κατηγορηθεί για εγκλήματα και φόνους … όσοι από τους πιστούς της ή κληρικούς της κι αν μετέχουν σ’ αυτή την κίνηση που στοίχισε στη ζωή των ανθρώπων που δεν είχαν σχέση με εμάς, δηλαδή ακόμη και στην παλιγγενεσία του 1821 οι ήρωες για το έθνος κληρικοί δεν είναι μάρτυρες της πίστεως διότι θυσίασαν ανθρώπινες ζωές για εδαφική και εθνική ελευθερία, που όμως δεν έχει σκοπό τον εξαγιασμό των ανθρώπων!
Άγιος και μάρτυς της πίστεως μας είναι μόνον ο άγιος Γρηγόριος ο Ε΄, ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως που εθυσίασε την ζωή του και όχι έθεσε τις ζωές άλλων σε κίνδυνο…!
Εμείς κ. Τριαρίδη από την ίδια πίστη με τον άγιο Γρηγόριο και εμφορούμεθα και αυτήν ακολουθούμε!

Modern father


(μάλλον θα συνεχίσει ο σχολιασμός των θέσεων του κ. Τριαρίδη που βρήκαμε το άρθρο του αυτό, στο ιστολόγιο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, http://mkka.blogspot.com/)

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010

αγια ? ποιών ή ποιά απο των δύο τελετών τις εκφάνσεις?

http://ierapostoliko.blogspot.com/ απο εκει πηραμε την φωτογραφία αυτη...σε λίγες ώρες θα την σχολιάσουμε!

Θεοφάνεια στην Ιεραποστολή.

Άλλου είδους εμπειρία ο ιεραποστολικός εορτασμός.

είναι μάλλον για εμάς πολύ διαφορετική θέαση των πραγμάτων η απλότης του ιεραποστολικού εορτασμού της μεγάλης Δεσποτικής εορτής. Δεν έχει καμμιά λαμπρότητα, καμμία υπερβολή, καμμια αίσθηση παλατιανής δεξίωσης, μάλλον εγγίζει το περιβάλλον της πραγματικής βάπτισης του Χριστού.

Η κολυμβήθρα αντικαθίσταται με λεκάνη πλαστική και τι με αυτό? Υπάρχει λόγος να είναι από πολύτιμα υλικά τα λειτουργικά αντικείμενα? Καθόλου δεν μας πείθει καμμιά παράδοση, καμμιά παραλαβή από το παρελθόν όσων μας κληρονόμησε το παρελθόν μας που πολλές φορές μάλλον μας απομακρύνουν από την αίσθηση ότι ο Χριστός ήλθε στον κόσμο αμαρτωλούς «σώσαι» και όχι αμαρτωλούς «θαμπώσαι»!

Δεν είχε σκοπό να εντυπωσιάσει ο Κύριος…και συνεχίζει η ιεραποστολική πρακτική για πρακτικούς αλλά και συμβολικούς λόγους να θέλει να χρησιμοποιεί τα καθημερινά και απλά αντικείμενα που οι πιστοί φέρνουν – προσφέρουν στο ναό και δι’ αυτού του τρόπου το προσφέρουν στο Χριστό μας!

Όλα είναι απλά και ταπεινά αλλά περισσότερο και προφανώς ιορδάνεια… Χριστοπρεπή… Χριστιανικά… Χριστοκεντρικά!

Έτσι εόρτασε η κοινότητα που εικονίζεται και ηγιάσθη όπως το νερό εν τω Ιορδάνη, ο Πρεσβύτερος της Εκκλησίας του Χριστού, οι πιστοί μικροί και μεγάλοι γύρω από τον Πατέρα τους κληρικό και Εκείνος λατρεύει τον Θεόν μας εν κοινωνία και ενότητι με τα παιδιά του Χριστού και αδελφούς του εν Χριστώ.

Με εντυπωσίασε το γεγονός ότι θυμίζει σύναξη πιστών, ενώ εμείς ανεβασμένοι σε εξέδρα δήθεν για πρακτικούς λόγους απομακρυνόμαστε από τον παλμό της χριστιανικής μας κοινότητος.

Θέλω δε να πιστεύω ότι μπορούμε και εμείς να εορτάσουμε την ουσία του γεγονότος της βαπτίσεως του Χριστού μας, που με ελευθερία καλεί καθένα κοντά του να βαπτισθεί και να αναγεννηθεί, δυστυχώς όλοι όσοι νηπιοβαπτισθήκαμε, δεν έχουμε την εμπειρία της βαπτίσεως μας, δεν έχουμε το βάρος της επιλογής μας, δεν έχουμε την υποχρέωση να ακολουθήσουμε την γνησιότητα της πίστεως που ελεύθερα επιλέξαμε!

Ας φωτισθούμε και ας χαρισθούμε στα Θεοφάνεια του Χριστού στην καρδιά του καθενός μας, αυτά είναι τα αληθινά και υποστασιοποιημένα προσωπικώς Θεοφάνεια μας, που θα είναι το γεγονός της προσωπικής μας πνευματικής ζωής και αναγέννησης!

modern father

εκδηλωσις δια τα στελέχη του ενοριακού έργου 2010 υπο την αιγίδα του Μητροπολίτου μας κυρίου ΕΦΡΑΙΜ

η φωτογραφία είναι απο το ιστολόγιου του κ. Δαμαλίτη.

Εκδήλωσις κοπής πρωτοχρονιάτικης πίττας της μητροπόλεως μας δια τας αρχιερατικάς επιτροπείας Κρανιδίου και Ερμιόνης.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ευλόγησε την αρχή της νέας χρονιάς και μας είπε πολλά και ωφέλιμα για την πνευματική μας προκοπή με κέντρο την ενορία και με πολλή ενοριακή ζωή και δραστηριότητα!
τον προσεφώνησε εκ μέρους όλων μας, ο αιδεσιμώτατος Πρωτοπρεσβύτερος, π.Γκίκας Παπαδημητρίου, αρχιερατικός Επίτροπος Κρανιδίου, ο και επι 50 ετη διακονος του Χριστού και της Εκκλησίας του εις την περιοχήν μας!
Επήνεσσε προσπάθειες κληρικών μας (της μητροπόλεως μας) που δρουν με κέντρο των άνθρωπο, τον αιδεσιμολογιώτατον Πρεσβύτερον της ενορίας Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κοιλάδος, π. Θεμιστοκλήν Μπάζον, που με το πρωτοπόρο και ευρηματικό έργο της ενορίας του ελκύει τέκνα του θεού με σκοπό την πραγμάτωσαν της επουρανίου Βασιλείας του, κυρίως δε με την αιμοδοσίαν ευαισθητοποιεί κοινωνικά τον σύγχρονο άνθρωπο να συγχωρεί (κυριολεκτικά να συν + χωρεί, χωρεί στον ίδιο τόπο με τον άλλον άνθρωπο) και εδώ ο κοινός τόπος είναι το αίμα μου που γίνεται αίμα του αδελφού μου!
Επήνεσσε δε και τον πολιόν Γέροντα αιδεσιμώτατον Πρωτοπρεσβύτερον, π. Νικόλαον Χατζήν , εφημέριον Ιερού Ναού αγίων Αποστόλων Ηλιοκάστρου, που προσέφερε (τενεκέδες) λάδι στην «Κιβωτό του κόσμου» στον Κολωνό, στον π. Αντώνιο Παπανικολάου , για τα παιδιά που πονούν και υποφέρουν!
Ο άνθρωπος κέντρο της ενορίας για να φθάσει να πορευθεί στον Θεάνθρωπο!
Στην εορτή ύμνους και κάλαντα παρουσίασαν οι χορωδιακές προσπάθειες υπό τους :
αιδεσιμιλογιώτατον Πρεσβύτερον, π. Δημήτριον Αμπελάν, εφημέριον του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ερμιόνης και κ. Μαρίαν Μπουλουγούρη – Αγγελοπούλου, Μουσικόν.
Η εορτή εφιλοξενήθη υπό του μητροπολιτικού Ναού Τιμίου Προδρόμου Κρανιδίου και ολοι απολαύσαμε του πλούτου της επικοινωνίας αλλά και των πλουσίων δωρεών των λόγων των εκ των χειλέων και της καρδίας του Σεβασμιωτάτου μητροπολίτου μας κ. Εφραίμ , εκπεφρασμένων και εις επήκοον πάντων ακουσθέντων.
Το κομμάτι που μας έκαμε προσωπικώς εντύπωση ήταν εκ των λόγων του πατρός Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, που έλεγε εν συνόψει ότι όποιος αγαπά την Εκκλησία δεν κατακρίνει κανέναν εκ των λειτουργών της αλλά τελικώς και κανέναν εκ των αδελφών του…η ακατακρισία είναι πλέον περιεκτική της ενότητος και ευλογίας στο σώμα του Χριστού!
Το φλουρί της Βασιλόπιττας έτυχε εις τον ευλογημένον εφημέριον του Χριστού, π. Αναστάσιον Μέλλον, παρουσιαστήν της βραδιάς αυτής και εκδηλώσεως.
Να είμαστε όλοι ευλογημένοι και ειρηνικοί με διάθεση ταπεινώσεως διακονώντας εν φόβω Θεού και εν Εκκλησία και ουχί ο καθένας διασπαστικώς και αντι-ενωτικώς (ανθενωτικώς) προς τους άλλους!
Καθότι όπως είπε και ο Πατέρας μας, Μητροπολίτης Εφραίμ, «ταπείνωση χωρίς έργα σώζει, έργα χωρίς ταπείνωση είναι ανώφελα»!
Έτη πολλά, ειρηνικό και ευλογημένο το νέο έτος!
modern father

περι Θεοφανείων εν Ερμιόνη συνέχεια απο προηγουμενη αναρτηση

Εν συνεχεία σχηματίσθηκε λιτανευτική πομπή με κατεύθυνση το λιμάνι της Ερμιόνης με την συμμετοχή και των δύο ενοριακών κοινοτήτων, του Ναού που λειτουργήσαμε –των Ταξιαρχών- και του διπλανού ενοριακού ναού της Παναγίας μας, τα λάβαρα και τα παιδιά που διακονούσαν στα ιερά βήματα και των δύο ναών ετέθησαν επικεφαλείς της πομπής ως το μέλλον της εκκλησιάς και του γένους!


Στη συνέχεια η άρρηκτος συνδεδεμένη κοινότης των πιστών –κλήρος και λαός- κατευθυνθήκαμε προς την απεραντοσύνην της θαλάσσης έχοντες στο νου τα νερά του Ιορδάνου που μετεστράφησαν εις τα οπίσω διότι εν αυτά εβαπτίσθη της δόξης ο Κύριος και ηγίασε τα ιορδάνεια ρείθρα και κάθε κτιστό πράγμα επί γης με την Επιφανεία του! Εν τη εξέδρα ο Σεβασμιώτατος ανέγνωσε το ιερό ευαγγέλιο της εορτής : «Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην.

Μαρκ. 1,9 Και κατά τας ημέρας εκείνας ήλθε ο Ιησούς από την Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και εβαπτίσθη από τον Ιωάννην στον Ιορδάνην.

Μαρκ. 1,10 καὶ εὐθέως ἀναβαίνων ἀπὸ τοῦ ὕδατος εἶδε σχιζομένους τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὸ Πνεῦμα ὡς περιστερὰν καταβαῖνον ἐπ᾿ αὐτόν·

Μαρκ. 1,10 Και αμέσως όταν εβγήκε από το νερό, είδε να σχίζωνται οι ουρανοί και το Πνεύμα του Θεού, ωσάν περιστερά, να κατεβαίνη εις αυτόν.

Μαρκ. 1,11 καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν· σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ ηὐδόκησα.

Μαρκ. 1,11 Και ήλθε φωνή από τον ουρανούς, που έλεγε· “συ είσαι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίον εγώ έχω τελείως ευαρεστηθή”. »

http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/KD/02.%20Mark.htm

Αφού δε ολοκληρώθηκε το ιερό ευαγγέλιο και μετά την τριτήν ψαλμώδησιν του ιερού τροπαρίου – απολυτικού της μεγάλης Δεσποτικής Πανηγύρεως ο Μητροπολίτης μας έριξε τον τίμιον Σταυρόν εις τα ύδατα και την εικόναν της Βαπτίσεως έριψαν εις τα ρείθρα της θαλάσσης και δύο νέοι από της περιοχής ο Γεώργιος (δεν θυμάμαι επίθετο…περιμένω από εσάς να μου το θυμήσετε!) έπιασε τον τίμιον του Κυρίου Σταυρόν και ο Ναπολέων Μπουρλόκας έπιασε την ιερά εικόνα της του Χριστού Βαπτίσεως!

Να ευχηθούμε στα παιδιά η χάρις του Κυρίου μας να εμφωλεύει στα μύχια των καρδιών τους και ο Κύριος να φ ω τ ί ζ ε ι εκείνους και τα δικά μας «σκοτάδια»!

Και όπως ετόνισε και ο Επίσκοπος μας εις το κήρυγμα του , ότι για να λυθούν τα σύγχρονα προβλήματα μας και να αρθούν τα αδιέξοδα μας πρέπει εμεις να γίνουμε αναγεννημένοι άνθρωποι, όπως βγήκαμε από την αγίαν κολημβήθρα της Εκκλησιας μας, άνθρωποι του Θεού και του φωτός!

modern father - π. Ιερόθεος

θεοφανεια εις Ερμιονη και κοπη Βασιλόπιττας εις Κρανιδιον 6 και 7 Ιανουαρίου 2009





η πηγη αυτων των τριών φωτογραφιών ειναι το μπλογκ του
κ. Σταμάτη Δαμαλίτη,
http://stamdamd.blogspot.com/!
ευχαριστουμε για την αναρτηση σας εγκαιρως!

ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας και Επίσκοπος μας, άγιος Ύδρας κύριος Εφραίμ, έδωσε ιδιαιτέρα χαρά εις ημάς άπαντας τους εν ενεργεία κληρικούς του και εις τον λαόν τον ευσεβή της Ερμιονίδος άπαντα που επέλεξε να είναι εν μέσω ημών ως πατέρας και πρόεδρος των λειτουργικών συνάξεων που έλαβαν χώρα αυτο το διήμερο εις την περιοχήν μας!
εις την εορτήν των Θεοφανείων χοροστάτησε κατα την ακολουθίαν του όρθρου εις τον λαμπροστόλιστον μητροπολιτικόν Ναόν των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, της Ερμιόνης, και προέστη της θείας Λειτουργίας των του Κυρίου Θεοφανείων συμπαραστατούμενος και συλλειτουργούντων Αυτώ, των αιδεσιμ. πρατοπρεσβυτέρων, π. Ιωάννου Αμπελά, Αρχιερατικού Επιτρόπου Ερμιόνης και του π. Παναγιώτου Δασκαλοθαναση, παλαιού Εφημεριου της διπλανής ενορίας της Παναγίας της Ερμιόνης και τέως Αρχιερατικού Επιτρόπου και διακονούντων εν τη θεία Λειτουργία του Ιερολογιωτάτου Διακόνου π. Θεοδώρου Θεοδοσίου και της εμής αναξιότητος.
Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας τελέσθηκε η ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού της αγίας Εορτής ,όπως η τάξις της Εκκλησιας επέβαλε και όπως μοναδικώς ο Επίσκοπος μας με φόβο Θεού και λαμπρότητα πανεπίσημον τον ετέλεσε : "Μέγας ει Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου και ουδεις λόγος εξαρκέσει προς ύμνον των θαυμασίων σου"!












Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010

περι Βαπτισεως λόγος

Ο Χριστός βαπτίσθηκε υπό Ιωάννου εις τον Ιορδάνη, αυτό είναι ιστορικό γεγονός που μας κάνει να θυμηθούμε το βάπτισμα του Χριστού…αλλά το βάπτισμα γιατί πραγματοποιήθηκε, αφού ο Κύριος ήταν αναμάρτητος???

Αυτό είναι ένα αναπάντητο ερώτημα…για τον άνθρωπο που δεν βιώνει θεολογικά τα πράγματα, υπάρχει λόγος να καθαρισθεί από την έχθρα η ανθρώπινη φύση προς την θεϊκή πραγματικότητα!

Συμφιλιώνεται ο Θεός με τον άνθρωπο, αρχίζει ο πιστός με το βάπτισμα του τον αγώνα και τους άθλους να μετέχει στο γεγονός και άθλημα της αγάπης του Χριστού, μιάς αγάπης που δεν είναι ένα δεδομένο για τον άνθρωπο αλλά κερδίζεται και χάνεται!

Αλλά αυτή η αγάπη προς τον άνθρωπο εγγίζει την καθημερινότητα του, εξαγιάζει τις συνήθειες του και τους προσδίδει άλλο χαρακτήρα και νόημα…

Ένας άθεος θα μπορούσε να πει κάτι το εντελώς απόϊεροποιημενο και βλάσφημο ότι το βάπτισμα του Χριστού, αλλά και το δικό μας βάπτισμα είναι ένα απλό μπάνιο (πόσες φορές και εμείς οι ποιμένες - έχοντας ακεραία την ευθύνη - δεν ακούμε από γονείς και διαφορους παράξενους τύπους που συνάζονται - συνωστίζονται γύρω από την αγία κολυμβήθρα να μιλούν και να λένε στο παιδί {που δυστυχώς δεν επιλέγει και άλλοι το φέρνουν χωρίς να φέρουν την ευθύνη της επιλογής πίστεως και τρόπου ζωής παραβιάζοντας και εκβιάζοντας την ελευθερία του νεοφωτίστου} μην φοβάσαι παιδί μου ένα μ π λ ο ύ μ είναι!) αλλά τελικώς διαφέρει το μπάνιο με το βάπτισμα όχι στον τρόπο που γίνεται αλλά στο ότι μας βάζει να βυθιζόμαστε στο νερό στο οποίο αν υπό κανονικές συνθήκες μείνουμε αρκετοί ώρα χάνουμε τις αισθήσεις μας και πεθαίνουμε…αυτό μας κάνει οι Εκκλησία δια του Αγίου Βαπτίσματος συμμετόχους και κοινωνούς του θανάτου και της αναστάσεως του Χριστού!

Πάντα πρώτα θάνατος και πάντα ύστερα ανάσταση, δηλαδή πάντα πρώτα βύθιση στο νερό που εξαγιάζεται με την χάρη της απολυτρώσεως και την ευλογία του Ιορδάνου, που μας μεταφέρει στην μοναδική εμπειρία της καθόδου του αγίου Πνεύματος εν είδει περιστεράς και του αγίου Θεού Πατρός συνεπιμαρτυρούντος την θεότητα του Κυρίου Ιησού Χριστού…στον Ιορδάνη που το είδαν μόνον ο Χριστός και ο μέγας των Προφητών άγιος Ιωάννης, ο Πρόδρομος!

Αν ξέραμε που πάμε πολλοί δεν θέλαμε να είμαστε στην βάπτιση του παιδιού διότι ουσιαστικώς το μυούμε στο μυστήριο του Σταυρού και της Αναστάσεως του Χριστού , και ως μέλος της Εκκλησίας του Χριστού ο σταυρός γίνεται πολλαπλάσιος και δυσβάστακτος αλλά τον γλυκαίνει και τον σύρει βοηθώντας μας ο μεγάλος Θεός μας!

Αγιασμένα Θεοφάνεια, μακάρι να ήταν και να είναι ο Χριστός στην καρδιά μας!

modern father

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010

νέο έτος...2010 ευχές σε καθε εναν ξεχωριστα απο καρδιας!

O χρόνος είναι ένα γεγονός ανακύκλησης και εναλλαγής, κανείς δεν εκφεύγει της στιβαράς και στυγνής επιβολής του και κανείς δεν μπορεί να τον αθετήσει ως τρόπο κοινής ανθρώπινης εμπειρίας ... όλοι γνωρίζουμε ότι το μυστήριο της Σάρκωσης του Θείου Λόγου, έτεμε εις τα δύο και τέμνει μέχρι σήμερα σε εποχή αλλοτροίωσης και αθέτησης κἀθε μορφής παραδοσιακότητος και σε περίοδο που γκρεμίζουμε καθετι που βρίσκεται μπροστά μας για χάρη του "εγώ" μας και με σκοπό και στόχο την αυτοπροβολή μας με μορφή πολλές φορές εξουθενωτική για τους αδελφούς που μας περιβάλλουν!
Μας θυμίζει ότι η περίοδος της επι γης παρουσίας μας ή μπορεί να είναι ωφέλιμη για εμας και τους γύρω μας ή καταστροφική για καθένα που μας εγγίζει...
αν και αυτές τις εόρτιες ημέρες πολλοί πολυχρονισμοί μας γλυκαίνουν τις ακοές μας και εμείς ανταποδίδουμε ψευδείς και ανώφελους πολυχρονισμούς στους περιοίκους μας ... ενώ γνωρίζουμε ότι το μηκος της επι γης παρουσίας μας δεν έχει αξία ᾱφού όπως λέγει και ο προφητάναξ Δαυϊδ στον 89 ο ψαλμό : " αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις ὀγδοήκοντα ἔτη καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν κόπος καὶ πόνος " , αλλά η ποιότητα του τρόπου που διαβιούμε!
Δεν έχει σημασία η ποσότης των ετών, αφού δεν μας κάνει να έχουμε ευφορία ψυχική και πνευματική ευρωστία το πλήθος των ετών διαβίωσης μας αλλά τα έτη της επιγειου παρουσίας μας τα νοηματοδοτεί το πολύ και σημαντικό "πώς", δηλαδή κατα ποίον τρόπο τα ζούμε!
Είμαστε αυτοί που διάγωμεν επι γης προς χάρη και για χαρά και για το συμφέρον του αδελφού μας ή ζούμε και θέλουμε όλα και όλοι να ζουν και να υπάρχουν για εμάς?!
Αν η θνητότης μας , το γεγονός του θανατου που είναι συνεπακόλουθο του χρόνου, ήταν εκείνη που θα νοηματοδοτούσε την επίγειο πορεία μας θα μοιράζαμε α γ ά π η...σε όλους αλλά κατα πως λέγει το τραγούδι : "αγάπη τι δύσκολο πράγμα..."...το άθλημα της αγαπης πρέπει να δουλέψουμε, πρέπει να εργαστούμε και σε αυτο ιερό άθλημα να αθλήθούμε!
Σας εύχομαι όλα να τα α γ α π ά τ ε, όλοι να σας α γ α π ο ύ ν και όπου λείπει η αγαπη ... ο Χ ρ ι σ τ ό ς μας, η μοναδική αγαπη του κόσμου αυτού αλλα και του επέκεινα να γεμίζει τις ελλείψεις μας και να φωτίζει τα σκοτάδια μας!
Α γ α π ώ ά ρ α υ π ά ρ χ ω...
π. Ιερόθεος - modern-father